چرا دشمنان پیامبر اسلام(ص) را مورد مناقشه قرار می‌دهند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، یکی از تعابیر باشکوه قرآنی که خداوند در وصف رسول مکرّم اسلام (صلّی الله علیه و آله و سلّم) به کار برده، «اسوه‌ی حسنه» بودن ایشان است(احزاب/21)؛ اسوه‌ی بی‌نظیری که به تعبیر امام باقر(علیه‌السّلام)، مانندش را کسی قبل و بعد از او ندیده است: «لم‌یر مثل نبیّ الله قبله و لا بعده» (اصول کافی، ج 2، ص 443، ح 14). در تعبیر شگرف قرآنی دیگری، ایشان صاحبِ «خُلُق عظیم»(قلم/4) خوانده شده‌اند؛ چراکه به فرموده‌ی حضرتش در آن روایت مشهور، ایشان پرورد‌ه‌ی خودِ خداوند است: «ادّبنی‌ ربّی و احسن تأدیبی». آن حضرت، خود صاحب «خلق عظیم» هستند و برانگیخته شده‌اند تا مکارم اخلاقی انسان را کامل کنند.

چنین اختصاصات و عناوینی که خداوند در شأن حضرت ختمی‌مرتبت(ص) به کار برده، نشان‌دهنده مقام و جایگاه بسیار ویژه و منحصربه‌فرد ایشان در نزد خداوند و نظام آفرینش است. رسول اعظم(ص)، الگوی بی‌بدیلی است که اخلاق و سیره و سبک زندگی‌اش تا ابد می‌تواند سرمشق مؤمنان در حیات فردی، خانوادگی، روابط اجتماعی و فعالیّت‌های سیاسی و فرهنگی باشد و شناخت سیره و آموزه‌ها و درس‌های انسان‌ساز، هدایت‌گر و جاودانی او در همه‌ی زمان‌ها ضرورت دارد؛ خاصّه در دوران پرآشوب ما و در عصر جاهلیّت مدرن، که دشمنان خبیث و کینه‌توز، از موج اسلام‌گرایی و بیداری اسلامی در اقصی نقاط عالم به هراس افتاده‌اند و تمام امکانات خود را در مکتوبات و فضای مجازی و ماهواره‌ها به‌کار گرفته‌اند تا چهره‌ی مقدّس این اسطوره‌ی اخلاق و عفّت و پاکدامنی را، به‌ویژه در چشم غرب‌نشینان، مشوّه کنند.

در سیره عملی پیامبر (ص) صدها نمونه از اخلاق نیک و زیبا وجود دارد که هر کدام نشانگر قطره ای از اقیانوس عظیم حسن خلق آن حضرت است، همان گونه که خداوند با تعبیر «و انک لعلی خلق عظیم; و همانا تو اخلاق عظیم و برجسته‌‌ای داری » به این مطلب اشاره فرموده است؛ برای نمونه، عدی بن‌‌حاتم می‌‌گوید: «هنگامی که خواهرم سفانه به اسارت سپاه اسلام درآمد و من به سوی شام گریختم، پس از مدتی خواهرم با کمال وقار و متانت به شام آمد و مرا در مورد این که گریخته‌‌ام و او را تنها گذاشتم سرزنش کرد، عذرخواهی کردم، پس از چند روزی از او که بانویی خردمند و هوشیار بود، پرسیدم:«این مرد (پیامبر اسلام) را چگونه دیدی؟» گفت: «سوگند به خدا او را رادمردی شکوهمند یافتم، سزاوار است که به اوبپیوندی که در این صورت به جهانی از عزت و عظمت پیوسته ای ». با خود گفتم به راستی که نظریه صحیح همین است، به عنوان پذیرش اسلام، به مدینه سفر کردم ...

اگر بخواهیم نمونه‌‌های دیگر از کرامت های اخلاقی این چنین را پیامبر اسلام(ص) بیان کنیم کتابی می‌‌شود بی‌‌‌‌‌حد و اندازه لکن مساله اصلی اشاعه‌‌ی سیره‌‌ی این وجود مقدس است  که به فرموده رهبر معظم انقلاب «بزرگترین تبلیغ برای اسلام، شاید همین باشد که ما چهره‌ی پیامبر اسلام(ص) را برای بینندگان و جویندگان عالم روشن کنیم و بسیار بجاست قبل از آن‌که دشمنان و مخالفان، با روش‌ها و شیوه‌های فرهنگی و هنری پیچیده خود، چهره‌ی آن بزرگوار را در اذهان مردم بی‌خبر عالم مخدوش کنند، مسلمانانِ هنرمند و مطّلع،... با بیان و تبلیغ و تبیین راجع به آن شخصیّت معظّم و مکرّم، کار علمی و هنری و تبلیغی بکنند»

هرچند که دشمن کار خود را پیشتر آغاز کرده است و این پدیده شوم در بیان رهبر چنین جلب توجه می‌‌کند: «اخیراً باز شروع کردند. در چند سال اخیر، انسان یک تهاجم مطبوعاتی و فرهنگی پلید و شومی را در اکناف عالم نسبت به شخصیّت نبیّ اکرم(ص) مشاهده می‌کند. این کار می‌تواند حساب‌شده باشد. چون به این نقطه توجّه شده است که مسلمانان می‌توانند بر گرد محور وجود مقدّس نبیّ اکرم(ص) و اعتقاد و محبّت و عشق به او جمع شوند. لذا آن مرکز را مورد مناقشه قرار می‌دهند».

مناقشه بر سر تبعیت از منش پیامبر اکرم(ص) ترفندی زیرکانه از سوی دشمنان اسلام است که شاید در پی هراس از گسترش اسلام بخصوص در بین مردمان غرب و جوانان اروپایی است که چشمان ایشان را نسبت به ظلم و استکبار و آزادگی و آزادمردی می گشاید که این به نوبه ی خود رونق از بازار استکبار می‌‌زداید. چنانچه رهبر معظم می‌‌فرمایند: «هر آنچه در این عالم بر اساس حاکمیت شرک و کفر و استبداد و ظلم و تفرقه بین آحاد انسان وجود داشته است، باید به برکت وجود این انسان والا و ممتاز و بی‌نظیر، بتدریج زایل شود»

 بنابراین حکایت دست و پا زدن‌‌های دشمنان مصداق حقیقتی است که می‌‌گوید : چراغی را که ایزد برفروزد / هر آن کس پف کند ریشش بسوزد ... زیرا خداوند مقدر فرموده است که وجود پیامبر اعظم(ص) مبارکترین مولودی باشد که در طول تاریخ متولّد شده است.