به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نافع؛ حسن روحانی رئیس جمهور کشورمان به فاصله کمتر از 24 ساعت وطبق معمول در یک تقابل 180 درجه ای به تخطئه سخنان رهبر انقلاب پرداخت وآموزش زبان انگلیسی را خواسته 98 درصد دانش آموزان و عامل انتقال علم و دانش دانست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نافع؛,آنچه که در این مورد روشن است اصل تقابل روحانی با رهبر انقلاب است نه یک بحث کارشناسی شده ای که صحت آن اثبات شده باشد!
,به عبارت دیگر روحانی تلاش می کند که به هر شکل، مخالفت خود را با مواضع رهبر انقلاب نشان دهد؛ هر بار که روحانی چنین مواضعی می گیرد تا مدت ها خوراک تبلیغاتی رسانه های فارسی زبان بیگانه فراهم می شود، در این جا این پرسش پیش می آید که علل این گونه موضع گیری حسن روحانی چیست؟
,به نظر می رسد این بر خورد روحانی با مواضع رهبر انقلاب که البته در همه موارد خود را نشان داده است؛ نه یک اختلاف سلیقه صرف در سطح اجرایی، بلکه اختلاف و تفاوت در دو گفتمان است؛ گفتمان هایی که ریشه عمیقی در تاریخ ایران دارد.
,این موضوع واقعیتی است که از حدود 150سال گذشته استقلال خواهی و بازگشت به خویشتن گفتمان مهم و تاثیر گذار در جامعه ایران بوده والبته افت و خیز های فراوانی نیز داشته است؛ گفتمان استقلال خواهی و استبداد ستیزی در نهضت تنباکو از حوزه نظر به صحنه عمل آمد و توانست استعمار واستبداد را همزمان به عقب براند، سپس در انقلاب مشروطه ملغمه ای از هر دوگفتمان در صحنه ظاهر شدند که سر انجام صحنه به دست گفتمان وابستگی افتاد.
,این گفتمان به استقلال به معنی واقعی باور نداشت و هرگونه پیشرفت را منوط به پیروی بی چون و چرا از بیگانه می دانست، اما این دلخوشی به بیگانگان هیچگاه حتی به توسعه شبیه غرب همانند نمونه ای که در کره جنوبی و ژاپن اتفاق افتاد نیز منجر نشد بلکه شکل ناقصی از توسعه را به ار مغان آورد که می توان آن را توسعه وابسته نامید.
,از این رو که این توسعه واقعی و پایدار نبود در صحنه عمل منجر به ارضای خاطر جامعه نشد و حرکتهای استقلال طلبانه ادامه یافت و در قالب نهضت ملی صنعت نفت و سپس در قالب قیام 15 خرداد 1342خود را نشان داد و سرانجام با پیروزی انقلاب اسلامی پیروزی نسبی گفتمان استقلال خواهی رقم خورد، اما جریان باورمند به پیروی از غرب به طور کامل محو نشد و از این پس، تلاش کرد در قالب نفوذ در درون نظام تغییر مسیر انقلاب را رقم بزند.
,این جریان در قالب دولت موقت و سپس در نهاد ریاست جمهوری در دوران بنی صدر ظاهر شد و با تحمیل هزینه بسیار به نظام موقتا با محاق رفت، اما در دولت پس از جنگ با تغییر چهره و تغییر روش و با تلاش برای استحاله از درون ظاهر شد.
,در دولت هاشمی رفسنجانی با بی مهری به آرمانهای انقلاب و بی توجهی با فرهنگ و دیدن توسعه فقط در قالب رشد در آمد سرانه، شکاف عمیقی در جبهه انقلاب آغاز شد که منجر به روی کار آمدن دولت اصلاحات شدکه به صورت عریان تر و خصمانه تر به جنگ آرمانهای انقلاب رفت و حتی فراتر از آن، ارزش های اساسی دینی مورد هجوم قرار گرفت.
,در دوران اصلاحات امیدواری فراوانی در غرب برای تغییر رفتار نظام اسلامی به وجود آمد، اما ملت ایران در دولت های نهم ودهم، بازگشتی مجدد به انقلاب و گفتمان استقلال خواهی را آغاز کرد که بارها مورد تمجید رهبری انقلاب نیز قرار گرفت و علی رغم برخی نقاط ضعف در صحنه عمل نیز با موفقیت های زیادی همراه بود،که در این مقال اشاره به همه این موارد ممکن نیست.
,دولت یازدهم به ریاست حسن روحانی با چهره متفاوت تری ظاهر شد و هر روز که از عمر این دولت می گذرد؛ چهره واقعی آن بیشتر آشکار می شود.
,روحانی در سیاست نزدیکی به غرب نیز نتوانسته چیز دندان گیری به دست بیاورد و حتی وعده های برجام نیز علی رغم از دست دادن تمام دست آورد های صنعت هسته ای، عملی نشده است بلکه آمریکا با جسارت بیشتر این بار به بلعیدن دارایی های ایران روی آورده است.
,اگر در گذشته اموال ایران بلوکه شده بود، امروزغارت آن آغاز شده است؛ از این رو حسن روحانی برای فرار از وضعیت به وجود آمده تقابل نهفته دو گفتمان استقلال خواهی وگفتمان وابستگی را هر روز بیش از پیش علنی تر می کند تا افکار عمومی را از ناکامی های روز افزون خود منحرف سازد، اما نکته مهم این موضوع، همانا اثبات چند باره نا کارآمدی گفتمان نگرش به غرب است که امروزه حسن روحانی آن را نمایندگی می کند، بلا شک موجی که او ایجاد کرده و بر آن سوار شده به زودی خود او را نیز در خود غرق خواهد کرد.
,حسن رحیمیروشن
,عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه بوعلی سینا
,پایان پیام/م
]
ارسال دیدگاه