جایزه ادبی ارومیه، سقوط یا صعود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز،برگزاری جوایز ادبی تحت عنوان جشنواره رویکردی معاصر دارد. برگزاری جوایزادبی تحت نام یک شخصیت خاص یا یک شهر و یا برندی خاص با چند هدف عمده انجام می پذیرد.

1- ایجاد محملی ویژه و تخصصی برای آینده سازی ادبیات در انواع مختلف خود از ادبیات داستانی تا شعر و ...
2- کشف و معرفی استعدادهای تازه نفس
3- معرفی عمده ی جنبه های مختلف نام جشنواره
4- طرح حداکثری معیارهای زمینه اصلی برگزاری جشنواره
و....

از این رهگذر برگزاری جوایزه ادبی تحت نام شهری خاص بیشتر یادآور حضور و توان حضور آن شهر در چهارچوب زمینه های اصلی جشنواره مذکور است. یعنی ادبیات داستانی، شعر، طنز و... .

در بیشتر مواقع تمام هم و غم شهری و استانی میزبانِ یک جایزه ادبیِ مشخص بیشتر صرف معرفی داشته ها و توانمندی های میزبان جشنواره می شود و این اصلی است محوری!

میزبان هر اندازه از حیث ساختاری و سازمانی و نیز تخصصی و عملی در زمینه اصلی جشنواره ِ جایزه ادبی خود، توانمند و َقدر باشد، کیفیت اجرایی جشنواره نیز از همه ی جهات بالا می رود.

دیگر اینکه هدف گذاری های عمده جشنواره پیش از بیش نمود اصلی خود را نشان داده و تثبیت خواهند شد.

در استان آذربایجان غربی و شهر ارومیه از سال 1392 شاهد برگزاری جایزه ادبی ارومیه با زمینه اصلی ادبیات داستانی بودیم.

زمستان سال 1392 اولین دوره جایزه ادبی ارومیه ویژه شهر ارومیه از سوی حوزه هنری استان برگزار شد که در اولین گام و در نوع خود با موفقیت نسبی همراه بود.

عدم سرمایه گذاری کمی و کیفی از حیث بودجه و عدم توجه به اصل ادبیات داستانی حتی در چهارچوب سیاست گذاری حوزه هنری، نگاه ابزاری در قواره ی چند و چون های سازمانی با سایه غلیظ سلیقه های شخصی به نام حوزه هنری و نه معیارهای این نهاد انقلابی آن هم  در سطح مدیریت و کارشناسی رسمیِ دفتر ادبیات آن، که بیشتر معطوف به فردگرایی بوده و هست، از جمله عواملی است که در موفقیت درخور این دوره از جایزه ادبی ارومیه تأثیر منفی گذارد.

در دومین دوره این جشنواره که به دلیل نبود منابع مالی و اعتبار از زمستان سال 1393 به تابستان سال 1394 ارجاع داده شد و به شکل ویژهِ استانی برگزار گردید نیز دلایل عمده ی فوق به ویژه عدم تخصیص اعتبار کافی و زمان مند استانداری که حمایت اعتباری برگزاری این جشنواره مهم استانی را برعهده گرفته بود این دوره از جشنواره را هم با شکلی کاملاً تزئینی به برگزاری رساند.

اما در هر حال دو دوره برگزار جایزه ادبی ارومیه حتی در شکل و اندازه های یاد شده خود گویای توانمندی استان و شهرارومیه در برگزاری جشنواره ادبی با نام جایزه ادبی با زمینه اصلی ادبیات داستانی در هر دو زبان ترکی و فارسی است.

حتی به رخ کشیدن توان داستانی و تخصصی شدن حوزه ادبیات داستانی در سال های اخیر در شهر ارومیه نیز  به طرح  و برگزاری این جشنواره باز می¬ گردد.

با این وصف به حال خود رها کردن کاروان جایزه ادبی ارومیه در دشتِ فی امان الله و عدم فکرِ به سامان برای تحقق اجرایی دور سوم این جایزه ادبی در وانفسای ولنگاری های کنونی در حوزه فرهنگی شهر ارومیه و استان یعنی تکرار فاجعه بار تعطیلی جشنواره های عقیم سالیان گذشته همچون جشنواره از نسل آفتاب و.... منطقی به نظر نمی رسد و در دوران پرتلاطم مدیریتی حوزه هنری استان که خروجی چندانی را نیز شاهد نیستیم و حتی تعامل با رسانه ها بر اثر عدم همکاری روابط عمومی و رئیس جدید حوزه هنری مشهود است، امید به برگزاری برنامه های تأثیرگذار به صفر رسیده است و حوزه هنری همچنان تأکید بر برنامه های یک یا دوساعته بدون خروجی در تمامی بخشها دارد تا به ظن خود گزارش عملکردی به مرکز بفرستد.

از نگاهی دیگر مسئول اصلی برگزارکننده جایزه ادبی ارومیه و متولی اصلی آن یعنی حوزه هنری که در گرفتاری های روزمره و تکرار مکررات گذشته در چهارچوب برگزاری برنامه های داخلی خود دست و پنچه نرم می کند با عدم ارائه نمایی روشن از آینده جایزه ادبی ارومیه و نیز سایر بخش هایی که حوزه هنری به گواه پایگاه اینترنتی خود ( هرچند با  ده ها خطای آماری و محتوایی) ادعایی یکه تازی در آن را دارد ، بایسته و لازم است که به سنگ محک آسیب شناسی و حساب رسی زده شود.

مخلص کلام اینکه جایزه ادبی ارومیه به حق با حوزه هنری استان آغاز شد و ادامه راه آن بدون سیاست گذاری گسترده ی استانی محقق نخواهد شد و انتظار کشیدن برای نقد شدن حساب های مالی و اعتباریِ خاص برگزاری این جشنواره بیهوده است.

جایزه ادبی ارومیه بر لبه تیز تیغ ایستاده است: سقوط یا صعود!

انتهای پیام/