برخی از تریبون های دانشگاه به دست افراد ضعیف است/ لزوم تبیین جایگاه استاد و دانشجو در جامعه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛خدیجه یدالهی مدرس دانشگاه علمی کاربردی شهرستان میناب در گفتگو با فرهنگ کده به ویژگی یک مدرس اشاره کرد و گفت: جمعیت دانشجو و استا بخش قابل توجهی از جامعه را در بر می گیرد و فارغ التحصیلان دانشگاه ها به عنوان بخش فرهیخته و تصمیم ساز در بخشش های مختلف اقتصادی ،فرهنگی ،     سیاسی و اجتماعی وارد شده و به ارائه خدمت می پردازند.

وی بیان کرد: استاد و دانشجو دو قشر مهم و آینده ساز جامعه باید چنان جایگاه مهمی برایشان تعریف شود ،که بتوان آنها را سکوی رشد توسعه ، امید و ترقی تمام اقشار جامعه دانست اما متاسفانه در جامعه امروزی ایران این دو پایگاه مهم علمی و فرهنگی در جایگاه اولیه خود را از دست داده اند و این امر باعث به وجود آمدن معضلی شده است که به صورت خطری پنهان جامعه رو تهدید میکند .

یدالهی ادامه داد: عدم توجه کافی به خطرات جدی عواقب ناشی از این امر به طور تدریجی ظهور می یابد و به همین سبب برای جامعه هراس انگیز نیست زیرا ساختار فرهنگی و زیستی بشر به گونه ای است که تنها در برابر خطرات زود رس واکنش نشان می دهد و نسبت به مسایلی که مربوط به اینده دور است بی توجه است.

وی در ادامه اضافه کرد: برای حل این معضل بزرگ باید در گزینش دانشجو و استاد فلیترهایی قرار داد و اما با این حال همچنان در دانشگاه برای همه کاملا باز و در بعضی موارد تریبون های دانشگاه در دست افرادی که نه تنها متخصص نیستند بلکه وجدان کاری ضعیفی دارند .

مدرس دانشگاه علمی کاربردی میناب با اشاره به اینکه دانشگاه ها در انجام گزینش مدرس چارچوبی که باید در نظر گرفته شود و در اولویت قرار بگیرد ، تخصص و اعتماد است؛ تصریح کرد: تخصص ضمیمه کیفیت آموزش و اعتماد ضمیمه رابطه متقابل استاد و دانشجو است .

یدالهی با بیان اینکه در امر گزینش سوابق یک مدرس نکته قانونی و بسیار مهم است که باید مورد بررسی قرار بگیرد ؛ خاطر نشان کرد: در واقع شکستن فیلترهایی که مختص به ضرورت های یک مدرس است ارزیابی شود و با گذشتن از فیلترهای مهم از جمله  تخصص ، اعتماد، وجدان کاری،پژوهش،اهمیت به علوم مختلف،شیوه بیان و…میتوان محیطی علمی و پژوهشی آینده سازی را طراحی کرد .

وی در ادامه افزود: ضرورت موضوع این است که کیفیت دوران دانشگاه در میزان کاردانی این افراد که در واقع گردنندگان جامعه هستند ، نقش اساسی دارد و در این بین رابطه استاد و دانشجو و عوامل موثر بر ان از قبیل وظایف دانشجو و استاد ،انتظارات آنان از یکدیگر ، نقش مدیریت دانشگاه ، از اهمیت فوق العاده ای برخوردار می باشد و رابطه ای که باید در ورای موضوعات مادی ، در فکر ایجاد آن بود.

مدرس دانشگاه علمی کاربردی میناب اظهار کرد: در ایران ورود دانشجو به دانشگاه در ادامه دبیرستان و نه ادامه دوره کسب مهارت ها و علوم می باشد و امروزه دانش آموزان آن هم در دبیرستان های خوب با تکنیک درس خواندن ،تست زدن ، سرعت و…آشنا می شوند .

یدالهی گفت:  آشنایی با تکنیک درس خواندن به هیچ عنوان به معنای فهم و کسب فرهنگ عمومی نیست چون یادگیری تکنیک ها ، تمرین و سرعت ، زمانی برای مطالعات عمیق و تفکر نمی گذارد و در نتیجه وقتی وارد دانشگاه می شوند اغلب از اطلاعات اولیه خود در حوزه هایی چون معارف ، فلسفه ، ادبیات و هنر بی بهره اند و با نام نظریه پردازان برای اولین بار در کلاس دانشگاه آشنا می شوند .

وی ادامه داد: دانشجو انتظار دارد همان روشی که در دبیرستان آشنا شده در دانشگاه هم کار کند ، یعنی همان روش تست زدن و حفظ کردن ، در نتیجه دانشگاه در بدترین حالت ، محل دادن مدرک دانشگاهی می شود که در جامعه هیچ کاربردی ندارد در نتیجه نه تنها تولید علم و عالم را نخواهیم داشت بلکه انتقال علم به صورت سطحی خواهیم داشت ، علاوه بر این در سیستم گزینش کنکور در ایران اکثرا انتخابی در کار نیست در حقیقت دانشجو بدون شناخت از رشته و بدون انگیزه و علاقه وارد رشته اش می شود و بینشی نسبت به علم و کار و آینده اش ندارد. در این بین نقش استاد معلوم می شود .

این مدرس مطرح کرد: استاد باید پاسخگوی اشکالات در نظام آموزشی باشد و هم وظیفه انتقال علم و معرفت را بر عهده داشته باشد و هم ایجاد انگیزه و علاقه و آگاهی و تعمیق بینش دانشجو نسبت به علم و اینده دانشجو را بر عهده بگیرد که این موضوع پیچیده در توان هر مدرسی نمی گنجد چرا که بعضی از اساتید به اشکال وارده در نظام آموزشی کاری ندارند و بنابراین بدون توجه به شرایط گزینش دانشجو شروع به انتقال علم و نظریه پردازی می کنند و نتیجه ان، این است که دانشجو فلسفه کسب علم را در نمی یابد ، ولی اگر اساتید شناخت از شرایط اجتماعی و اشکالات نظام آموزشی پیدا کنند تاکید بیشتری بر کسی بینش و فرهنگ همراه با علم بر اساس ایجاد انگیزه و علاقمند کردن دانشجو را به عمل می آورند .

مدرس دانشگاه علمی کاربردی میناب ؛افزود: ارکان اصلی تعامل بین استاد و دانشجو ،انتقال علم و دانش و معرفت و بینش به دانشجویان و فراگیری مهارت های ارتباطی در محیط دانشگاه ، آشنایی و الگوبرداری از منش و رفتار دانشمندان آگاهی یافتن در مورد آینده حرفه ای و آموزشی و ایجاد فرصت مطالعه علمی موجود برای دانشجو و کار گروهی پژوهشی با سایر دانشجویان و کشف استعدادها و علاقه مندی های دانشجو و شکوفایی استعدادها در محیط درسی توسط اساتید.با همه این اوصاف،اساتید به عنوان متولیان فرهنگی باید واجد شرایط کامل باشند و از خصوصیات بارز مدرسی و یک مربی متخصص برخوردار باشد .

وی خاطر نشان کرد: یک استاد باید قابلیت این موضوع را داشته باشد که علاوه بر یک مربی و یک بستر ساز و تسهیل کننده امور ،باید رعایت قوانین و اصول آموزشی ، روح قوانین نانوشته را رعایت نماید(منش و رفتار عالمانه، وجدان، عدم تبعیض بین دانشجویان و عدالت آموزشی توجه به حالات روحی و روانی و شرایط دانشجو، دلسوزی و مهربانی و مشوق بودن برای دانشجو )استاد دانشگاه تنها مدرس دانشگاه نباشد و در عرصه تولید فکری و رفع مشکلات در جامعه نیز نقش ایفا کند و به تربیت دانشجو بپردازد.

انتهای پیام/