راحت طلبی و بی توجهی هنرمندان تئاتر شهر به محتوی/انگار تنها با کلمات هرز، منسوخ و بی ارزش و یا حرکات نامتعارف میتوان خندید و خنداند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رامهرمزنیوز: محمدمهدی مهدوی ، عالم هنر و مهندسی فرهنگی، حوزه ای گسترده و بسیار تخصصی است که قطعا سنجش و تحلیل هنجارها و ناهنجاری های آن وادی ، تخصص و تجربه ی خاص خود را می طلبد و نگارنده، خود بیش از هر شخصی معترف به عدم اشراف کامل و تخصص کافی در این حوزه می باشد و صرفا از جایگاه جوانی از میان شهروندان شهر و عضو کوچک فعالین اجتماعی و همچنین به پاس تلاش هنرمندان با انگیزه ی شهرم قلمی از سوز دل و پر از افسوس مینگارم که امید است، تلنگری برای اهل تامل گردد.

امروز نگاه همراه با لبخند تلخ ما به صفوف بلیط فروشی هاست.بله درست نوشتم، تلخ!

تلخ به آن جهت که حجم آثار هنری آنقدر کم، زمان اجرای آن آنقدر محدود و سالن میزبانی آنقدر کوچک است که باید برای ساعتی تلخند ، ساعت ها منتظر ماند.شاید انتظار ما کمی بالا و یا حتی آرمان گرایانه بنظر آید اما این فرصت کوتاه اجرای نمایش مجال حیاتی و بسیار تاثیر گذار برای ورود به فرهنگ سازی در حوزه های اجتماعی است که باید بهتر قدر آن را دانست.

مختصراً نامگذاری خود نمایش ها، که اکثراً برگرفته و البته تغییر یافته از نام آثار مطرح سینمای کشور بوده، خود یک ضعف در ذوق هنری و کوتاهی در اهتمام ورزی به عرف فرهنگی یک شهر است.بدون شک ابتکار و نوآوری از ابتدایی ترین شروط فعالیت در حوزه هنریست، بخصوص که باید عُرف محلی و فرهنگ جاری شهرِ هدف را مورد توجه قرار داد.

بحث دیگر قصه ی پر غصه ی ما این است، که کاش در لا به لای کلمات مهیج و زودگذر تئاتر شهر، که گاها تنها با هدف نشاندن موقت خنده بر لب مخاطب نوشته میشود، کمی عمیق تر و ظریف تر به ضعف ها و ناهنجاری های فرهنگی شهر خود میپرداخت.
کاش فرصت و اهتمامی بود تا در تئاتر ها بجای بعضی لودگی های غیر ضرور ، از فراموشی بعضی عرف های اصیل مردمانمان مینوشتیم.

چه کسی امروز غصه ی بیان آثار مخرب فضای مجازی و فضای سایبر برای جوانان را دارد؟کدام دلسوز حوزه ی هنر دغدغه ترویج فرهنگ صله رحم و ارتباط سالم خانوادگی را دارد؟ارتباطاتی که میان پیامک های گوشی ها ، گویی به فراموشی سپرده شده!

چقدر زیبا بود اگر هنرمند خوش ذوقی ، اثری تدارک میدید تا برای احترام نسبتاً فراموش شده به والدین ، کمک به هم نوع و حتی نفی اخلاق ناپسندی همچون غیبت ، سلفی گرفتن های غیر ضرور و... در میان مخاطبان تاثیری بگذارد. شاید به آرزو شبیه گشته که شاهد اثری باشیم که در آن درد فرهنگ سازی برای اخلاق اسلامی یا فرضاً ترویج عفاف و حجاب باشد یا تذکری هنرمندانه برای ناهنجاری های زبانی و گفتاری جامعه ببنیم.

انگار تنها با کلمات هرز، منسوخ و بی ارزش و یا حرکات نامتعارف میتوان خندید و خنداند...!!

راحت طلبی و بی توجهی، شاید هم عدم تخصص یا عدم توجه باعث شده هنرمندان امروز ما ، درد اخلاق و فرهنگ را به درستی و در حد کافی نداشته باشند، و اِلا میتوان با همین سوژه های ساده اثری خلق کرد که هم خنداند و هم اثرگذار بود.

زباله های سرگردان شهرم، بی اخلاقی های مجازی و خیابانی، محیط زیست آلوده، کم رونقی بازار و صنعت شهر، طبیعت فراموش شده و امثال آن، همه می توان سوژه ی یک اثر زیبا و موثر هنری بود که قطعاً با استقبال خیره کننده ی امروز شهروندان و همچنین شوق هنرمندان و فعالین این عرصه که باید در جای خود تحسین نمود  که با اندک سرمایه شخصی یا حمایت افرادی خارج از حوزه هنر، خلق اثر اثر مینمایند میتوان فردایی بهتر را برای شهر متصور بود.

اهل فن مستحضرند که حوزه ی هنر گسترده و فراگیر است و میتوان با دقت و ذوق و البته توجه، همه ی این دغدغه ها را پوشش داد و بصورت خیزشی به بدنه جامعه منتقل نمود.

در پایان ضمن تشکر و خداقوت مجدد به تمام عزیزان هنرمند و فعالین حوزه ی تئاتر ، بعنوان یک شهروند ، اصل و اساس کار شما را تحسین مینمایم و آرزوی بهترین موفقیت ها را برایتان دارم، آنچـه عرض شد، نقد و نگاه جوانی از شهروندان شهرتان بود که از باب دغدغه فرهنگ شهری نکاتی را دلسوزانه متذکر گشت.
وسلام علی من اتبع الهدی

محمدمهدی مهدوی