رسانه نباید سیب زمینی باشد!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریز بیدار؛ رسانه‌‌ها چه در بُعد ملی و چه در بُعد منطقه‌‌ای از لحاظ کثرت و تعدد، رشد کرده‌‌اند اما آیا این  کثرت به محملی برای برداشتن باری از دوش انقلاب منجر شده است؟!

طبیعتاً در بسیاری از موارد جواب منفی است. حتی رسانه‌‌هایی که داعیه انقلابی‌گری دارند نیز، سرِ بزنگاه نمی‌‌خواهند از آبروی رسانه‌‌ای خود برای برداشتن باری از دوش انقلاب خرج کنند. 

اساساً رسانه‌‌های منطقه ای مقوله‌ای به نام نزارع رسانه‌‌ای را باور ندارند. اگر تولید قدرت را یکی از کارکردهای اساسی رسانه‌‌ها بدانیم که اینگونه است، تولیدِ قدرتِ رسانه‌‌هایِ منطقه‌‌ای و استانی برای مردم، کشور و نظام، چقدر بوده است؟!

برای یافتن پاسخ این سئوال کافی است؛ به سلوک رسانه‌‌های غربی نگاه بیندازیم. این جزو بدیهیات است که یکی از نقاط برتری غرب نسبت به انقلاب اسلامی، بهره گیری همه جانبه و کاملاً هدفمند و حساب شده از ابزاری بنام رسانه است. 

البته اشتباه گرفته نشود منظور، نفی استقلال رسانه‌‌ها نیست. رسانه‌‌ها تریبون مردم هستند. لیکن، آیا همین تریبون‌‌ها در موارد مختلف از جمله، هجمه خارجی‌‌ها برای ایجاد موج بر علیه منافعِ مردم، نباید پای کار باشند؟!

در یک کلام، «تریبون مردم بودن» صرفاً در ضرورت آسفالت ریزی فلان کوچه و تعریض بهمان خیابان خلاصه نمی‌‌شود. دفاع از حیثیت و هویت یک مردم در مقابل خنّاسان رسانه‌‌ایِ خارجی و بعضاً داخلی هم «تریبون مردم بودن» به حساب می‌آید.  

مثلاً رسانه‌‌ای بمانند بی‌بی‌‌سی، سه هفته متوالی سرِ موضوعی جولان می هد و افکار عمومی مردم را به اشتباه می‌‌اندازد. اما رسانه‌‌های منطقه‌‌ای و استانی از یک موضع گیری که نه، حتی در رد و تائید آن هم واکنش ندارند؟! در حالی که اگر از دریچه قواعد رسانه‌‌ای نیز نگاه کنیم و ارزش‌های خبری را دخالت دهیم باز پرداختن به آن موضوع جزو ضروریات رسانه است. 

چرا رسانه‌‌های منطقه‌‌ای و استانی در مقابل هجمه‌ی خارجی خنثی عمل می‌کنند؟  طبیعی است و خیلی محل ایراد نیست که رسانه‌‌ها در داخل، هر کدامشان به سمتی گرایش دارند اما در مقابل رسانه‌‌های معاند خارجی، "سکوت" و "بی اعتنایی" و "موضع نداشتن" زیبنده رسانه نیست. 

توجهات رسانه‌‌ای در منطقه ما خلاصه می‌‌شود در بازپخش اخبار شورا و شهرداری و ایضاً ادارات دولتی. در این فضا موضع گیری مقابل رسانه‌های معاند خارجی و حتی یک دست پائین تر، تنویر افکار عمومی، محلی از اعراب پیدا نمی‌کند. 

حرف ساده است. رسانه نباید سیب زمینی باشد. وقتی رسانه های خارجی فکر و ذهن مردم شهر و دیارتان را به بازی گرفته‌‌اند باید موضع داشته باشید. باید برای رشد و آگاهی مردم در آن موضوع قدم بردارید. جان کلام همین است و غیر از این نیست.

انتهای پیام/