زندانهای ساواک هم نتوانست جلودار عزم بزرگ مردم شود /حضور قشرهای مختلف مردم شهرستان در مبارزه علیه طاغوت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بازی دراز، دراین میان پای خاطرات یکی از انقلابیون سرپل زهابی نشستیم تا حال و هوای دوران انقلاب به ویژه 12 بهمن 57 را برایمان بازگو کند.

عباس فرجی از مبارزان انقلاب است که به بیان خاطراتش در مبارزه با رژیم ستمشاهی می‌پردازد و می‌گوید: مردم شهرستان سرپل ذهاب برای پیشبرد اهداف انقلاب از هیچ کمکی کوتاهی نمی کردند تا جایی که همه خانواده ها بسیج شده بودند و در جریان مبارزات برای پیروزی انقلاب اسلامی دست به دست هم داده و رژیم شاهنشاهی را درهم شکستند.

وی درادامه افزود: نوجوانان و جوانان سرپل ذهاب در هر کوی و برزنی در برابر مأموران ساواک دوشادوش پدران خود مقاومت کرده و تا پای جان ایستادگی نمودند چرا که مهمترین انگیزه برای مبارزه لبیک به ندای رهبر و دفاع از ارزشهای اسلامیمان و همچنین برچینی بی عدالتی حاکم و تسلط بیگانگان بر کشور بود.

فرجی این زخم خورده رژیم طاغوت از نحوه دستگیری اش توسط ساواک، اینگونه گفت: به دلیل شرکت در تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی مدتها تحت تعقیب بودم و کماکان از هر فرصتی برای اجرای برنامه های انقلابی اما بصورت محرمانه و ناشناس بهره می گرفتم تا اینکه یک صبح مأمورین ساواک به خانه ای که نقل مکان کرده بودم ، وارد شده و مرا دستگیر و مورد شکنجه قرار دادند و پس از رنجهای بسیاری که در زندان ساواک متحمل بودم، آزادشدم .

این مبارزانقلابی یادآورشد: به خاطر تعرض نیروهای وابسته به رژیم شاه و چماق به دستان با تعدادی از جوانان تا قبل از پیروزی انقلاب مجبور به حراست از محله خود شدیم اما سلاح ما فقط چوب بود در این میان بخاطر درگیری درچهارراه احمدابن اسحاق شهید گرانقدر ایرج رستمی که از دانش آموزان به نام آن دوران بود در مواجه با مزدوران رژیم شاهنشاهی توسط گلوله کلت یکی ازافسران ارشد پهلوی به شهادت می رسد.  

ایشان ادامه داد: در دوران انقلاب اسلامی همه از پیر و جوان ، زن و مرد به خیابانها ریختند تا برای پایداری اسلام و انقلاب دراین سرزمین فریاد بزنند و دراین میان بودند عزیزانی که نشان جانبازی را برسینه‌های خود حک کردند.

وی خاطر نشان شد : پس از پیروزی انقلاب در 12 بهمن 57 تمامی مردم سرپل زهاب حتی آنان که تا چند روز پیش برعلیه امام(ره) شعار می دادند با انقلابیون شهرمتحد شده و به نشانه خوشحالی به خیابان ها آمدند و شعارهایی همچون رهبر خوش آمدی، بوی گل و سوسن و یاسمن آید، درود بر خمینی و ...سر می دادند و درهرمحله و کوچه ای مردم دور هم جمع شده  و تا صبح بیدار ماندند تا طلوع اولین روز آزادی میهن خویش را با حضور امام راحل (ره) جشن بگیرند.

حال پس از گذشت 37 سال از پیروزی انقلاب اسلامی 57 بازگو کردن خاطرات یکی از نیازهای ضروری جامعه امروز است تا نسل جوان بدانند که مردم در برپایی انقلاب چه زحمات و رنج هایی را به دوش کشیده اند و حال وظیفه ما جوانان این مرز و بوم است که با پاسداری از خون شهدای انقلاب و شهدای 8 سال دفاع مقدس در راه اعتلای میهن خود گامهای مؤثری برداریم.

انتهای پیام/