حضرت زینب(س) پرستار نهضت و انقلاب حسینی/ پرستاری دمیدن روح زندگی در تن رنجور بیماران است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیر هراز، پنجم جمادی الاولی روز ولادت باسعادت بانوی قهرمان کربلا و پرچم‌دار نهضت عاشورا پس از شهادت امام حسین(ع)، حضرت زینب کبری(س) است که این روز را روز پرستار نامیدند.

به همین مناسبت خبرنگار ما با محسن تقی‌زاده یکی از عوامل کادر پرستاری و بهیار بیمارستان 17 شهریور آمل گفت‌وگویی انجام داد که در ادامه می‌خوانید.

وی از سال 90 در بیمارستان 17 شهریور آمل کار خود را آغاز کرد و به تازگی در بیمارستان امام خمینی‌(ره) این شهرستان مشغول به فعالیت شد.

تقی‌زاده پرستاری را یکی از اعضای کلیدی در گروه مراقبت‌های درمانی عنوان کرد و گفت: پرستاری دارای نقش‌های گسترده‌ای از جمله نقش درمانی، مراقبتی، آموزشی، حمایتی، هماهنگی، مشورتی، حفاظتی، مدیریتی و تحقیقاتی است.

وی پرستاری را دمیدن روح زندگی در تن رنجور بیماران دانست و اظهار کرد: این شغل تنها مراقبت از علائم حیاتی و نگهبانی از مرز حیات بیمار نیست، بلکه وزش نسیم محبت و جاری کردن نور امید در بدن خسته بیمار است.

بهیار بیمارستان 17 شهریور آمل پرستاری را آمیختن طبابت روح و روشن نگهداشتن چراغ حیات بیمار بیان کرد و افزود: پرستار، حافظ جان بیماران و تقویت روح آنها مرحم نهادن بر زخم‌های درون بیمار و روشن و درخشان کردن خورشید ایمان و اعتمادش به زندگی است.

تقی‌زاده از حال و هوای حاکم بر بیمارستان گفت و تصریح کرد: پرستاران در بیمارستان با مشاهده پدر و مادری که بر بالای سر پسر جوان خود گریه می‌کنند و جوانی رعنا که جلوی چشمانت جان می‌دهد، شنیدن دردهای بیماران، چشم‌های اشک‌بار کسانی که عزیزانشان را از دست می‌دهند، هر روز با این غم‌ها، دردها و رنج‌ها زندگی می‌کنند.

وی تاثیر شغل پرستاری بر روحیه خود را بسیار عمیق عنوان کرد و ادامه داد: از زمانی که به بیمارستان آمدم، هر از چند گاهی تلنگری می‌خورم که این دنیا ارزش هیچ چیز را ندارد و تنها چیزی که باقی می‌ماند خداوند متعال است و این باعث شده که کمتر به مسائل دنیوی فکر کنم، چراکه مرگ همیشه در جلوی چشمانم است شاید در اوج سلامتی هم رفتنی باشیم و این حس در تمام پرستاران وجود دارد.

این بهیار به دردناک‌ترین خاطره خود اشاره کرد و گفت: روزی پدر و مادری در زمین شالیزار برای کارگری رفته بودند و برای اینکه نوزادشان در آفتاب نباشد، بچه را زیر خودرو نیسان گذاشتند، راننده هم از همه جا بی‌خبر از روی بچه رد شد و زمانی که به بیمارستان آمدند حال و هوای موجود باعث شد تمام حاضران از پرستارها تا افراد دیگر هم به گریه بیافتند.

تقی‌زاده یکی از مشکلات پرستاران را کمبود نیرو عنوان کرد و یادآور شد: همچنین رعایت نکردن بعضی از قوانین پرداختی، مشکلات زیادی را به وجود می‌آورد.

وی دعا کردن بیماران در حق پرستاران را بزرگترین پاداش برای کار خود دانست و تصریح کرد: بیماران وقتی از ته دل برای خدماتی که پرستاران با جان و دل انجام می‌دهند دعا می‌کنند، پرستار جان تازه می‌گیرند و سختی شیفت و کار فراموش می‌شود.

این پرستار آملی با وجود سختی و مشکلات در کار پرستاری، عنوان کرد: هیچ وقت از انتخاب شغل خود پشیمان نیستم و هر روز بیشتر به آن علاقه پیدا می‌کنم و قاطعانه‌تر بر تصمیمم خود می‌ایستم.

تقی‌زاده به علت نام‌گذاری روز ولادت حضرت زینب(س) به نام روز پرستار اشاره کرد و گفت: حضرت زینب(س) پرستاری امام زمانش حضرت زین العابدین(ع) و دیگر بیماران و مصیبت‌زدگان اهل بیت را برعهده داشت و ضمن اینکه رسالت مهم نگهداری و تبلیغ از نهضت حسینی را به خوبی انجام داد، از پرستاری بیمار کربلا نیز با تحمل آن همه سختی‌ها و ناملایمات، کوتاهی نکرد و تا آخرین رمق، دین خود را به مکتب و رهبرش ادا کرد و این دلیل مبرم این نام‌گذاری است.

وی در پایان پرستاری را وظیفه‌ای سنگین و ارزشمند خواند و تصریح کرد: پرستار متعهد باید باصبر و حوصله، هر نوع ناملایمات را برای انجام خدمت خود تحمل کند و چنین کاری از عهده هر کس برنمی‌آید اما با این حال، مقام حضرت زینب(س) آنقدر والا و عظیم است که باید ایشان را پرستار نهضت و انقلاب حسینی نامید.

انتهای پیام/