به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بهجت نیوز؛ شخم زمستانه اولین گام در کشت علمی برنج است و دارای مزایای بیشماری می باشد و برنجکاران گیلانی باید به این گام اولیه توجه کنند چرا که افزایش حاصلخیزی خاک، صرفهجویی در میزان مصرف آب و کاهش جمعیت برخی از آفتهای برنج و غنیسازی خاک از جمله مزایای شخم زمستانه مزارع برنج است
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بهجت نیوز,. شخم زمستانه موجب از بین رفتن پناهگاه زمستانی آفتها بهخصوص کرم ساقه خوار برنج میشود. این کار همچنین سبب ذخیره رطوبت، افزایش محصول، استفاده بهینه از نزولات جوی و سلامت محصول خواهد شد. شخم زنی در این فصل باعث آمادگی خاک برای کشت میشود، کشاورزان منطقه برای بهرهمندی از نزولات جوی و استفاده بهینه از آبهای سطحی به شخم زدن اراضی شالیزاری خود اقدام کنند. شرایط جوی مساعد به دنبال بارندگیهای اخیر زمینه عملیات شخم زنی را که معمولاً در زمستان انجام میشود در این فصل از سال در شالیزارهای گیلان فراهم کرده است.
,زمین برنجکاری برای شخم زنی مطلوب نیازمند آب است لذا در شخمهای بهاره و قبل از نشا شاهدیم که ابتدا زمین آبگیری و بعد وارد مراحل شخم و تسطیح وغیره میشود. در فصل پاییز و زمستان و اصولاً پس از سرد شدن هوا، هم شالیکار زمان وفراغت دارد و هم اینکه به دلیل بارشهای فصلی، آب کافی در اختیار است که فرایند شخم زنی را تسهیل میکند. این کار لاروها و حشراتی را که برای زمستانگذرانی بهلایه سطحیتر خاک رفتهاند، در معرض هوای سرد قرار میدهد و از بین میبرد و یا آفات نباتی نظیر کرم ساقه خوار برنج با این روش مکانیکی کنترل میشوند. در شخم زمستانه خاک علاوه بر ازمیان رفتن لاروهای حشرات، تخم علفهای هرز مزارع نیز نابود میشود «سوروف» از فراگیرترین علفهای هرز مزارع برنج است.
,مبارزه با هر یک از اینها با سموم شیمیایی، جدا از صدمات محیطزیستی، نیازمند هزینه تهیه نهاده و نیز مصرف مضاعف آب است که همه آنها در نهایت هزینه تولید را افزایش میدهند. ممکن است بنابه شرایط جوی در فصل بهار شاهد بروز کمآبی باشیم، در حالی که شخم زمستانه میتواند پشتوانهای برای تسهیل شخم بهاره محسوب شود و با اندک میزان آب در اختیار کشاورز شالیکار بتواند زمینش را برای انتقال نشا آماده کند لذا میبینیم کشاورز با یک اقدام معمولی میتواند بهرهوری آب و بازدهی محصولش را افزایش دهد. میزان آب مصرفی برای آمادهسازی زمین شالیکاری با نوع خاک، توانایی و ظرفیت خاک برای نگهداری آب، چگونگی عملیات آمادهسازی و زمانهای صرف شده ارتباطی مستقیم دارد.
,اگرچه گیلان در مقایسه با بسیاری از مناطق به لحاظ تأمین آب استان پرآبی محسوب میشود اما واقعیت این است که تغییرات اقلیمی، پراکندگی بارش، از دست رفتن آب بهصورت هرزآب و روان آب باید شالیکار گیلانی را برای داشتن فصل زراعی کم دردسر به رعایت اصول حفظ منابع آبی وا دارد.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه