تقید دینی مردم کردستان و دین ستیزی حاکمان پهلوی؛ دلیل حمایت مردم از انقلاب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، در جریان مبارزات مردم انقلابی سراسر کشور علیه حکومت پهلوی، اقشار و گروه های مختلف مردم کردستان نیز با حضور در صحنه های مختلف، نقش خود را در پیروزی انقلاب اسلامی به اثبات رساندند.

مردم مظلوم و محروم کردستان پیروزی انقلاب اسلامی را نوید بخش پایان روزهای سخت فقر و محرومیت استان خود می دانستند. مردم بر این باور بودند که با پیروزی انقلاب اسلامی فقر و محرومیت حاکم بر کردستان که به دلیل بی کفایتی عمال پهلوی روز به روز بیشتر می شد، پایان خواهد یافت و مردم استان شاهد رشد، توسعه و شکوفایی استان خواهند بود.

امام خمینی (ره) در روز بیست و چهارم دیماه سال 1357 طی پیامی خطاب به مردم کردستان فرمودند: « ... از قول اینجانب به دهقانان و کشاورزان محترم بگویید که گول تبلیغات بی اساس را نخورند. اسلام و حکومت اسلامی برای شما احترام زیادی قایل است و با شما به بهترین وجه رفتار می کند».

فرمایشات امام خمینی(ره) مبنی بر لزوم بصیرت و آگاهی مردم کردستان و نیافتادن در دام گروهک های ضد انقلاب و هم چنین جداسازی صف مردم انقلابی از ضدانقلابیون از یک طرف نشان دهنده فعالیت های گروهک های ضد انقلاب در این منطقه و از طرف دیگر نشان دهنده اهمیت و جایگاه کردستان در مبارزات انقلابی مردم بر علیه حکومت پهلوی می باشد.

مردم مسلمان کردستان که همواره مورد ظلم و ستم رژیم پهلوی قرار داشتند، با عشق و علاقه خاصی به استقبال انقلاب اسلامی آمدند. مردم کردستان ظلم و ستم حکومت پهلوی را بیش از مردم سایر مناطق و با تمام وجود خود احساس کرده بودند. با توجه به شرایط خاص جغرافیای منطقه و کمبود زمین های کشاورزی و باغداری و هم چنین نبود کارخانجات صنعتی، باعث شده بود مردم کردستان در فقر مضاعفی نسبت به سایر مناطق کشور به سر ببرند. وجود این شرایط مردم کردستان را برای حمایت از انقلاب اسلامی بیش از سایر نقاط کشور ترغیب می کرد.

در زمان پهلوی تعداد انگشت شماری از مردم کردستان وضعیت مالی مناسبی داشتند و به اصطلاح دستشان به دهنشان می رسید که البته این افراد هم زیر بلیط رژیم پهلوی قرار داشتند. در آن روزها حتی خانواده کارمندان دولتی هم در فقر و تنگ دستی به سر می بردند و علی رغم اینکه حقوق بگیر دولت بودند، اما هشت اشان گرو نه اشان بود.

با توجه به اینکه در زمان پهلوی هیچ دانشگاهی در سطح استان کردستان وجود نداشت، کمتر خانواده ای پیدا می شد که به درس و دانشگاه فرزندان خود اهمیت دهد. در واقع آرزوی بیشتر مردم این بود که فرزندانشان کلاس ششم را پشت سر بگذارند تا به استخدام ارتش درآیند و در ارتش مشغول به کار شوند؛ البته این آرزو هم فقط خاص فرزندان پسر بود و فرزندان دختر یا اصلاً به مدرسه نمی رفتند و یا اینکه خیلی زود با درس و مدرسه خداحافظی می کردند و خانه داری در کنار مادر را ادامه می دادند.

مردم کردستان نسبت به مسایل دینی بسیار مقید بودند و از طرف دیگر رژیم پهلوی هم نسبت به مسایل دین مبین اسلام بسیار بی قید و بند بود واین باعث می شد که مردم کردستان از هر نظر با رژیم پهلوی در تضاد باشند. حضور جوانان کردستانی در مساجد و تکایا و برپایی برنامه های مذهبی از راه اندازی دسته جات سینه زنی در روزهای عاشورا و تاسوعا گرفته تا اجرای برنامه های دف نوازی و مولوده خوانی که با استقبال با شکوه جوانان کردستانی همراه می شد نشان دهنده تقید دینی مردم کردستان بود.

علاوه بر جوانان مسلمان و معتقد که در کردستان پرچم دار مبارزه با رژیم پهلوی بودند، عده ای از جوانان هم بدون اینکه کوچکترین گرایشی نسبت به احکام و آموزه های دین اسلام داشته باشند، با رژیم پهلوی مخالف بودند. البته تفاوت عمده این دو گروه این بود که جوانان مذهبی خواهان برچیدن حکومت پهلوی بودند، ولی گروه دیگر خواهان اصلاحاتی در حکومت پهلوی بودند و اصلاً به مسایل مذهبی اهمیتی نمی دادند.

در نهایت هم بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، جوانان مؤمن و انقلابی سنندج، کمیته انقلاب اسلامی شهرها را عهده دار شدند و گروهی هم که با مسایل دینی میانه ای نداشتند، به عضویت گروهک های ضدانقلاب در آمدند و با نظام مقدس جمهوری اسلامی به مبارزه برخاستند.

انتهای پیام/