به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، شعارهای پی در پی روحانی در خرداد ماه سال 92 در سالن آزادی سنندج مبنی بر رسیدگی به وضعیت اشتغال کُردستان و همچنین ایجاد کارگروه افزایش اعتبارات به واقع سرابی بیش نبود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوای آبیدر,,
روحانی با همین وعدهها و شعارها توانست آرای 72درصدی مردم خونگرم کُردستان را به نفع خود جذب کند و در پاسخ به این اعتماد، تیمی خسته، مسن و البته در برخی از جهات کاملا سیاسی و غیرمتخصص را به کُردستان فرستاد تا به عنوان نمایندگان وی پیگی مطالبات مردمی باشند.
,,
کُردستان در سالهای اخیر به تائید بسیاری از کارشناسان و همچنین نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی، با معضل بیکاری بالای 30 درصد روبرو بوده است، امری که در استانهای صنعتی و توسعه یافته بسیار کمتر بوده و نیروی کار متخصص و خوش فکر کُردستان نیز راهی جز مهاجرت ندارند.
,,
علاوه بر بیکاری، توسعه نیافتگی و مشکلات زیرساختی استان همواره مورد گلایه و اعتراض نمایندگان بوده و جزو مطالبات محقق نشده مردم کُردستان است.
,,
"منصور مرادی" رئیس مجمع نمایندگان کُردستان میگوید: به دلیل نبود واحدهای صنعتی، تولیدی و همچنین نبود شغلهای واقعی، جوانان به شغلیهای کاذب روی آوردهاند.
,,
وی افزوده که کارخانههایی با ظرفیت اشتغال بالای 100 نفر نداریم و در مقابل به دلیل افزایش سطح تحصیلات جوانان، معضل بیکاری فارغ التحصیلان نیز خود بر آمار بیکاران افزوده است.
,,
رئیس مجمع نمایندگان کُردستان همچنین با گلایه از وضع زیرساختهای کُردستان گفته که استان به لحاظ شاخصهای زیرساختی از وضعیت چندان مطلوبی برخوردار نیست.
,,
شاید روحانی و تیم وی در کُردستان در ماههای پایانی دولت یازدهم نتوانند کاری برای مردم استان به لحاظ استغال و توسعه همه جانبه کُردستان انجام دهند، اما میتوانند با بیان واقعیتها و شفاف سازی مسایل به کمکاریهای خود و همچنین ناتوانی دولت در تحقق شعارهای داده شده اذعان کنند.
,,
البته مردم کُردستان با مقایسه وضعیت 4 ساله دولت تدبیر و امید با دورههای قبلی خود بر این مسئله واقف هستند که در انتخابات سال 96 بهترین و اصلحترین فرد را برای دولت دوزادهم انتخاب کنند و اینبار دیگر وعدههای دولتیها تاثیری بر آرای آنان خواهد گذاشت.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه