درب خانه مردم بندرماهشهر برای فرار جوانان انقلابی همیشه باز بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛در راهپیمایی ۲۲ بهمن به این فکر فرو رفته بودم که چرا تا به حال چیزی از دوران انقلاب و مبارزان انقلابی در بندرماهشهر نشنیده ایم

طبیعتاً دو گزینه به عنوان جواب این سوال در ذهن ایجاد می‌شود یکی اینکه دلیل این موضوع این است که اصلا در ماهشهر خبری از مبارزات و حال و هوای انقلابی نبوده و دوم اینکه  مبارزان و فعالین این عرصه به مردم شناسانده نشده اند

تصمیم گرفتم با قدیمی های شهر و کسانی که آن دوران را درک کرده اند ارتباط بگیرم و بعد از چند پرس و جو به آقای فضل الله اهدایی رسیدم؛ برای اولین بار حاج احمد گاموری آزاده دوران دفاع مقدس ایشان را به ما معرفی کرده و از ما خواست به هر ترتیبی که شده از ایشان بخواهیم تجربیات و خاطرات خودش را از دوران انقلاب، در اختیار ما بگذارد و اجازه ندهیم آن بازه زمانی بیشتر از این مهجور بماند.

پس از هماهنگی، آقای اهدایی به دفتر پایگاه خبری ماهشهر امروز آمد و پس از خوش و بش های گرم رفتیم سراغ خاطرات و تجربیات.

در شروع از او خواستم درباره کارها و مبارزات خود در آن دوران برای ما صحبت کند، اهدایی به ما گفت که در آغاز کار روی برگه های رادیولوژی چهره امام(ره) را طراحی می کردیم و روی دیوارهای شهر با اسپری تصویر امام را ایجاد می‌کردیم.

وی ادامه داد دیگر کاری که در آن ابتدا انجام می دادیم این بود که نواری از صحبت های حضرت امام را در خانه ها می انداختیم که بعضی ها از ترسشان این نوارها را پاره می‌کردند و به بیرون می انداختند.

اهدایی درخصوص همکاری مردم بندر ماهشهر با جوانان انقلابی آن دوره می گفت که خیلی اوقات نیروهای ژاندارمری دنبال ما می کردند و ما از پشت بام ها فرار می کردیم و مردم معمولا درب خانه های شان را به همین خاطر نیمه باز می‌گذاشتند که بتوانیم به خانه‌هایشان پناه ببریم.

از اهدایی خواستم درباره سختی هایی که در این دوره مبارزه متحمل شده بود با ما سخن بگویند ولی او نخواست اسمی از خودش در این خصوص مطرح بشود چرا که اعتقاد داشت خیلی ها در آن دوران در بندرماهشهر زحمت کشیده اند و اگر از سختی‌های خودش بگوید حق مطلب را ادا نکرده است.

با اصرار زیاد یک خاطر در این باره برای ما تعریف کرد؛ این مبارز دوران انقلاب گفت در یکی از درگیری ها، ماموران مرا گرفتند و به شهربانی بردند که در آنجا بالای سر رئیس شهربانی، عکس شاه با لباس نظامی قرار داشت؛ پس از چند دقیقه یکی دیگر از دوستانمان که در یک درگیری دیگر دستگیر شده بود را آوردند و همان موقع که وارد شد و عکس شاه را دید به سرعت دست بر روی چشم گذاشت و داد زد تا وقتی این پدر سوخته داخل اتاق است (عکس شاه) من دستم را بر نمی دارم.

اهدایی می گفت با وجود اینکه همانجا کلی کتک خورد و حتی با انبردست پوست دستش را می پیچاندند و از دستش خون می‌آمد ولی بازهم حاضر نشد دست از روی چشمش بردارد؛ این نمونه کوچکی از مقاومت جوانان انقلابی بندر ماهشهر در برابر ظلم‌های ستم‌شاهی بود.

در لابلای صحبت ها، آقای اهدایی عکس هایی از آن دوران و مبارزات در بندرماهشهر را که به همراه خودش آورده بود، نشان ما داد.

تصاویری از خلع سلاح شدن ماموان شهربانی بندرماهشهر تا دیده بانی از بالای ستون های شهر: