طاهرفر: فیلم خانه نمود فرهنگ آذربایجان نبود اما حقایق را به تصویر کشید/ در خانه‌ای که قرآن مورد اجحاف قرار گیرد به وصیت‌نامه پدر هم عمل نمی‌کنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ قربانعلی طاهرفر در گفتوگو با خبرنگار گروه فرهنگی آناج در تحلیل فیلم «اِو» اظهار داشت: فیلم خانه تنها نماینده تبریز در جشنواره فیلم فجر بود که تمام کادر اجرایی آن اصالتاً آذربایجانی بودند؛ هیچ چهره مطرح عضو خانه سینما در آن نقش نداشت و بنده شخصا معتقدم این هنرمندان از هنرمندان مطرح کشور بهتر هم نباشند کمتر نیستند.

 وی خاطرنشان ساخت: وقتی اصغر یوسفی نژاد این فیلم را کار می‌کرد کل اهالی هنر بی‌خبر بودند و او با تکیه به داشته‌های خویش و تلاش سایر عوامل، فیلم را پیش برد و همه سنگینی تولید این اثر را بر دوش گرفت، هیچ نهاد دولتی از او حمایت نکرد اما فرصت که به نقد اثر رسید همه صاحب حق شدند و نظر دادند ولی باید گفت آقای مسئول وقتی فیلم در حال ساخت بود اگر شما نظارت و حمایت داشتید، نقد شما هم امروز وارد می‌شد.

این کارگردان مطرح تبریزی با بیان اینکه استاندار آذربایجان‌شرقی می‌گوید از حمایت دولتی چشم بپوشانید، ابراز کرد: با این اوصاف باید درِ بنیاد فارابی را تخته بکنند چرا که سیاست این نهاد حمایت دولت از هنرمندان است، حتی وزارت ارشاد هم از این اثر تبریزی‌ها حمایت نکرد تا فضا را برای حضور گسترده‌تر در آینده فراهم کند.

وی متذکر شد: اگر برای بخش فرهنگی هیچ بودجه‌ای تعلق نگرفته پس این همه همایش‌های پر هزینه و گاهی بی‌ثمر چگونه تامین می‌شوند؟ وقتی تا زمان ساخت فیلم کسی خبری از آن نداشت چطور بعد از کسب موفقیت همه صاحب‌نظر شدند؟

کارگردان فیلم «آخیر مهلت» با بیان اینکه مسئولان هیچ ارزشی به هنر نمی‌دهند و برای آن وقت هم نمی‌گذارند، تصریح کرد: فیلم 75 دقیقه‌ای را می‌بینند و در پایان اکران برای سخنرانیحضور پیدا می‌کنند، کسی که فیلم را ندیده چه نقد و سخنی می‌تواند به آن وارد کند؟

وی افزود: اگر فیلم «او» نمود فرهنگ آذربایجان نبود اما همین که راه را برای حضور دوباره هموار نمود، کم دستاوردی نیست، مسئولان حمایت کنند تا اثر بعدی در جهت برجسته سازی فرهنگ غنی آذربایجان باشد.

این هنرمند دو زاویه نگرش برای این فیلم متصور شد و تشریح کرد: در نگاه اول این فیلم حامل خوب فرهنگ آذربایجان نبود و خانه‌ای را به تصویر می‌کشید که مبانی اعتقادی در آن پیدا نمی‌شود و یک دختر پدرکش در خانه به بار آمده است.

وی اذعان داشت: نگاه دوم به این فیلم دیدن حقایقی است که در جامعه وجود دارد، در خانه‌‌ای که قرآن مورد اجحاف قرار گرفته، اعتقادی به اجرای وصیت نامه که از واجبات دین اسلام است وجود ندارد، روحانی با تاخیر حضور پیدا می‌کند و توان قانع کردن یک دختر جوان را ندارد، مامور انتظامی در فکر دادن پیشنهاد دوستی است، برای خواندن قرآن یک فردی را می‌آورند که به دنبال پول است، این‌ها فجایع جامعه است که هر روز شاهد آن‌ها هستیم.

طاهرفر اتفاقات فیلم را حقایقی دانست که یوسفی نژاد به تصویر کشیده تا بگوید اگر مبانی دینی و انسانی در جامعه به فراموشی سپرده شود همه اقشار جامعه را گریبان‌گیر می‌‌کند و یک دختر برای عافیت و رهایی از اجتماع دست به پدرکشی می‌زند.

این کارگردان سینما و تلویزیون، یوسفی نژاد را یک کارگردان ارزشی دانست و اعلام کرد: ما شاهد این هستیم که روحانی‌های ما نمی‌توانند جوانان ما را قانع سازند و پا به پای نسل جدید بیایند و آن‌ها را با خود همراه کنند؛ خانواده‌های نسل اول مذهبی جوانانی دارند که اعتقادشان به استواری پدرانشان نیست، این‌ها آسیب‌های جامعه ما است که نمی‌توان انکار کرد.

وی ادامه داد: حال که شاهد توانمندی یوسفی نژاد در خلق یک اثر بوده‌ایم در وهله دوم از او حمایت بکنیم، حمایتی نه صرفا مالی بلکه حمایت معنوی، چرا که یک کارگردان با عِرق ملی افتخار می‌کند فرهنگش را به تصویر بکشد، اما متاسفانه از سوی نهادهای فرهنگی شاهد کم لطفی در حوزه فیلم هستیم.

این کارگردان تبریزی با بیان اینکه یوسفی نژاد و دغدغه‌هایش را می‌شناسد، تحت الشعاع قرار دادن او را بی‌انصافی دانست و تصریح کرد: هر فیلمی بستری دارد، بستر فیلم «او» مرگ بود و این را ایجاب نمی‌کرد که یک فرهنگ و شادی را به نمایش بکشد، اما این فیلم بزرگترین اتفاق فیلم تبریز است که کل نگاه‌ها را به خود معطوف کرده و در بسیاری از برنامه‌های هنری که حرفی از نام داران سینما به میان نیامده است، بارها فیلم (او) مورد بحث قرار گرفت.

وی در پایان این اثر را پنجره‌ای دانست که به روی سینمای تبریز باز شده و نگاه‌ها را به آن تغییر داده است.

انتهای پیام/