استاندار محترم، نمایندگان عزیز و سهامداران بزرگوار، معیشت ما نیشکری‌ها را وجه‌المصالحه نکنید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از باوی نیوز؛ چند ماهی است که بحث تغییر مدیر عامل نیشکر و دخالت عده‌ای برای تصاحب شرکت توسعه نیشکر سر زبان‌هاست، در همه این مدت ما پرسنل توسعه نیشکر بنا بر رسالت خود که تولید و حفظ آرامش و امنیت اقتصادی کشور است سکوت کردیم، سکوتی نه از سر رضایت، بلکه سکوتی دردناک که هزاران پرسش بی زبان را در خود نهفته داشت.

باید از استاندار محترم خوزستان که انسانی سخت‌کوش و علاقمند به توسعه خوزستان است و نمایندگان محترم استان خوزستان و عقلای استان پرسید که چرا هفت سال پیش که شرکت توسعه نیشکر در آستانه ورشکستگی بود و پرسنلش اغلب با تاخیری طولانی حقوق دریافت می‌کردند کسی برای تصدی مدیرعاملی توسعه نیشکر، آب از دهانش سرازیر نمی‌شد و در شرایطی که بسختی کسی حاضر به پذیرش مدیرعاملی توسعه نیشکر بود، شخصی سخت‌کوش این مسئولیت خطیر را پذیرفت و ما همه با هم در کنار هم این شرکت را به بزرگترین تولید کننده شکر، الکل و خمیرمایه ایران تبدیل کردیم، برادران بیاییم وجدانمان را قاضی کنیم.

آیا کسی تاکنون در این پنج، شش سال گذشته که وضعیت اقتصادی کشور علی رغم تلاش‌های صادقانه دولت وضعیت چندان مطلوبی نداشت با موردی برخورد کرده‌اند که حقوق ما نیشکری‌ها با جمعیتی بالغ بر ۱۸ هزار نفر، یک روز به تاخیر بیافتد، براستی این رونق اقتصادی در نیشکر را باید مدیون چه کسی بود؟ برادران بیاییم وجدانمان را قاضی کنیم.

البته که می‌پذیریم صنعت نیشکر ممکن است عیب و ایرادهایی داشته باشد همچون نفت و فولاد و پتروشیمی هر صنعت دیگری، ممکن است ایرادهایی باشد اما بدانیم که بدون تلاش‌های جمعی نمی‌توانیم ایرانی آباد و سرافراز بسازیم مسلماً با چوب لای چرخ تولید گذاشتن، با تصفیه حساب شخصی، با فشارهای سیاسی نمی‌توان به شکوفایی رسید. حالا که نیشکر در حال چابک شدن است همه برای تصاحب آن خیز برداشته‌اند اما گویی هیچکس ما پرسنل توسعه نیشکر را صاحب رأی، نظر و دیدگاه نمی‌داند برادران ما گردانندگان این صنعتیم، ما به تنهایی جمعیت یک شهر کوچک را تشکیل داده‌ایم، شهری که همچون رنگین‌کمانی از اقوام سرافراز ایرانی است ما شهروندان کارون بزرگیم بیاییم معیشت هیچ کارمند و کارگری را وجه‌المصالحه نکینم، برادران بیاییم وجدانمان را قاضی کنیم.

آیا هرگز از خود پرسیده‌ایم که دلیل محبوبیت مدیرعامل توسعه نیشکر بین پرسنل این شرکت از کجا می‌آید؟ برای اینکه در این زمینه دچار شعارزدگی نشویم از همه برادران عزیز می‌خواهیم به هر شکل ممکن که صلاح می‌دانند این موضوع را در توسعه نیشکر تحقیق کنند تا ببیند این محبوبیت تا چه حد درست و واقعی است. و اگر همچون ما به این دریافت رسیدید که این محبوبیت واقعی است بدانیم که دلیل این محبوبیت آن است که در طول پنج، شش سال گذشته ما پرسنل توسعه نیشکر صاحب هویت تازه‌ای شدیم، روزگاری پرسنل توسعه نیشکر بودن، مترادف بدحساب بودن و بی اعتبار بودن چک آنها نزد بازار بود، اما این هویت و اعتبار اجتماعی به آنها بازگردانده شد شاید بتوان زیر نقاب مصالح سیاسی و گروهی،قدرشناسی از بانیان این عزت و اعتبار را نادیده گرفت اما نمی‌توان وجدان رابه فراموشی سپرد.

پرسش این است اگر بوی الرحمن شرکت توسعه نیشکر بلند بود چه کسی برای رفع مشکل آن آستین همت بالا می‌زد؟ تجربه هفت تپه و کارون که نمونه زنده این مثال هستند بخوبی پاسخ ما را می‌دهد، که در شرایط بحرانی، هیچکس رنج و عذاب ما را نمی‌دید همچنان که هیچ‌کس رنج و عذاب همتایان ما را در هفت تپه و کارون نمی‌بیند و احتمالاً همه از صد فرسخی توسعه نیشکر می‌گریختند همچنان که اکنون همه از هفت تپه و کارون می‌گریزند و کسی مسئولیت آن شکست‌ها را نمی‌پذیرد.

باید بدانیم در توسعه نیشکر بحث بر سر حذف یک فرد نیست بلکه بحث بر سر حذف یک راه است یک شیوه رفتار و کردار است. اگر بنا هست که اقتصاد را در پای سیاست قربانی کنیم شاید اکنون عده‌ای عرصه را مناسب یافته‌اند اما فردا که صنعت تخصصی نیشکر زیر بار مدیریت‌های سیاسی کار نابلد، به فلاکت افتاد ما نام همه شما را که به آرمان و زندگی و معیشت ما پشت کردید بخاطر خواهیم سپرد و با صدای بلند می‌گوییم که ما پرسنل توسعه نیشکر نمی‌خواهیم شرکتمان به سرنوشت هفت تپه و کارون گرفتار شود.

آقای استاندار، نمایندگان محترم و سهامداران بزرگوار با شما سخن می‌گوییم ما نمی‌خواهیم هفت تپه شویم صدای ما را بشنوید و نیشکر را از وجه المصالحه قرار گرفتن رفتارهای سیاسی دور کنیم و بیائیم وجدانمان را فقط کمی آنهم برای دقایقی کوتاه قاضی کنیم.

از طرف جمعی از پرسنل کشت و صنعت های میرزا کوچک خان، سلمان فارسی، دعبل خزاعی، حکیم فاربی، امیر کبیر، دهخدا و کشت و صنعت امام خمینی(ره)

انتهای پیام/