به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از امیدیه نیوز:دهه 60 در خوزستان مترادف است با حروف مقطعه ی (شین میم ر) ، در این دوران که به فرموده ی مقتدایمان (یک دانشگاه بزرگ بود)، امت اسلامی ایران سرفراز در برابر اوج حملات استکبار جهانخوار توانست ، مفهوم (ما میتوانیم) را به عینیت برساند، و ندای (هیهات من الذله) را مجسم نماید.

این دانشگاه هشت ساله ، به گفته ی دانشجویانش ، واحدهای درسی فراوانی داشت ، از جمله:

درس مقاومت در برابر استکبار ، زیاده خواهی،ظلم،کفر،نفاق،ریا که بحمدالله ، آنان توانستند با نمره بالا قبول شوند.

اما جدای از این دانشگاه 8 ساله یک دانشگاه دیگری بود ولی با این تفاوت که سنوات تحصیل در آن 10سال بود و مکان آن در قلب خاک دشمن.

دانشجویان آن سروقامتانی هستند که میراث دار صبر زینب ، وفاداری عباس و بصیرت عمار اند.

نام این دانشگاه را ما  (دانشگان احرار)می گذاریم.دانشگاهی که دانشجویان آن شاگرد مکتب حضرت زینب کبری سلام الله علیها هستند و پای درس این بانو تلمذ نمودند تا به مقام حریت رسیدند.

این شاگردان با تحمل سختی ها،مصایب و شکنجه ها، درس خود را پس داده و به مقام آزادگی رسیدند.

بعدازظهر امروز 26مرداد1394 به پاس گرامیداشت ، بازگشت مقتدرانه آزادگان جنگ تحمیلی ، هییت تحریریه پایگاه خبری ، تحلیلی امیدنیوز خوزستان ، نشستی صمیمی با دو تن از دلاورمردانی داشت که همچون استادشان حضرت زینب کبری سلام الله علیها ، اسوه صبر و بردباری؛مانند مقتداشان حضرت عباس علیه السلام مظهر وفاداری به امام وانقلاب ؛ و میراثدار بصیرت عمار بودند.

میهمانان این نشست حاج عباس و حاج حسین بودند.

حاج عباس احمدی سامانی و حاج حسین ملحانی که هر دو از رزمندگان گردان امیدیه بودند و در سا1365 در عملیات کربلای 5 اسیر شدند.

درحقیقت ، همنشینی با این بزرگواران فرصتی مغتنم برای نسل سوم انقلاب بود ، که پی به حقیقت جنگ و اسرار اسارت ببرند.

اسراری که هنوز برای ما ناب و دست نخورده اند.

درمطلع این نشست حجب وحیای میهمانان، ما را مجذوب ایشان نمود.در آغاز از بزرگمردان دیگری که مدال پرافتخار آزادگی برسینه شان و ردای پرعظمت حریت بر دوششان منصوب است،یادی نمودند؛از آنانی که دیگر در جمع ما نیستند ،آنانی که در بستر بیماری اند و نیز آنانی که پیشکسوت ترند.

در طی این نشست حاج عباس احمدی سامانی و حاج حسین ملحانی با صبر و متانت از خاطرات آن قطعه ی پازل تاریخ انقلاب خمینی می گویند.

از لحظات تلخ و...شیرین.

حاج عباس میگوید:(تفاوتی که ما با سایر کشورها داریم در این است که سربازان دیگر ملل با یادآوری خاطرات جنگ حالشان بد میشود ولی رزمندگان ما با مرور آن دوران روحیه ی مضاعف میگیرند).

حاج حسین گفت: در طول دوران اسارت و شرایط سخت آن از قبیل شکنجه های روحی و جسمی و مصایب دیگر ؛ هرکسی که روحیه انقلابی نداشت و یاد امام در دل و جانش نبود تا پای خودکشی میرفت.

ولی توفیقی که خدای منان نصیب آزادگان ما نمود این بود که ، در هر دم از یاد خدا غافل نمیشدند و این خود سبب عدم لغزش ما میشد.

در ادامه گفتگو، حاج عباس از یک دست و ید واحد بودن رزمندگان گفت و این جمله کلیدی را به ما هدیه داد که:(بچه های جبهه و جنگ محدود به جغرافیای خاص نبودند، چرا که یک هدف واحد داشتند).

وحاج حسین نیز ماجرایی از خاکی و باصفا بودن رزمندگان و فرماندهان جبهه و جنگ بیان نمود.

خاطره برخورد برادرانه و به دور از تکبر سرلشکر شهید اسماعیل دقایقی با مجاهدین عراقی بدر و همچنین داستان وضوگرفتن شهید حبیب الله شمایلی معروف.
تمامی این خاطرات روایتگر داستان (خاک) هستند؛بهتر است به سید مرتضی آوینی بگوییم که بچه های روایت فتح را بفرستد اینجا تا ساخت یک مستند را کلید بزنند،که نام آن (روایت خاک) است.

روایتی که سناریوی آن(انالله وانا الیه راجعون)است.واینکه از خاکیم و ... .

 در بخش دوم این دیدار حاج حسین و حاج عباس از رازی جدید پرده برداشتند.و آن را ما باعنوان(مدیریت بحران)نامگذاری میکنیم.

حاج عباس ماجرای استفاده از برق یک فن که سیم برق آن پشت دیوار اسارتگاه بود و به روشی ابداعی توانستند با کمترین امکانات از آن  برای تهیه آب جوش موردنیاز برای تهیه چای یک رشته برق بگیرند،بی آنکه افسران بعثی به چگونگی آن پی نبردند،بیان نمود ؛ ((این خود تلنگری بود به ما نسل جوان و علی الخصوص سیاسیون که ، در بدترین شرایط و در تحریم های همه جانبه اسارت هم میشود از کمترین امکانات حداکثر استفاده را برد و در برابر ظلم ایستاد و با وی (...) .و همچنین به فرموده ی رهبرمان (ما اینک در شرایط بدر خیبریم نه شعب ابیطالب))).

علی ایحال در ادامه بحث قضیه (سطل های بازیافتی آب )،که پس از استفاده های زیاد ترک برمیداشتند وایشان با استفاده از مفتول های مسی و تکه های لباس آن ها را قابل استفاده می نمود ، گفته شد.

در اینجا حاج عباس گفت :که دیگر ما یک پا صنعتگر شده بودیم و حاج حسین باخنده گفت:وزن سطل یک طرف معادله و وزن پارچه و سیم ها یک طرف دیگر.

گفتنی ها از این دیدار سراسر درس و بحث و عبرت زیاد بود ولی مجال ما اندک.

لیکن:آب دریا را گر نتوان کشید/هم به قدر تشنگی باید چشید

در پایان دعایی میکنیم برای سلامتی آزاده سرافراز حاج سلمان ابوعلی که چند سالی است به علت سرطان کبد در بستر بیماری به سر می برد.
و امیدواریم که خداوند سبحان به حق حضرت زینب کبری سلام الله علیها ؛ استاد تمامی آزادگان عالم ؛ ایشان را شفای عاجل عنایت بفرمایند.
((اللهم اشف کل مریض))

#امروز_نوشت:خدا رحمت کند حاج سلمان را

میراث داران صبر زینب ، وفاداری عباس ، بصیرت عمار / لحظاتی با مردان مرد ایثار و مقاومت از خطه امیدیه قهرمان + عکس