به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور؛ پنجشنبه هفته گذشته خبری مبنی بر برق جان یک دانش آموز تویسرکانی را در مدرسه گرفت در سایت منتشر شد و اما پس از آن مسئولان امر بلافاصله به بررسی عوامل و چگونگی این حادثه تلخ پرداختند و دادستانی هم پیگیر این ماجرا شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رودآور, برق جان یک دانش آموز تویسرکانی را در مدرسه گرفت,مطابق با گفته های دانش آموزان و همکلاسی های مرحوم عباس بیات، داستان از این قرار است که دانش آموز دبیرستان محمدیه تویسرکان به نام عباس بیات تصمیم به بستن دستگاهی به مانند یک موتور برق می گیرد اما دو سیم برق را به جای اینکه یکی را به موتور وصل کند طوری در دست می گیرد که خود به برق وصل می شود و عباس به مانند یک مصرف کننده عمل می کند و برق بلافاصله او را می گیرد و مابقی ماجرا و اعزام به بیمارستان و در نهایت در حدود 24 ساعت بعد پس از رفتن به کما بیات فوت می کند.
جواد اسدبیگی، مدیر آموزش و پرورش تویسرکان در روز تشییع در گفت و گو با خبرنگار رودآور می گوید: که تمام آن مواردی که باید طبق سیستم کاری و سنوات رعایت می شده، درباره این مدرسه رعایت شده است.
برخی از سوالات همشهریان نیاز به پاسخگویی از سوی متخصص حوزه برق دارد و در نهایت گزارشی که از سوی دادستان پس از تحقیق و تفحص منتشر می شود.
در حال حاضر گفته می شود که طبق قانون و استانداردها باید یک استادکار، یک سرپرست، یک انباردار و یک هنرآموز در کلاس درس حضور داشته باشند، تعداد دانش آموزان 24 نفر بوده است و به گفته رییس آموزش و پرورش تویسرکان در کلاس درس معلم و انباردار حضور داشته اند.
تعدادی از کلاسی های مرحوم بیات هم از نبود دستکش مخصوص برای استفاده دانش آموزان در کارگاه آموزشی و مجهز نبودن کارگاه به سیستم ارت خبر می دهند، نبود سیستم ارت توسط یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان تأیید شده است.
اینکه چه تعداد معلم و استادکار و هنرآموز مطابق با استانداردهای و قوانین و متناسب با تعداد دانش آموزان در کارگاه باید حضور داشته باشند نیاز به بررسی کارشناسان این حوزه و به ویژه مسئولان ساماندهی و تقسیم معلمان آموزش و پرورش دارد.
در حال حاضر به گفته یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان نحوه در دست گرفتن سیم های برق به گونه ای بوده که اگر سیستم ارت هم موجود بود باز عباس دچار برق گرفتگی می شد.
افکار عمومی به دنبال پاسخی برای چند سوال خود هستند؟
اینکه آیا در کارگاه دستکش مخصوص به تعداد دانش آموزان وجود داشته است یا نه؟
آیا تعداد افراد فنی و متخصص لازم که باید در کارگاه برق ساختمان حضور داشتنه باشند، بوده اند یا نه؟
آیا تعداد معلمان تقسیم شده از طریق سیستم بکفای آموزش و پرورش برای این مدرسه و تعداد شاگردانش کافی بوده است یا نه؟ و اگر کافی بوده چرا وضع موجود با استاندارد مورد نظر که تأکید می کند 4 نفر فنی( استادکار، انباردار، هنرآموز و سپرست) در کارگاه حضور داشته باشند مطابقت ندارد؟
اگر کارگاه برق مدرسه محمدیه قدیمی است چرا تاکنون اقدامی برای نوسازی آن انجام نداده اند و چرا مجهز به دستگاه ها و ابزارهای ایمنی لازم از جمله سیستم ارت نیست؟
آیا پیش از این واقعه تاکنون مسئولان مدرسه درخواست و مکاتبات لازم را برای مجهز کردن کارگاه های آموزشی خود به اداره ارائه داده اند یا نه؟
تمامی این موارد نیاز به بررسی موشکافانه از سوی متخصصان حوزه های مختلف مرتبط دارد تا خدایی ناکرده انگشت اتهام بدون سند و مدرک به سمت هیچ شخص حقیقی و یا حقوقی نرود.
از این رو است که دادستانی تویسرکان برای بررسی علت اصلی به وجود آمدن این رخداد تلخ، پای کار آمده است.
انتهای پیام/
مطابق با گفته های دانش آموزان و همکلاسی های مرحوم عباس بیات، داستان از این قرار است که دانش آموز دبیرستان محمدیه تویسرکان به نام عباس بیات تصمیم به بستن دستگاهی به مانند یک موتور برق می گیرد اما دو سیم برق را به جای اینکه یکی را به موتور وصل کند طوری در دست می گیرد که خود به برق وصل می شود و عباس به مانند یک مصرف کننده عمل می کند و برق بلافاصله او را می گیرد و مابقی ماجرا و اعزام به بیمارستان و در نهایت در حدود 24 ساعت بعد پس از رفتن به کما بیات فوت می کند.
جواد اسدبیگی، مدیر آموزش و پرورش تویسرکان در روز تشییع در گفت و گو با خبرنگار رودآور می گوید: که تمام آن مواردی که باید طبق سیستم کاری و سنوات رعایت می شده، درباره این مدرسه رعایت شده است.
برخی از سوالات همشهریان نیاز به پاسخگویی از سوی متخصص حوزه برق دارد و در نهایت گزارشی که از سوی دادستان پس از تحقیق و تفحص منتشر می شود.
در حال حاضر گفته می شود که طبق قانون و استانداردها باید یک استادکار، یک سرپرست، یک انباردار و یک هنرآموز در کلاس درس حضور داشته باشند، تعداد دانش آموزان 24 نفر بوده است و به گفته رییس آموزش و پرورش تویسرکان در کلاس درس معلم و انباردار حضور داشته اند.
تعدادی از کلاسی های مرحوم بیات هم از نبود دستکش مخصوص برای استفاده دانش آموزان در کارگاه آموزشی و مجهز نبودن کارگاه به سیستم ارت خبر می دهند، نبود سیستم ارت توسط یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان تأیید شده است.
اینکه چه تعداد معلم و استادکار و هنرآموز مطابق با استانداردهای و قوانین و متناسب با تعداد دانش آموزان در کارگاه باید حضور داشته باشند نیاز به بررسی کارشناسان این حوزه و به ویژه مسئولان ساماندهی و تقسیم معلمان آموزش و پرورش دارد.
در حال حاضر به گفته یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان نحوه در دست گرفتن سیم های برق به گونه ای بوده که اگر سیستم ارت هم موجود بود باز عباس دچار برق گرفتگی می شد.
افکار عمومی به دنبال پاسخی برای چند سوال خود هستند؟
اینکه آیا در کارگاه دستکش مخصوص به تعداد دانش آموزان وجود داشته است یا نه؟
آیا تعداد افراد فنی و متخصص لازم که باید در کارگاه برق ساختمان حضور داشتنه باشند، بوده اند یا نه؟
آیا تعداد معلمان تقسیم شده از طریق سیستم بکفای آموزش و پرورش برای این مدرسه و تعداد شاگردانش کافی بوده است یا نه؟ و اگر کافی بوده چرا وضع موجود با استاندارد مورد نظر که تأکید می کند 4 نفر فنی( استادکار، انباردار، هنرآموز و سپرست) در کارگاه حضور داشته باشند مطابقت ندارد؟
اگر کارگاه برق مدرسه محمدیه قدیمی است چرا تاکنون اقدامی برای نوسازی آن انجام نداده اند و چرا مجهز به دستگاه ها و ابزارهای ایمنی لازم از جمله سیستم ارت نیست؟
آیا پیش از این واقعه تاکنون مسئولان مدرسه درخواست و مکاتبات لازم را برای مجهز کردن کارگاه های آموزشی خود به اداره ارائه داده اند یا نه؟
تمامی این موارد نیاز به بررسی موشکافانه از سوی متخصصان حوزه های مختلف مرتبط دارد تا خدایی ناکرده انگشت اتهام بدون سند و مدرک به سمت هیچ شخص حقیقی و یا حقوقی نرود.
از این رو است که دادستانی تویسرکان برای بررسی علت اصلی به وجود آمدن این رخداد تلخ، پای کار آمده است.
انتهای پیام/
مطابق با گفته های دانش آموزان و همکلاسی های مرحوم عباس بیات، داستان از این قرار است که دانش آموز دبیرستان محمدیه تویسرکان به نام عباس بیات تصمیم به بستن دستگاهی به مانند یک موتور برق می گیرد اما دو سیم برق را به جای اینکه یکی را به موتور وصل کند طوری در دست می گیرد که خود به برق وصل می شود و عباس به مانند یک مصرف کننده عمل می کند و برق بلافاصله او را می گیرد و مابقی ماجرا و اعزام به بیمارستان و در نهایت در حدود 24 ساعت بعد پس از رفتن به کما بیات فوت می کند.
جواد اسدبیگی، مدیر آموزش و پرورش تویسرکان در روز تشییع در گفت و گو با خبرنگار رودآور می گوید: که تمام آن مواردی که باید طبق سیستم کاری و سنوات رعایت می شده، درباره این مدرسه رعایت شده است.
برخی از سوالات همشهریان نیاز به پاسخگویی از سوی متخصص حوزه برق دارد و در نهایت گزارشی که از سوی دادستان پس از تحقیق و تفحص منتشر می شود.
در حال حاضر گفته می شود که طبق قانون و استانداردها باید یک استادکار، یک سرپرست، یک انباردار و یک هنرآموز در کلاس درس حضور داشته باشند، تعداد دانش آموزان 24 نفر بوده است و به گفته رییس آموزش و پرورش تویسرکان در کلاس درس معلم و انباردار حضور داشته اند.
تعدادی از کلاسی های مرحوم بیات هم از نبود دستکش مخصوص برای استفاده دانش آموزان در کارگاه آموزشی و مجهز نبودن کارگاه به سیستم ارت خبر می دهند، نبود سیستم ارت توسط یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان تأیید شده است.
اینکه چه تعداد معلم و استادکار و هنرآموز مطابق با استانداردهای و قوانین و متناسب با تعداد دانش آموزان در کارگاه باید حضور داشته باشند نیاز به بررسی کارشناسان این حوزه و به ویژه مسئولان ساماندهی و تقسیم معلمان آموزش و پرورش دارد.
در حال حاضر به گفته یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان نحوه در دست گرفتن سیم های برق به گونه ای بوده که اگر سیستم ارت هم موجود بود باز عباس دچار برق گرفتگی می شد.
افکار عمومی به دنبال پاسخی برای چند سوال خود هستند؟
اینکه آیا در کارگاه دستکش مخصوص به تعداد دانش آموزان وجود داشته است یا نه؟
آیا تعداد افراد فنی و متخصص لازم که باید در کارگاه برق ساختمان حضور داشتنه باشند، بوده اند یا نه؟
آیا تعداد معلمان تقسیم شده از طریق سیستم بکفای آموزش و پرورش برای این مدرسه و تعداد شاگردانش کافی بوده است یا نه؟ و اگر کافی بوده چرا وضع موجود با استاندارد مورد نظر که تأکید می کند 4 نفر فنی( استادکار، انباردار، هنرآموز و سپرست) در کارگاه حضور داشته باشند مطابقت ندارد؟
اگر کارگاه برق مدرسه محمدیه قدیمی است چرا تاکنون اقدامی برای نوسازی آن انجام نداده اند و چرا مجهز به دستگاه ها و ابزارهای ایمنی لازم از جمله سیستم ارت نیست؟
آیا پیش از این واقعه تاکنون مسئولان مدرسه درخواست و مکاتبات لازم را برای مجهز کردن کارگاه های آموزشی خود به اداره ارائه داده اند یا نه؟
تمامی این موارد نیاز به بررسی موشکافانه از سوی متخصصان حوزه های مختلف مرتبط دارد تا خدایی ناکرده انگشت اتهام بدون سند و مدرک به سمت هیچ شخص حقیقی و یا حقوقی نرود.
از این رو است که دادستانی تویسرکان برای بررسی علت اصلی به وجود آمدن این رخداد تلخ، پای کار آمده است.
انتهای پیام/
مطابق با گفته های دانش آموزان و همکلاسی های مرحوم عباس بیات، داستان از این قرار است که دانش آموز دبیرستان محمدیه تویسرکان به نام عباس بیات تصمیم به بستن دستگاهی به مانند یک موتور برق می گیرد اما دو سیم برق را به جای اینکه یکی را به موتور وصل کند طوری در دست می گیرد که خود به برق وصل می شود و عباس به مانند یک مصرف کننده عمل می کند و برق بلافاصله او را می گیرد و مابقی ماجرا و اعزام به بیمارستان و در نهایت در حدود 24 ساعت بعد پس از رفتن به کما بیات فوت می کند.
,جواد اسدبیگی، مدیر آموزش و پرورش تویسرکان در روز تشییع در گفت و گو با خبرنگار رودآور می گوید: که تمام آن مواردی که باید طبق سیستم کاری و سنوات رعایت می شده، درباره این مدرسه رعایت شده است.
,برخی از سوالات همشهریان نیاز به پاسخگویی از سوی متخصص حوزه برق دارد و در نهایت گزارشی که از سوی دادستان پس از تحقیق و تفحص منتشر می شود.
,در حال حاضر گفته می شود که طبق قانون و استانداردها باید یک استادکار، یک سرپرست، یک انباردار و یک هنرآموز در کلاس درس حضور داشته باشند، تعداد دانش آموزان 24 نفر بوده است و به گفته رییس آموزش و پرورش تویسرکان در کلاس درس معلم و انباردار حضور داشته اند.
,تعدادی از کلاسی های مرحوم بیات هم از نبود دستکش مخصوص برای استفاده دانش آموزان در کارگاه آموزشی و مجهز نبودن کارگاه به سیستم ارت خبر می دهند، نبود سیستم ارت توسط یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان تأیید شده است.
,اینکه چه تعداد معلم و استادکار و هنرآموز مطابق با استانداردهای و قوانین و متناسب با تعداد دانش آموزان در کارگاه باید حضور داشته باشند نیاز به بررسی کارشناسان این حوزه و به ویژه مسئولان ساماندهی و تقسیم معلمان آموزش و پرورش دارد.
,در حال حاضر به گفته یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش تویسرکان نحوه در دست گرفتن سیم های برق به گونه ای بوده که اگر سیستم ارت هم موجود بود باز عباس دچار برق گرفتگی می شد.
,افکار عمومی به دنبال پاسخی برای چند سوال خود هستند؟
,اینکه آیا در کارگاه دستکش مخصوص به تعداد دانش آموزان وجود داشته است یا نه؟
,آیا تعداد افراد فنی و متخصص لازم که باید در کارگاه برق ساختمان حضور داشتنه باشند، بوده اند یا نه؟
,آیا تعداد معلمان تقسیم شده از طریق سیستم بکفای آموزش و پرورش برای این مدرسه و تعداد شاگردانش کافی بوده است یا نه؟ و اگر کافی بوده چرا وضع موجود با استاندارد مورد نظر که تأکید می کند 4 نفر فنی( استادکار، انباردار، هنرآموز و سپرست) در کارگاه حضور داشته باشند مطابقت ندارد؟
,اگر کارگاه برق مدرسه محمدیه قدیمی است چرا تاکنون اقدامی برای نوسازی آن انجام نداده اند و چرا مجهز به دستگاه ها و ابزارهای ایمنی لازم از جمله سیستم ارت نیست؟
,آیا پیش از این واقعه تاکنون مسئولان مدرسه درخواست و مکاتبات لازم را برای مجهز کردن کارگاه های آموزشی خود به اداره ارائه داده اند یا نه؟
,تمامی این موارد نیاز به بررسی موشکافانه از سوی متخصصان حوزه های مختلف مرتبط دارد تا خدایی ناکرده انگشت اتهام بدون سند و مدرک به سمت هیچ شخص حقیقی و یا حقوقی نرود.
,از این رو است که دادستانی تویسرکان برای بررسی علت اصلی به وجود آمدن این رخداد تلخ، پای کار آمده است.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه