دردنامه ای به استاندار لرستان؛ «منطقه پاپی» حیاط خلوت مدیران ناکارآمد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیر افلاک هر از چندگاهی از سیمای استان چهره ی مصمم و حق به جانبتان را زیارت می کنیم و مصاحبه های پی در پی تان در پای پروژه های بادکنکی رنگارنگ در گوشه و کنار استان را به گوش جان می شنویم.

جذب سرمایه گذار،مشارکت بخش خصوصی،کاروتلاش،انتخاب مدیران کارآمد،سیاست ها و برنامه های دولت تدبیرو امید،پایلوت اقتصاد مقاومتی،تکمیل پروژه های نیمه کاره و....

اینها کلیدواژه هایی است که در تمامی جلسات و مصاحبه ها و اظهارات تان ؛ لقلقه ی زبانتان است. از توسعه ی استان سخن می گویید و از افزایش اعتبارات در سالیان قریب..."اما دریغ که از این خروار،نیم من هم به ما نرسیده است..."اجازه بدهید صریح تر حرفم را بزنم...

می خواهم شما را علی رغم همه ی دل مشغولی ها و اموری که بدان دل خوش داشته اید،به راحت ترین شکلی که به ذهنم رسید،به دیاری دعوت کنم که دیریست در میان برنامه ها و خیل پروژه هایتان "فراموش شده است".

منطقه پاپی؛ استراحت گاه مدیران خسته و نابلد و آموزشگاه مدیران بی دانش و بی تجربه... جناب استاندار! از توسعه حرف می زنید در حالی که شاید ندانید که:

از مجموع حدود200 روستای منطقه ما بیشتر از 180روستا از مشکل آب آشامیدنی رنج می برند و بیش از 90% آنها تحت پوشش آبفار نیستند.

 شهر سپیددشت دارای آب آشامیدنی غیرقابل شرب است و در تابستان جیره بندی می شود. بیش از 80%راه های روستایی ما غیر آسفالت و عمدتاً بدون زیرساخت مناسب است که با هربار بارندگی منقطع می شوند... 

راه مواصلاتی سپیددشت به خرم آباد بیش از 20سال است از روکش آسفالت آن می گذرد و پیچ های غیر استاندارد آن قاتل برادران و خواهران ماست. 

راه آهن به عنوان تنها راه ارتباطی حدود 70روستا با امکانات شهر، در دوره ی شما مردم را قابل ندانست و قطار محلی از خدمت رسانی به این مردم گرفته شد . 

علی رغم شعار " پاپی سرزمین آبشارها" کمترین توجهی به 5 آبشار زیبا و استثنایی منطقه نشد. نه جاده ی امن دسترسی، نه امکانات رفاهی، خدماتی، بهداشتی و ... 

از شعار "توریسم صنعت پر درآمد" به این منطقه ی جذاب گردشی فقط شلوغی جاده های کم عرض و تصادف و ناهنجاری اجتماعی و آلودگی طبیعت دست مان را گرفت. 

مدارس فرسوده و درحال تخریب دل هر دلسوزی را به درد می آورد و ما را یاد دهه ی اول انقلاب می اندازد. دوستان شما در آموزش وپرورش از مدیریت فقط ابلاغ های سیاسی و مهره چینی های انتخاباتی را خوب بلدند. 

جناب استاندار پرتلاش! نمی دانم خبر دارید که اکثر مدیران شهر ما نزد مردم به 911مشهورند یا نه...!؟یعنی ساعت 9 صبح خسته از یک ساعت و نیم رانندگی به شهر ما تشریف می آورند و ساعت 11 هم بعد از رفع خستگی و استراحت و احیاناً تناول صبحانه به شهر خود باز می گردند.

آخر اینجا را لایق زندگی خود و خانواده محترم نمی دانند. احتمالاً امکانات و خدمات شهر در حد رفاه خانواده شان نیست برای همین است که گوش شان بدهکار داد مردم از شوری آب و غیر ایمن بودن جاده و افتضاح اوضاع درمان و بهداشت و حذف رفت و آمد قطار محلی و نبود امکانات آموزشی و ورزشی و ...نیست. 

اضافه کار و سختی کار و درآمد بالایشان براه است و تازه نصیحتمان هم می کنند که اینجا هم جایی است که زندگی می کنید!!؟ 

جناب استاندار عزیز! اینجا دیار فراموش شده ی استانداری و فرمانداری ست.

حضرات مدیر پروازی وقتی مردم به ستوه می آیند و دادشان در می آید ... از همدیگر دفاع می کنند. برای هم تاییدیه ی رضایت کاری می نویسند و امضا می کنند.

 جناب استاندار دلسوز!  اینجا حیاط خلوت مدیران ناکارآمد است و گرنه این همه مشکل و کمبود تا الان رفع شده بود آن هم با مدیریت مدیر مدبری چون شما!

 اینجا حیاط خلوت استخدام عزیز دردانه های مدیران پروازی ست. اینجا هر مدیر پروازی حق دارد به دلیل محرومیت منطقه و تحمل سختی هایش، چند نفر از فامیل محترم را استخدام کند و بعداز کسب تجربه انتقالی شان را بگیرد و برود.

جناب استاندار سخت کوش! اینجا حیاط خلوت است ..برای پروژه های نیمه تمام دیگر شهرها. آخر هر جا اعتبار کم می آورد از پروژه های ما بر می دارند و به زخم خودشان می زنند. مثل همین پروژه ی پرورش ماهی لارکه و یا پروژه سالن ورزشی آموزش و پرورش؛

مدیران منطقه ما بزرگوارند...هوای بالادستی ها را دارند. این جا که مهم نیست، مهم رضایت بالادستی هاست که حفظ شان کنند جناب استاندار کاردان! چندسالی ست که اینجا هیچ پروژه ای افتتاح نشده، غیر آن کلنک زنی که خودتان برای پروژه شیلات لارکه تشریف آوردید.

 اگرمی شود برای تجدید زیارت حضرتعالی هم که شده...و برای رفع فراموشی از این دیار...کاری بکنید...بیلی بزنید...کلنگی بزنید...و یاحداقل اگربه لطف دولت تان کاری ندارید، به قصد ارزیابی از پیشرفت کلنگ تان به منطقه ما سری بزنید تا از نزدیک شرح درد کنیم و قصه ی پرغصه نو کنیم...

محمد رضا گودرزی

انتهای پیام/