مردم گله مندند/ مسئولین در ایجاد اشتغال بین جوانان و حمایت از تولیدات روستائیان چه اقداماتی انجام داده اند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آوای فامنین، مشکلات عدم اشتغال جوانان در روستاها باعث مهاجرت جوانان جویای کار شده است و اکثرا با داشتن تحصیلات عالی دانشگاهی مجبور به رها کردن زادگاه و خانواده خود می شوند و این مسئله مشکلات زیادی را در بر دارد.

مهاجرت جوانان باعث دوری از خانواده و زندگی مجردی در شهرهای شلوغ شده و گاهی منجر به ناهنجاری های رفتاری و اخلاقی می شود. عدم امکان شرایط ازدواج به موقع، جوانان را دچار سردرگمی و زندگی های موقت و ازدواج سفید می کند.

طبق گزارشی که از مناطق روستایی از بین جوانان و مخصوصا دختران جوان به عمل آمده، همه نگران مسئله بیکاری جوانان بودند. اکثر مردم، مشکلات خانوادگی و طلاق زوج های جوان را نداشتن وضع معیشتی مناسب و هزینه زندگی دانسته و خواستار تشکیل تعاونی هایی در روستاها، برای تولیدات محصولات منطقه ای و کشاورزی بودند.

ن. ک از دختران تحصیل کرده در یکی از روستاها بیان کرد: اکثر دختران در خانواده های روستایی یا باید در سن بسیار پایین ازدواج کنند و یا باید به خاطر نبودن پسران جوان در روستا منتظر مانده و با افزایش سن ازدواج دچار مشکلات عدم فرزندآوری و ازدواج های ناخواسته باشند.

وی افزود: پسرانی که به شهرهای بزرگ مهاجرت می کنند دیگر به مناطق کوچک روستایی برنمی گردند و در همان محل کار خود، تشکیل خانواده داده و به زندگی خود با وجود مشکلات غربت ادامه می دهند. اکثر آنان به دلیل هم کفو نبودن با همسران خود بعد از چند سال زندگی مجبور به جدایی شده و فرزندان خود را به خانواده هایشان می سپارند و باز به شهر برگشته و مشکل دیگری بر مشکلات خانواده روستایی با درامد ناچیز افزوده می شود.

ش. ر دختری که به کار بافندگی مشغول بود و در کار فرش مهارت داشت، گفت: در حدود 800 هزار یا 1 میلیون تومان دستمزد بافت فرش است که باعث آسیب جدی به چشمانمان شده است و پول دوا و دکتر و عینک بسیار زیاد است و ما قادر به ادامه این کار نیستیم و باید مراقب سلامتی خود باشیم، چون دسترسی به پزشک و هزینه سنگین درمان را نداریم.

وی با اشاره به مهارتی که در فنی حرفه ای مرکز شهر فامنین دیده بود اظهار کرد: من دوره های خیاطی و لبه دوزی را گذرانده ام و آمادگی کافی برای کار دارم ولی به دلایل عدم ماشین برای ایاب و ذهاب و رفتن به شهر باید در روستا بمانم و ما تولیدی نداریم که اینجا کار را ادامه دهیم و کاش برنامه ای تدارک دیده شود که دختران در روستاها بتوانند برای مجارج زندگی خود در تولیدی ها کار کرده و درامدی داشته باشند.

وقتی با مادران صحبت می کردیم همه نگران آینده فرزندان خود بودند و جز راهکاری برای ایجاد کار و هزینه کافی یک زندگی ساده در روستا توقعی نداشتند و آنها مطرح می کردند که مشکل ما اینترنت و ماهواره و شبکه های اجتماعی نیست. درست است که این مشکلات در همه جا فراگیر شده است و اکثر خانواده ها آسیب جدی دیده و گاهی ناخواسته قربانی می شوند و لی مشکل اساسی ما کار برای همسران و برای جوانان محروم روستاهاست.

 زنی که به سختی در جلسه ما حضور پیدا کرده بود گفت: همسر پیر من برای کشاورزی زحمت زیادی می کشد ولی بخاطر کم آبی منطقه و کاهش کاشت محصولات آب بر، مهارتی برای کار دیگر ندارد و مسئولین می توانند با کمک و آموزش کاشت محصولات جایگزین کم آب بر، به همه ما کمک کنند و ما را از این سختی و مشکلات مالی رها کنند.

با شنیدن حرف ها و درخواست های مشابه خانواده های روستایی، از آنان خداحافظی کرده و قول مساعدت و همکاری و رساندن پیامشان به مسئولین را دادیم. با امید بر ارتقاء زیر ساخت های اشتغال جوانان و تجهیز و تکمیل پروژه های مراکز صنعتی در منطقه، از خداوند منان خواستار حل مشکلات محرومان و نیازمندان در مناطق روستایی و شهری هستیم.

انتهای پیام/