به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر بهبهان :توسعه سازمان های مردم نهاد (سمن) به عنوان تشکل هایی که می توانند نقش مهمی در توسعه پایدار کشور داشته باشند بیش از یک دهه است که به دغدغه ای مهم برای کارشناسان مسایل اجتماعی تبدیل شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصر بهبهان :,
اینکه چنین دغدغه ای تا چه حد برای دولتمردان وجود دارد هر چند مسئله مهمی است اما، موضوع مهمتر این است که جامعه ما تا چه حد ظرفیت چنین فعالیت هایی که عام المنفعه، اجتماعی و خودجوش هستند را دارد. برخی کارشناسان مسایل اجتماعی، ضعف تشکل های مردم نهاد در ایران را مربوط به نبود ظرفیت کافی در جامعه و برای مثال ضعف افراد در کار گروهی می دانند و برخی دیگر همچنان که ضعف ها را به پایین بودن سرمایه اجتماعی افراد ربط می دهند از نبود اعتماد به دستگاه های اجرایی، عدم اثر بخشی کار گروهی در جامعه و... حرف می زنند.
به هر حال در جامعه امروز، سازمان های مردم نهاد مانند خیریه ها یا سازمان هایی که در زمینه ای تخصصی فعالیت دارند می توانند تاثیرگذاری زیادی بر توسعه یک جامعه داشته باشند. نظریه پردازانی که راهکار کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی و اعتلای جامعه را توسعه سازمان های مردم نهاد و خیریه ها می دانند از الگوهای توسعه ای رایج مانند اصلاحات از بالا یا حتی اصلاحات از طریق توسعه گروه های سیاسی انتقاد می کنند و راهکار توسعه گروه ها و تشکل های غیرسیاسی با زمینه فعالیت فرهنگی، اجتماعی و مذهبی را ارایه می دهند. حتی اگر این نظر را بپذیریم که فعالیت های فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و ... مرزبندی روشن و دقیقی با فعالیت سیاسی ندارند باز نمی توان نقش سازمان های مردم نهاد در توسعه جامعه را انکار کرد.
در بهبهان و در دولت گذشته تنها 8 تشکل اجتماعی وجود داشت که با توجه به زمینه فعالیت خود به صورت نا امید کننده ای در عرصه های مختلف ورود و اقدام به مشارکت داشتند . این انفعال باعث شد که مردم نسبت به تشکیل این تشکل ها و حضور در آنها روی خوش نشان ندهند البته دلایلی از جمله فقدان برنامه ریزی مدون ، اهداف کوتاه مدت و رویکرد ضعیف مدیران سمن ها راه را برای نابودی آنها باز کرد .
در دولت یازدهم این مقدار به حدود 33 انجمن افزایش یافت و با صدور مجوز از سوی فرماندار سابق شاهد رشد قارچ گونه آنها در سطح شهرستان بودیم ، انجمن هایی که ظاهرا فقط نامشان تشکل اجتماعی بود و در عمل هیچ کارایی و اثر گذاری را بروز نمی داد اما فرماندار با دادن مجوز به این تشکل های اسمی افتخار میکرد .
بیش از 30 انجمن خود محور و بی برنامه که تنها برای یک مقطع خاص در سطح شهرستان عرض اندام میکردند ، یکی از استراتژی های دولت فعلی و دولت گذشته به شمار می آید ، چرا که هیچ کدام در راه پیشرفت و توسعه شهرستان به جز تعداد انگشت شماری آن هم با تکیه بر خودمختاری گامی بر نداشته اند و جالب است بدانید علیرغم عنوان مردم نهادی که بر سر آنها سنگینی میکند نه تنها از دل مردم معرفی نشده اند بلکه خدمات شاخصی را به مردم ارائه نکرده اند.
هر چند نباید از یک یا سه انجمن پویای شهرستان که کارنامه خوبی در جلب مشارکت های مردمی و ارائه خدمات به شهروندان داشته است براحتی گذشت اما در کل میتوان گفت ، مجوزهای بی چون و چرای فرماندار گذشته ، اتفاق میمون و خجسته ای را برای رشد و تعالی شهرستان رقم نزده اند و بیم آن می رود که در فردا روز این انجمن های کاغذی و فاقد خاصیت تغییر رویه داده و با ورود به مسائل سیاسی فضای اجتماعی را تحت الشعاع رفتار خود قرار دهند.
به هر تقدیر فرماندار جدید شهرستان با تکرار عمل فرماندار قبلی بدون درنگ سراغ انجمن ها را گرفته است و از الزام ورود آنها به برخی مسائل اجتماعی سخن گفته است حال آنکه معضلات و مشکلات بزرگ دیگری از جمله اشتغال و فضای کسب وکار مردم این شهرستان را تهدید میکند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه