به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زریوار خبر، در خرداد نود و دو، هفتاد و چند درصد از شرکت کنندگان در استان کردستان به روحانی و گفتمان اعتدال رای دادند و امروز چند ماه مانده به اتمام دوره اول دولت تدبیر و امید وضعیت شبیه خرداد نود و دو نیست و نشانه هایی وجود دارد که دلسردی و ناامیدی نسبت به دولت تدبیر و امید در میان اقشار مختلف مردم دیده می شود.
این دلسردی به واسطه عملکرد دولت تدبیر و امید در سیاست داخلی و خارجی نیست و یا اینکه این عده از مردم در کنار این همه تلاش و دلسوزی استاندار کردستان بی اعتنا نیستند، یقینا اکثر مردم حامی برجام و نیز از دستاوردهای دولت در حوزه سلامت و مهار تورم و رکود و رشد اقتصادی و نیز دستاوردهایی در استان راضی و خشنود هستند، اما مشکل در کجاست؟
مردم از مدیران سهمی و تحمیلی و بعضا بی کفایت در این استان ناراضی هستند. مدیرانی که نام اصلاحات و اعتدال را یه یدک می کشند اما در مقابل صدها سوال جوانان و منتقدان و اقشار مختلف جامعه از جمله روستاییان، خنثی، ساکت و بی تفاوت، مغرورانه بی پاسخ گذشتند و فعالیت های سیاسی و تبلیغی خود را به چند گروه مجازی که متشکل از کارکنان زیر مجموعه خود هستند تقلیل داده اند و در آن گروه ها فارغ از مشکلات مختلف جامعه به سرودن شعر و تعارفات و چاپلوسی می پردازند و اگر دلسوزی پیدا شود که نقدی داشته باشد به دستور مدیر روابط عمومی در همان گروه مجازی هم اخراج و حذف می شود که مبادا انتقادات به گوش بزرگان و استاندار برسد.
باد و ورم پدرخوانده های تحمیلی اصلاحات کردستان بعد از تصدی مسئولیت های مختلف یک باره خالی شد و انگار نه انگار در این استان مشکلی و یا بیکاری وجود دارد. در یک اقدام بی سابقه همگی بر درب دفتر کار خود قفلی ریموت دار تعبیه نموده و خود را از مردم جدا کردند و دریغ از حضور در یک همایش و مراسمی در دفاع از اعتدال و یا روشنگری و شفاف سازی و گفتن واقعیات و مشکلات و معضلاتی که دولت تدبیر و امید با آن دست به گریبان است، دریغ از حضور و قلم آنان در رسانه های نوشتاری و مجازی و دیداری و شنیداری ملی؛ برای تبیین و ترویج و نهادینه ساختن گفتمان اعتدال روحانی.
این کارها را انجام ندادند و بجای آن کارهای دیگری انجام دادند: بعضا در اولین فرصت به خانه های سازمانی مهاجرت کردند و ساختمان های چند طبقه شخصی در بهترین مکان شهر را بدون اجاره رها کردند با خانواده و اقوام خود با خودروهای دولتی در خارج از شهر دیده شدند و فعالانه در مراسم شبانه حزبی مختص آن چند نفر؛ که در هر شهرستانی مریدانی از این حزب پیدا کرده اند شرکت می کنند و در مورد انتصاب و گزینش افراد در این جلسات به ظاهر مذهبی تصمیم گیری می کنند.
نتیجه این ندانم کاری و بی کفایتی شکست در انتخابات مجلس بود که وزن واقعی اصلاح طلبان دولتی توسط مردم تعیین و مشخص گردید و زنگ اخطاری بود به دولت به ویژه استاندار کردستان که دست از حمایت از این منفعت طلبان بردارد اما ظاهرا اینگونه نیست و واسطه قدرتمند آنان که مسئول دفتر استاندار است توانسته است این ارتباط را همچنان حفظ کند و ادامه این روند قطعا به ضرر روحانی در استان خواهد بود.
بعد از حماسه خرداد نود و دو قرار این بود که فعالان سیاسی-مدنی حامی روحانی از دستاوردهای دولت تدبیر و امید در فضای حقیقی و مجازی دفاع و حمایت کنند و آنان می دانستند که مشکلات عمده این استان در بخش اقتصادی است و باید تمهیداتی در این حوزه اندیشیده شود. لذا در بحث پیشنهاد لایحه منطقه آزاد بانه و مریوان بیشترین حمایت ها از این اقدام از طرف فعالین سیاسی-مدنی خارج از قدرت بود. هرچند که در مراسم استقبال از ریاست جمهوری و مراسم برگزاری دومین سالگرد پیروزی روحانی و مراسمات دیگر دولت تدبیر و امید فعالین سیاسی غیر دولتی سنگ تمام گذاشتند .
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
اما هرچه جلوتر می رفتند با موانع خاردار اصلاح طلبان دولتی برخورد می کردند. یک سال از دولت تدبیر نگذشته بود که تناقضات و اختلافات در گفتار و رفتار اصلاح طلبان دولتی نمایان شد و ماهیت انحصار گری و تمامیت خواهی و منفعت طلبی خود را به وضوح آشکار کردند.
اجازه ندادند شوراهای هماهنگی اصلاح طلبان با حضور گسترده اصلاح طلبان مردمی تشکیل گردد و می خواستند تعداد اعضای شورا از انگشتان دست کمتر باشد و در نهایت با اصرار منتقدان ؛ شورای هماهنگی استان با چهل و سه نفر عضور تشکیل گردید که بیشتر آنان تحمیلی و بدون انتخابات به این شورا راه یافته بودند و همان نقش پدرخوانده تحمیلی را در شورا داشتند.
اصلاح طلبان غیردولتی این وضع را تحمل نکردند و با علم به این که اختلافات باعث دلسردی مردم از اصلاحات و نیز دولت روحانی خواهد شد چاره ای نداشتند و نباید خود را شریک خودسری و بی کفایتی این آقایان می کردند.
مشکل دولت تدبیر و امید؛ رسانه های منتقد و رقبای سیاسی نیست، مشکل ؛ عدم توانایی در دفاع و حمایت خردمندانه و شجاعانه از اعتدال و تدبیر و عقلانیت ؛ توسط مدعیان آن است. مشکل همان مدیریت رانتی و سهمی است که معرفی شده همان منفعت طلبان پشت پرده است که برجامعه تحمیل شده است. مدیرانی که بدون پشتیبانی حزبی و به صورت سلیقه ای، آن هم سلیقه ی فقط چند نفر که حمایت قاطع بقیه اعضا و مردم را ندارند، انتخاب و انتصاب شده اند.
اگر احزابی صادق و متعهد و واقعی و با حمایت و پشتیبانی اجتماعی در جامعه وجود داشت قطعا خیلی از خودسری ها و منفعت طلبی ها و سوء استفاده های اداری در مدیریت جامعه کمتر می شد و هر منفعت طلبی با سابقه مجهول نمی توانست بدون معرف معتبر حزبی وارد مدیریت سیاسی، فرهنگی و اقتصادی جامعه شود و بدون تضمین و ضمانت آن حزب افراد نمی توانستند به این آسانی مسئولیت های مهم و بزرگ را در دست بگیرند و چون اساسا احزاب فعلی بدون پایگاه و پشتوانه مردمی هستند مدیران نظارتی برخود نمی بینند لذا تعهدی به آنچه قبلا شعار داده اند ندارند و چون این نوع معرفی ها پیچیده و رانتی است معمولا به همان اندازه به واسطه حمایت های پشت پرده عزل آنان هم سخت و دشوار خواهد بود. و اینجاست که به واسطه ناکارآمدی ها و بی کفایتی هایی که در مدیریت جامعه گاها دیده شده...،لزوم وجود احزاب کارآمد در جامعه ضروری خواهد بود و روند معمول معرفی افراد جهت تصدی مدیریت مختلف جامعه حتی با تایید یا عدم تایید صلاحیت افراد توسط نهاد های نظارتی ناکافی بوده و جای خالی احزاب واقعی در این پروسه؛ که معرف و ضامن همه مدیران خواهند بود احساس می شود و اینکه امروز اصلاح طلبان دولتی ادای حزبی بودن و شناسنامه دار بودن را در می اورند صرفا یک تبلیغ گول زننده است و منفعت طلبانی توانسته اند بدون شناسنامه حزبی و بدون سابقه روشن و شفاف به بدنه مختلف مدیریت جامعه نفوذ کنند. خدا را سپاس می گوییم که استاندار کردستان بدینگونه که توضیح داده شد انتخاب و انتصاب نشده اند و اگر در همان اوایل؛ ، دولت به شایعه و تحریک و نفوذ بعضی افراد توجه کرده بود شاید یکی از این چند نفر که امروز مردم آنان را منفعت طلب می نامند استاندار کردستان شده بود و این توهم همچنان در ذهن همان چند نفر(پدرخوانده تحمیلی بر اصلاحات) باقی مانده است و بارها قصد داشته اند که نارسایی ها و نارضایتی های احتمالی موجود را به استاندار کردستان نسبت دهند اما اینگونه نیست و توضیح داده ایم که ناکارآمدی ها در کجاست هرچند ممکن است استاندار کردستان از منتقدان دلگیر و آزرده خاطر باشد اما توصیه می کنیم به همان اندازه هم ؛ ایشان باید از نیات و اهداف و انحصارگری و بی تفاوتی بعضی از مدیران و مشاوران خود آگاه باشند که در روز روشن روزنامه نگاران و خبرنگاران جوان بومی را ضد انقلاب خطاب نکنند.
در این متن اشاره شده است به امیدواری و پویایی و نشاطی که بعد از خرداد نود دو در جامعه ایجاد شده بود و فعالین سیاسی مدنی هم ؛ فعالانه و مصمم برای همکاری با دولت بویژه در حوزه اقتصادی برای شناسایی موانع و معضلاتی که سر راه سرمایه گذاری وجود داشت و بحث اشتغال و تولید و صادرات ؛ اماده شده بودند که بحث منطقه ازاد پیش امد و استاندار کردستان در این باره سنگ تمام گذاشتند و جدا از فراز و نشیب هایی که در روند این لایحه به وجود آمد ؛ اما نقش منفی اصلاح طلبان دولتی در استان کردستان و کارشکنی و سیاست زدگی و قطب سازی و انتقام گیری آنان موجب شد عملا همکاری با نمایندگان دلسوز و مردمی این استان در مجلس، کمرنگ گردد و متوهمانه در مقابل نمایندگان مردم در مجلس که حمایت مردمی را داشنند ایستادند و خود را جناح پیروز قدرتمند و همچنین نماینده واقعی مردم معرفی نمودند که این اعمال ناروا و ناپسند موجب در هم شکستن اتحاد دولت و نمایندگان در استان شد و تمامی وقت مسئولین جدید صرف تقابل و نزاع با نمایندگان مردم و منافع شخصی و منفعت طلبی گردید و تلف شد و در این کشمکش تنها چیزی که درباره آن صحبتی نمی شد وضعیت معیشتی مردم و اشتغال و سرمایه گذاری در استان بود و مهم ترین بخشی که پتانسیل انجام کارهای بزرگی با اتحاد نمایندگان و مسئولیت و مردم را داشت عملا فراموش و به مصوباتی بی عمل و شعارگونه تنزل یافتو نظر مردم را به سیاست بازی و جناح بندی و چنددستگی های انتخاباتی و... معطوف نمودند و در این وضعیت نابسامان فعالین سیاسی-مدنی و حامیان واقعی دولت تدبیر و امید نتوانستند آنچه را که به صلاح مردم و استان بود تبیین ترویج و تبلیغ نمایند.
یکدست شدن یک دولت با یک جناح متشکل از احزاب همفکر البته با رای قاطع مردم و حتی در دست گرفتن امورات کشور به دست یک حزب قوی و محبوب و متعهد با پایگاه اجتماعی ؛ هیچ اشکالی در آن دیده نمی شود چه بسا در اکثر کشورها این اتفاق می افتد و حزب یا احزاب پیروز می توانند با ائتلاف یا بدون مشارکت دادن رقبای خود دولت را تشکیل دهند. اما اشکال اینجاست که جناح پیروز بیاید و بعد از پیروزی؛ رقبای سیاسی و سلیقه ای خود را که در چارچوب قانون فعالیت می کنند طرد و حذف نمایند و بزرگان رقیب و یا خبرنگاران و روزنامه نگاران و صاحبان قلم و رسانه های مخالف سلیقه خود را ضد انقلاب و... خطاب نمایند و یا گاها شخصیت مخالفان خود را هدف قرار داده و آنان را تحقیر نمایند. این اعمال زشت و ناروا در حالی انجام می شود که در آن هشت سال دولت نهم و دهم آنچه در توان ما بود برعلیه عملکرد خوب و بد آنان نوشتیم و گفتیم اما آن نقد منصفانه بود و نقد امروز؛ تخریب است !!!
و در مقاطعی از زمان که اصلاح طلبان دولتی قدرت در دست نداشنند صحبت از آزادی بیان و قلم و اندیشه و تعامل و همزیستی مسالمت آمیز و .... می کردند و انگار بعضی ها آلزایمر سیاسی گرفته اند و یادشان رفته که زمانیکه در قدرت نبودند نقد و انتقاد قدرت را لازم و آن را جزء لاینفک اندیشه و تفکر فعالین سیاسی و رسانه ای می دانستند ولی چون که امروز خود در قدرت هستند کوچکترین نقد را مساوی تخریب و ناقدان جامعه را مورد کم لطفی و بی مهری قرار می دهند ونقد و انتقاد و اعتراض مردم و رقبا را به بهانه تضعیف دولت جایز نمی دانند. بنابراین؛ نقش جمع کثیر ی از فعالین سیاسی-مدنی خارج از قدرت در استان کردستان همچنان حمایت از دولت روحانی است و تاکنون درباره خروج از این حمایت و گذر از اصلاح طلبان دولتی تصمیمی اتخاذ نکرده اند اما این فعالین سیاسی زین پس سیاهی لشکر و سپر عملیات خرابکارانه منفعت طلبان نخواهند شد و حتی پس از پیروزی روحانی در دوره دوم ریاست جمهوری مهم ترین درخواست آنان عزل این طیف از مدیران و انتخاب و انتصاب شایستگان و متخصصان و صادقانی به دور از سیاست زدگی و جناح بازی خواهد بود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
کاظم رحیمیان
مطلب فوق بیانگر دیدگاه و نظر نویسندگان آن است. این سایت در نظر دارد با انتشار نظرات صاحب نظرانی از طیف های گوناگون، چشم انداز متنوع و متوازنی از دیدگاه ها رابه کاربران خود در شهرستان مریوان و استان کردستان ارائه دهد.
انتهای پیام/
,
,
]
ارسال دیدگاه