فضای سبز عاملی برای کاهش تنش‌های روانی/ منابع طبیعی هر جامعه فقط به نسل حاضر تعلق ندارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرگزاری سینا؛ منابع طبیعی در واقع به طور طبیعی به وجود می‌آید و انسان در پیدایش آنها نقشی ندارد، این منابع از نظر حیاتی به2 دسته تقسیم می‌شوند:

1- منابع طبیعی غیرقابل تجدید که پس از بهره برداری، مقدار آن کاهش یافته و هیچ گاه به صورت اولیه برنمی‌گردد؛ مثل معادن و مخازن.

2- منابع طبیعی تجدید شونده که در صورت مدیریت درست، پس از بهره برداری اصولی، قابلیت تجدید حیات دارند و به وضعیت اولیه برمی‌گردند؛ مانند جنگل‌ها و مراتع.

منابع طبیعی تجدید شونده نگین سرسبزی که به تمامی نسل‌های کشور تعلق دارد

منابع طبیعی تجدید شونده مانند آب، خاک، جنگل و مرتع که امروزه در محافل علمی از آن با عنوان بستر حیات انسان‌ها و زیربنای توسعه پایدار جوامع نام برده می‌شود، نگین سرسبزی است که نه فقط به نسل حاضر، بلکه به تمامی نسل‌های آینده کشور تعلق دارد و باید به خوبی حفظ و به آیندگان سپرده شود.

در حقیقت جنگل‌ها و مراتع، تکیه گاهی مطمئن برای توسعه اقتصادی و اجتماعی، بستری برای رونق کشاورزی، عرصه‌ای برای تولید چوب، زیستگاهی برای گونه‌های گیاهی و جانوری، منبعی برای تولید اکسیژن، گردشگاهی برای تفریح و محل مناسبی برای گذراندن اوقات فراغت است، این نعمت الهی، با تولید محصولات پرارزش گوناگون، زمینه اشتغال عده بسیاری از افراد جامعه را فراهم می‌سازد و سبب شکوفایی اقتصاد ملی کشور می‌شود.

اینکه می‌گویند با یک گل بهار نمی‌شود، درباره درختان صادق نیست، وجود هر درخت، سبب پاکی هوا، زیبایی محیط و آرامش خاطر انسان می‌شود، درختان را باید روح سبز حیات نامید.

فضای سبزعاملی برای کاهش تنش‌های روانی است

درختان افزون بر پاکی هوا، در پایداری و تقویت خاک و نیز حفظ آن در برابر عوارضی مانند سیل و نیز تأمین نیازهای غذایی موجودات، نقش بسیار مهمی دارند، فضای سبزعاملی برای کاهش تنش‌های روانی است و می‌تواند تأثیر بسیاری در کاهش اثر آلاینده‌های محیطی داشته باشد.

به گفته حجت الاسلام محمدرضا اسماعیلی در خطبه‌های نمازجمعه گلپایگان هفته گذشته 13 اسفندماه وجود فضای سبز در جامعه یک امر حیاتی به شمار می‌رود اما امروز مشاهده می‌شود منابع طبیعی در حال تخریب است و این موضوع ادامه حیات انسان را دچار مشکل می‌کند.

بدون حفظ منابع طبیعی نمی‌توان امنیت غذایی انسان‌ها را تأمین کرد

امنیت غذایی یعنی غذا برای همه؛ هر سال حدود 90 میلیون نفر بر جمعیت جهان افزوده می‌شود، جمعیت زیاد یعنی تخریب بیشتر زمین‌های کشاورزی، جنگل‌ها و مراتع هر چه جمعیت بیشتر شود، فشار مردم بر منابع طبیعی نیز افزایش یافته و با از بین رفتن پوشش گیاهی، زمین برای فرسایش آماده می‌شود.

پس با فرسایش شدید زمین و کمبود آب، نتیجه‌ای جز بروز قحطی و هجوم روستاییان به مناطق شهری و پر کردن اطراف شهرها باقی نمی‌ماند، بر این اساس بدون حفظ منابع طبیعی و دست‌یابی به بهترین شیوه‌های بهره برداری از آن، نمی‌توان امنیت غذایی انسان‌ها را تأمین کرد.

از طرفی عوامل عمده در تخریب منابع طبیعی نقش دارند که از جمله طبیعت و انسان آتش سوزی‌های طبیعی، سیل و زلزله، برخی از عوامل طبیعی است که از کنترل بشر خارج است.

انسان، به شیوه‌های گوناگون منابع طبیعی را تخریب می‌کند، یکی از این شیوه‌ها، بی‌احتیاطی جنگل نشینان و دامداران و آتش سوزی‌های جنگل‌ها و مراتع است، صنعتی شدن، عبور جاده‌های گوناگون از جنگل‌ها و مراتع، قطع درختان و آلودگی هوا نیز در تخریب منابع طبیعی مؤثرند.

برخی دیگر از عوامل تخریب منابع طبیعی عبارتند از افزایش غیرعادی جمعیت، بهره نبردن از دیگر انرژی‌های موجود در کشور مانند انرژی خورشیدی، نفت و غیره، مدیریت اشتباه در عرصه منابع طبیعی و نبود آموزش صحیح.

حمید سلامتی مدیرکل منابع طبیعی گلستان می‌گوید: عمده‌ترین عامل آتش سوزی حضور فیزیکی مردم در این مناطق از جمله دامداران، کشاورزان و عموم مردم است.

به گفته مدیرکل منابع طبیعی گلستان ۱۰۰ درصد عرصه‌های جنگلی دچار حریق نمی‌شود بلکه در عرصه‌های جنگلی پهن برگ تنها لاشه برگ‌ها و درختان خشک و افتاده می‌سوزد و گاهی ارتفاع لاشه برگ‌ها در عرصه‌های پهن برگ به ۳۰ سانتی متر هم می‌رسد.

سلامتی عنوان کرد: در جنگل‌های پهن برگ که تراکم نهال زیاد است احتیاج به نهال کاری نیست ولی در جنگل‌های سوزنی برگ که آتش سوزی ۱۰۰ درصد خسارت وارد می‌کند نهال کاری انجام می‌شود.

فواید ناشی از کاشت درختان

امروزه در محافل مختلف به مناسبت روز درختکاری نهال‌های زیادی در اقصی نقاط کشور کاشته می‌شود که این پدیده در پاکی آب و هوا، تأمین بیش از 60 درصد اکسیژن مصرفی جهان، ذخیره سازی آب‌های زیرزمینی، جلوگیری از بروز انواع فرسایش آبی و بادی، افزایش میزان بارندگی، تعدیل دمای محیط، ایفای نقش ریه در نظام تنفسی شهرها، از بین بردن میکروب ها، تأمین سلامت روح و روان انسان، فراهم آوردن شرایط مطلوب تفریحی و تفرجگاهی، ایجاد زمینه تخیل و تفکر برای هنرمندان، کنترل اشعه خورشیدی، دوام و قوام حیات وحش و دیگر موارد نقشی بسیار مهم، حیاتی و زیربنایی دارد.

از سوی دیگر، بروز سیل های سهمگین و تبدیل باران رحمت به باران زحمت و مصیبت، افت سطح آب های زیرزمینی، پر شدن پیش رس مخازن سدها از خاک و دیگر رسوبات آبرفتی، تغییر نامطلوب شرایط آب و هوایی، گسترش کویرها و بیابان زایی در سطوح وسیع، از بین رفتن شرایط مطلوب محیط زیست انسانی، به مخاطره افتادن حیات وحش و غیره، از عواقب نابودی جنگل ها و مراتع کشور است که باید خطر از بین رفتن آن را جدی گرفت و در راه توسعه و گسترش آن از هیچ کوششی دریغ نورزید.

میراثی برای آیندگان

واقعیت این است که بدون حفاظت از منابع آب، خاک، پوشش گیاهی و بهره برداری بهینه از آنها، نمی توان به توسعه پایدار و تولید مطمئن در کشاورزی رسید، توسعه کشاورزی که به منظور تولید غذا و درآمد بیشتر و ایجاد اشتغال انجام می گیرد، راهی برای پایداری تولید غذایی و حفظ منابع طبیعی است.

منابع طبیعی هر جامعه فقط به نسل حاضر تعلق ندارد

 در حال حاضر، منابع تجدید شونده مانند آب، خاک، جنگل و مرتع، روند تجدید نشدن را می پیمایند یا تجدید آنها از یک نسل و چند نسل بیشتر می شود، بنابراین اگر معتقدیم منابع طبیعی، بستر کشاورزی و حتی بستر حیات است، باید همکاری و هماهنگی همه ارگان های دولتی و بهره برداران خصوصی و همه اقشار مردم در چارچوب عزمی ملی بروز یابد و این مسئله، جز با شناخت و آگاهی دادن به آنها میسر نمی‌شود.

منابع طبیعی هر جامعه، ثروت خدادادی آن جامعه است که فقط به نسل حاضر تعلق ندارد، بلکه میراثی است که باید برای آیندگان باقی بماند، اگر بخواهیم آینده بهتری داشته باشیم، باید در راه حفظ، احیا و توسعه این منابع بیش از پیش بکوشیم، در غیر این صورت، جهان آینده، جهانی همراه با فقر، گرسنگی و محیط زیستی آلوده و غیرقابل زندگی خواهد بود

انتهای پیام/