به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا حجت الاسلام جواد محمد زمانی در گفتگو با خبرنگار مرصاد اظهار داشت: احمد عزیزی چند ویژگی حائز اهمیت داشت. یکی اینکه عزیزی واقعا در بین شاعران عزیز بود. یعنی من شاعری را نمی شناسم که با عزیزی زاویه ای و کدورتی داشته باشد. علت این مسئله رفتار همراه با اخلاق، ادب و نزاکت او بود که همه شیفته اخلاق او بودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرصاد,
این شاعر آیینی با بیان اینکه عزیزی با اکثر شعرا حسن همجواری داشت، گفت: شاعران جوان را تشویق می کرد. خود من در سنی که شعرم هنوز رشد نکرده بود، مورد تشویق او قرار گرفتم. ما هر چه از عزیزی دیدیم اخلاق حسنه و حسن همجواری با شعرای جوان و پیشکسوت بود.
زمانی افزود: ویژگی دوم احمد عزیزی آشنایی به علومی مثل فلسفه، عرفان، جامعه شناسی و تبدیل شدن او به یک شاعر فرهیخته و فرا شاعر بود. در واقع عزیزی یک شاعر صرف نبود، شاعری بود که مطالعات گسترده ای در زمینه علوم اسلامی داشت؛ با تاریخ، فرهنگ، عرفان، فلسفه، کلام ، فقه و دیگر علوم حوزوی آشنایی داشت و این آشنایی اش در اشعارش بسیار مشخص است.
مسؤول دفتر شعر آیینی تصریح کرد: سوم اینکه احمد عزیزی علاوه بر شعر در نثر هم بسیار موفق بود. در واقع یک بخشی از زندگی ادبی احمد عزیزی مربوط به نثرهای شاعرانه او می شد، نثر هایی که خود او نام شطحیات به او داد. شطحیات در واقع یک قالب نثر بود که عرفای ما برای بیان مباحث عمیق عرفانی از آن استفاده می کردند. من یک بار از احمد عزیزی پرسیدم که این شطحیات زیبا را شما با چه ساز و کاری وارد ادبیات امروز کردید، او گفت که شطحیات را عرفا در مباحث عرفانی به کار می گرفتند من این شطحیات را وارد مباحث اجتماعی کردم به ویژه در مباحث انقلاب.
زمانی افزود: در دهه 70 رویارویی شاعران انقلاب با شاعران شبه روشن فکر را داشتیم، در دهه هفتاد رویارویی نثر انقلاب با نثری که به دنبال تجمل خواهی و پدیده های این شکلی بود. مقام معظم رهبری در آن سال ها به مسئله اشرافی گری و تجمل گرایی مسئولان اشاره کردند. احمد عزیزی در نثرهایش فراوان این مسئله را مطرح می کرد، به ویژه در نثرهایی که در نشریه سوره منتشر شد.
به گفته زمانی، این ویژگی ها از احمد عزیزی شاعری ساخته بود که همه از رحلت او متاثر هستند و اندوه آن اندوهی است که جامعه ادبی را فراگرفته است.
وی افزود: به ویژه تاثر ما برای این است که او 9 سال رنج را تحمل کرد و 9 سال خانواده او رنج و اندوه را تحمل کردند و او در کما و بستر بیماری بود و همه برای او دعا می کردند.
زمانی در ادامه به خاطره اش از شعرخوانی احمد عزیزی در محضر رهبر انقلاب اشاره کرد و گفت: آقای احمد عزیزی می خواستند شعر بخوانند، آقا فرمودند آقای احمد عزیزی کجا نشسته اند، اشاره کردند که روبرو نشسته اند. بعد از آن آقا با یک لبخند بسیار ملیحی استقبال کرده و از حضور آقای احمد عزیزی بسیار ابراز شادمانی کردند که گویی مدت ها منتظر حضور ایشان در جلسه بودند.
وی گفت: بعد از آن هم خاطرم هستند که از آقای قزوه می پرسیدند که از عزیزی و سلامتی شان خبری دارید یا نه.
زمانی گفت: من فکر می کنم امروز که احمد عزیزی از دنیا رفته است ما شعرای انقلاب نباید بگذاریم که یاد احمد عزیزی و آثار او دستخوش روزگار و فراموشی روزگار بشود. باید تلاش خودمان را انجام بدهیم که نام احمد عزیزی را زنده داریم و نسل های بعدی را از آثار او بهره مند کنیم. بخشی از آثار احمد عزیزی می تواند در کتاب های درسی راه پیدا کند و نام او را پر آوازه تر از امروز کند.
این شاعر آیینی با بیان اینکه عزیزی با اکثر شعرا حسن همجواری داشت، گفت: شاعران جوان را تشویق می کرد. خود من در سنی که شعرم هنوز رشد نکرده بود، مورد تشویق او قرار گرفتم. ما هر چه از عزیزی دیدیم اخلاق حسنه و حسن همجواری با شعرای جوان و پیشکسوت بود.
زمانی افزود: ویژگی دوم احمد عزیزی آشنایی به علومی مثل فلسفه، عرفان، جامعه شناسی و تبدیل شدن او به یک شاعر فرهیخته و فرا شاعر بود. در واقع عزیزی یک شاعر صرف نبود، شاعری بود که مطالعات گسترده ای در زمینه علوم اسلامی داشت؛ با تاریخ، فرهنگ، عرفان، فلسفه، کلام ، فقه و دیگر علوم حوزوی آشنایی داشت و این آشنایی اش در اشعارش بسیار مشخص است.
مسؤول دفتر شعر آیینی تصریح کرد: سوم اینکه احمد عزیزی علاوه بر شعر در نثر هم بسیار موفق بود. در واقع یک بخشی از زندگی ادبی احمد عزیزی مربوط به نثرهای شاعرانه او می شد، نثر هایی که خود او نام شطحیات به او داد. شطحیات در واقع یک قالب نثر بود که عرفای ما برای بیان مباحث عمیق عرفانی از آن استفاده می کردند. من یک بار از احمد عزیزی پرسیدم که این شطحیات زیبا را شما با چه ساز و کاری وارد ادبیات امروز کردید، او گفت که شطحیات را عرفا در مباحث عرفانی به کار می گرفتند من این شطحیات را وارد مباحث اجتماعی کردم به ویژه در مباحث انقلاب.
زمانی افزود: در دهه 70 رویارویی شاعران انقلاب با شاعران شبه روشن فکر را داشتیم، در دهه هفتاد رویارویی نثر انقلاب با نثری که به دنبال تجمل خواهی و پدیده های این شکلی بود. مقام معظم رهبری در آن سال ها به مسئله اشرافی گری و تجمل گرایی مسئولان اشاره کردند. احمد عزیزی در نثرهایش فراوان این مسئله را مطرح می کرد، به ویژه در نثرهایی که در نشریه سوره منتشر شد.
به گفته زمانی، این ویژگی ها از احمد عزیزی شاعری ساخته بود که همه از رحلت او متاثر هستند و اندوه آن اندوهی است که جامعه ادبی را فراگرفته است.
وی افزود: به ویژه تاثر ما برای این است که او 9 سال رنج را تحمل کرد و 9 سال خانواده او رنج و اندوه را تحمل کردند و او در کما و بستر بیماری بود و همه برای او دعا می کردند.
زمانی در ادامه به خاطره اش از شعرخوانی احمد عزیزی در محضر رهبر انقلاب اشاره کرد و گفت: آقای احمد عزیزی می خواستند شعر بخوانند، آقا فرمودند آقای احمد عزیزی کجا نشسته اند، اشاره کردند که روبرو نشسته اند. بعد از آن آقا با یک لبخند بسیار ملیحی استقبال کرده و از حضور آقای احمد عزیزی بسیار ابراز شادمانی کردند که گویی مدت ها منتظر حضور ایشان در جلسه بودند.
وی گفت: بعد از آن هم خاطرم هستند که از آقای قزوه می پرسیدند که از عزیزی و سلامتی شان خبری دارید یا نه.
زمانی گفت: من فکر می کنم امروز که احمد عزیزی از دنیا رفته است ما شعرای انقلاب نباید بگذاریم که یاد احمد عزیزی و آثار او دستخوش روزگار و فراموشی روزگار بشود. باید تلاش خودمان را انجام بدهیم که نام احمد عزیزی را زنده داریم و نسل های بعدی را از آثار او بهره مند کنیم. بخشی از آثار احمد عزیزی می تواند در کتاب های درسی راه پیدا کند و نام او را پر آوازه تر از امروز کند.
این شاعر آیینی با بیان اینکه عزیزی با اکثر شعرا حسن همجواری داشت، گفت: شاعران جوان را تشویق می کرد. خود من در سنی که شعرم هنوز رشد نکرده بود، مورد تشویق او قرار گرفتم. ما هر چه از عزیزی دیدیم اخلاق حسنه و حسن همجواری با شعرای جوان و پیشکسوت بود.
زمانی افزود: ویژگی دوم احمد عزیزی آشنایی به علومی مثل فلسفه، عرفان، جامعه شناسی و تبدیل شدن او به یک شاعر فرهیخته و فرا شاعر بود. در واقع عزیزی یک شاعر صرف نبود، شاعری بود که مطالعات گسترده ای در زمینه علوم اسلامی داشت؛ با تاریخ، فرهنگ، عرفان، فلسفه، کلام ، فقه و دیگر علوم حوزوی آشنایی داشت و این آشنایی اش در اشعارش بسیار مشخص است.
مسؤول دفتر شعر آیینی تصریح کرد: سوم اینکه احمد عزیزی علاوه بر شعر در نثر هم بسیار موفق بود. در واقع یک بخشی از زندگی ادبی احمد عزیزی مربوط به نثرهای شاعرانه او می شد، نثر هایی که خود او نام شطحیات به او داد. شطحیات در واقع یک قالب نثر بود که عرفای ما برای بیان مباحث عمیق عرفانی از آن استفاده می کردند. من یک بار از احمد عزیزی پرسیدم که این شطحیات زیبا را شما با چه ساز و کاری وارد ادبیات امروز کردید، او گفت که شطحیات را عرفا در مباحث عرفانی به کار می گرفتند من این شطحیات را وارد مباحث اجتماعی کردم به ویژه در مباحث انقلاب.
زمانی افزود: در دهه 70 رویارویی شاعران انقلاب با شاعران شبه روشن فکر را داشتیم، در دهه هفتاد رویارویی نثر انقلاب با نثری که به دنبال تجمل خواهی و پدیده های این شکلی بود. مقام معظم رهبری در آن سال ها به مسئله اشرافی گری و تجمل گرایی مسئولان اشاره کردند. احمد عزیزی در نثرهایش فراوان این مسئله را مطرح می کرد، به ویژه در نثرهایی که در نشریه سوره منتشر شد.
به گفته زمانی، این ویژگی ها از احمد عزیزی شاعری ساخته بود که همه از رحلت او متاثر هستند و اندوه آن اندوهی است که جامعه ادبی را فراگرفته است.
وی افزود: به ویژه تاثر ما برای این است که او 9 سال رنج را تحمل کرد و 9 سال خانواده او رنج و اندوه را تحمل کردند و او در کما و بستر بیماری بود و همه برای او دعا می کردند.
زمانی در ادامه به خاطره اش از شعرخوانی احمد عزیزی در محضر رهبر انقلاب اشاره کرد و گفت: آقای احمد عزیزی می خواستند شعر بخوانند، آقا فرمودند آقای احمد عزیزی کجا نشسته اند، اشاره کردند که روبرو نشسته اند. بعد از آن آقا با یک لبخند بسیار ملیحی استقبال کرده و از حضور آقای احمد عزیزی بسیار ابراز شادمانی کردند که گویی مدت ها منتظر حضور ایشان در جلسه بودند.
وی گفت: بعد از آن هم خاطرم هستند که از آقای قزوه می پرسیدند که از عزیزی و سلامتی شان خبری دارید یا نه.
زمانی گفت: من فکر می کنم امروز که احمد عزیزی از دنیا رفته است ما شعرای انقلاب نباید بگذاریم که یاد احمد عزیزی و آثار او دستخوش روزگار و فراموشی روزگار بشود. باید تلاش خودمان را انجام بدهیم که نام احمد عزیزی را زنده داریم و نسل های بعدی را از آثار او بهره مند کنیم. بخشی از آثار احمد عزیزی می تواند در کتاب های درسی راه پیدا کند و نام او را پر آوازه تر از امروز کند.
این شاعر آیینی با بیان اینکه عزیزی با اکثر شعرا حسن همجواری داشت، گفت: شاعران جوان را تشویق می کرد. خود من در سنی که شعرم هنوز رشد نکرده بود، مورد تشویق او قرار گرفتم. ما هر چه از عزیزی دیدیم اخلاق حسنه و حسن همجواری با شعرای جوان و پیشکسوت بود.
زمانی افزود: ویژگی دوم احمد عزیزی آشنایی به علومی مثل فلسفه، عرفان، جامعه شناسی و تبدیل شدن او به یک شاعر فرهیخته و فرا شاعر بود. در واقع عزیزی یک شاعر صرف نبود، شاعری بود که مطالعات گسترده ای در زمینه علوم اسلامی داشت؛ با تاریخ، فرهنگ، عرفان، فلسفه، کلام ، فقه و دیگر علوم حوزوی آشنایی داشت و این آشنایی اش در اشعارش بسیار مشخص است.
مسؤول دفتر شعر آیینی تصریح کرد: سوم اینکه احمد عزیزی علاوه بر شعر در نثر هم بسیار موفق بود. در واقع یک بخشی از زندگی ادبی احمد عزیزی مربوط به نثرهای شاعرانه او می شد، نثر هایی که خود او نام شطحیات به او داد. شطحیات در واقع یک قالب نثر بود که عرفای ما برای بیان مباحث عمیق عرفانی از آن استفاده می کردند. من یک بار از احمد عزیزی پرسیدم که این شطحیات زیبا را شما با چه ساز و کاری وارد ادبیات امروز کردید، او گفت که شطحیات را عرفا در مباحث عرفانی به کار می گرفتند من این شطحیات را وارد مباحث اجتماعی کردم به ویژه در مباحث انقلاب.
زمانی افزود: در دهه 70 رویارویی شاعران انقلاب با شاعران شبه روشن فکر را داشتیم، در دهه هفتاد رویارویی نثر انقلاب با نثری که به دنبال تجمل خواهی و پدیده های این شکلی بود. مقام معظم رهبری در آن سال ها به مسئله اشرافی گری و تجمل گرایی مسئولان اشاره کردند. احمد عزیزی در نثرهایش فراوان این مسئله را مطرح می کرد، به ویژه در نثرهایی که در نشریه سوره منتشر شد.
به گفته زمانی، این ویژگی ها از احمد عزیزی شاعری ساخته بود که همه از رحلت او متاثر هستند و اندوه آن اندوهی است که جامعه ادبی را فراگرفته است.
وی افزود: به ویژه تاثر ما برای این است که او 9 سال رنج را تحمل کرد و 9 سال خانواده او رنج و اندوه را تحمل کردند و او در کما و بستر بیماری بود و همه برای او دعا می کردند.
زمانی در ادامه به خاطره اش از شعرخوانی احمد عزیزی در محضر رهبر انقلاب اشاره کرد و گفت: آقای احمد عزیزی می خواستند شعر بخوانند، آقا فرمودند آقای احمد عزیزی کجا نشسته اند، اشاره کردند که روبرو نشسته اند. بعد از آن آقا با یک لبخند بسیار ملیحی استقبال کرده و از حضور آقای احمد عزیزی بسیار ابراز شادمانی کردند که گویی مدت ها منتظر حضور ایشان در جلسه بودند.
وی گفت: بعد از آن هم خاطرم هستند که از آقای قزوه می پرسیدند که از عزیزی و سلامتی شان خبری دارید یا نه.
زمانی گفت: من فکر می کنم امروز که احمد عزیزی از دنیا رفته است ما شعرای انقلاب نباید بگذاریم که یاد احمد عزیزی و آثار او دستخوش روزگار و فراموشی روزگار بشود. باید تلاش خودمان را انجام بدهیم که نام احمد عزیزی را زنده داریم و نسل های بعدی را از آثار او بهره مند کنیم. بخشی از آثار احمد عزیزی می تواند در کتاب های درسی راه پیدا کند و نام او را پر آوازه تر از امروز کند.
,
این شاعر آیینی با بیان اینکه عزیزی با اکثر شعرا حسن همجواری داشت، گفت: شاعران جوان را تشویق می کرد. خود من در سنی که شعرم هنوز رشد نکرده بود، مورد تشویق او قرار گرفتم. ما هر چه از عزیزی دیدیم اخلاق حسنه و حسن همجواری با شعرای جوان و پیشکسوت بود.
,,
زمانی افزود: ویژگی دوم احمد عزیزی آشنایی به علومی مثل فلسفه، عرفان، جامعه شناسی و تبدیل شدن او به یک شاعر فرهیخته و فرا شاعر بود. در واقع عزیزی یک شاعر صرف نبود، شاعری بود که مطالعات گسترده ای در زمینه علوم اسلامی داشت؛ با تاریخ، فرهنگ، عرفان، فلسفه، کلام ، فقه و دیگر علوم حوزوی آشنایی داشت و این آشنایی اش در اشعارش بسیار مشخص است.
,,
مسؤول دفتر شعر آیینی تصریح کرد: سوم اینکه احمد عزیزی علاوه بر شعر در نثر هم بسیار موفق بود. در واقع یک بخشی از زندگی ادبی احمد عزیزی مربوط به نثرهای شاعرانه او می شد، نثر هایی که خود او نام شطحیات به او داد. شطحیات در واقع یک قالب نثر بود که عرفای ما برای بیان مباحث عمیق عرفانی از آن استفاده می کردند. من یک بار از احمد عزیزی پرسیدم که این شطحیات زیبا را شما با چه ساز و کاری وارد ادبیات امروز کردید، او گفت که شطحیات را عرفا در مباحث عرفانی به کار می گرفتند من این شطحیات را وارد مباحث اجتماعی کردم به ویژه در مباحث انقلاب.
,,
زمانی افزود: در دهه 70 رویارویی شاعران انقلاب با شاعران شبه روشن فکر را داشتیم، در دهه هفتاد رویارویی نثر انقلاب با نثری که به دنبال تجمل خواهی و پدیده های این شکلی بود. مقام معظم رهبری در آن سال ها به مسئله اشرافی گری و تجمل گرایی مسئولان اشاره کردند. احمد عزیزی در نثرهایش فراوان این مسئله را مطرح می کرد، به ویژه در نثرهایی که در نشریه سوره منتشر شد.
,,
به گفته زمانی، این ویژگی ها از احمد عزیزی شاعری ساخته بود که همه از رحلت او متاثر هستند و اندوه آن اندوهی است که جامعه ادبی را فراگرفته است.
,,
وی افزود: به ویژه تاثر ما برای این است که او 9 سال رنج را تحمل کرد و 9 سال خانواده او رنج و اندوه را تحمل کردند و او در کما و بستر بیماری بود و همه برای او دعا می کردند.
,,
زمانی در ادامه به خاطره اش از شعرخوانی احمد عزیزی در محضر رهبر انقلاب اشاره کرد و گفت: آقای احمد عزیزی می خواستند شعر بخوانند، آقا فرمودند آقای احمد عزیزی کجا نشسته اند، اشاره کردند که روبرو نشسته اند. بعد از آن آقا با یک لبخند بسیار ملیحی استقبال کرده و از حضور آقای احمد عزیزی بسیار ابراز شادمانی کردند که گویی مدت ها منتظر حضور ایشان در جلسه بودند.
,,
وی گفت: بعد از آن هم خاطرم هستند که از آقای قزوه می پرسیدند که از عزیزی و سلامتی شان خبری دارید یا نه.
,,
زمانی گفت: من فکر می کنم امروز که احمد عزیزی از دنیا رفته است ما شعرای انقلاب نباید بگذاریم که یاد احمد عزیزی و آثار او دستخوش روزگار و فراموشی روزگار بشود. باید تلاش خودمان را انجام بدهیم که نام احمد عزیزی را زنده داریم و نسل های بعدی را از آثار او بهره مند کنیم. بخشی از آثار احمد عزیزی می تواند در کتاب های درسی راه پیدا کند و نام او را پر آوازه تر از امروز کند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه