شوراهای اسلامی شهر و روستا، وسیله مطلوب تحول اجتماعی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، برای بررسی صحیح جامعه ای که به طور آگاهانه و با نقشه و برنامه در حال حرکت به سمت ایجاد پایه های اجتماعی و فرهنگی و تحول پذیری سیستمهای مدیریتی و توسعه ای  خود می باشد می توان بر نهادهای مردمی و عمومی که ساختاری دمکراتیک و فراگیر اجتماعی دارند متمرکز شد. عاملیت و کارگزاری چنین نهادهای بسیار وسیع و چشمگیر است و تجسم دقیق جایگاه این دسته نهادها و اعتبار بخشی به آن در بهزیستی عمومی نقش قابل توجه دارد.

در واقع از مشخصه های بارز تغییرات و دگرگونیهای هدفمند و تدریجی جامعه توجه به نهادهای عمومی و مردمی و تاکید بر ضرورت وجودی آنها و تقویت جایگاه سیاسی و اجتماعی آنها می باشد. از جمله ی این نهادها که در سالهای بعد از انقلاب اسلامی مورد توجه سیاستگذاران قرار گرفت شوراهای اسلامی شهر و روستا می باشد که توانسته در گفتمان مدیریت شهری و روستای جای برای خود بیابد و مورد توجه فعالان و سیاستگذاران قرار گیرد.

این نهاد مهم  که بر پایه سه محور1- آیات و احادیث دینی به خصوص آیه 38 سوره شوری 2- اصول متعدد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به خصوص اصل 100 این قانون 3- انتخابات عمومی شکل گرفته است تاکنون چهار دوره انتخابات سراسری به خود دیده است و در گذر زمان تا حدی تکوین و استقرار یافته است.

به واقع شورای شهر و روستا یک عامل مهم و مطلوب اجتماعی در مشارکت توسعه ای و عمومی در لایه های مختلف شهری و روستای به جهت ارتقاء محیط زندگی و زیست عمومی شهر و روستا به شمار می آید. عاملیت این نهاد سیاسی و اجتماعی با در نظر گرفتن نمایندگی مستقیم مردم حوزه شهر و روستا، که در حوزه خدمات عمومی و نظارتی قرار می گیرد، در نهایت به بهزیستی عمومی می انجامد قابل بررسی است. بر اساس این رهیافت شورا های اسلامی یک کارگزار متمایز و محلی است که به صورت مستقیم در ارتباط با انتخاب کنندگان قرار دارد و در نهایت خود مدیریتی اجتماعی و مشارکتی شهروندان را موجب می شود.

از مهمترین تاثیرات شورای شهر و روستا وجود نوعی تضاد و تعارض توام با تشریک مساعی در چهارچوب حکمرانی محلی است که در بلند مدت باعث تقویت مردمسالاری و دمکراسی می شود. این موضوع ویژگی کلی بسیاری از نهادهای عمومی و انتخاباتی است و تمام طرفهای حاضر در مدیریت شهری و محلی در عین وجود تضاد و تفاوت منافع گروهی و جناحی در نهایت برای بهزیستی ساکنان شهر و روستا و دوری از "بد زیستی" راه تشریک مساعی و اتفاق آراء و توافق همدلانه را برای رسیدن به مطلوب در نظر می گیرند. اصل ماهیت وجودی شورای شهر و روستا تمرین دمکراسی عمومی و همگانی است رهیافتی که تحول آفرین و توسعه بخش است .

تمرکز بر نقش و کارگزاری شوراهای شهر و روستا در مبحث توسعه تاثیر مستقیمی بر تحول اجتماعی و بهزیستی ساکنان سرزمین ایران دارد. در حقیقت قدرت گفتمانی و اجتماعی شوراهای شهر و روستا  در دو حوزه ی ویژه قابل تشریح است؛1- در ارتقاء مردمسالاری و2- در کمک به خود مدیریتی محلی و شهری بر پایه ایجاد تحول اجتماعی و فرهنگی که هر دوی آنها منافع توسعه ای ملی و بلند مدت را تضمین می کنند. این دو حوزه که برشمردم بسیار فراتر از صرف وجود یک نهاد عمومی و قانونی است بلکه نقش برجسته ای در افق و چشم انداز بین نسلی و تعادل ملی و توسعه پایدار برعهده دارد.

به باور من این رهیافت کلی در کارگزاری و عاملیت شوراهای شهر و روستا در ارتقاء دمکراسی و خودمدیریتی محلی در بسیاری از حوزه های دیگر اجتماعی، سیاسی و اقتصادی اقدامی کاربردی و قابل اجراء ست و فرآیند مشارکت همگانی و عمومی را افزایش می دهد. توجه ویژه و گسترده به جایگاه شورای شهر و روستا به عنوان یکی از حوزه های مهم و غیر قابل انکار یک همت عمومی و ملی و حاکمیتی می طلبد.

مطالعات این حوزه مهم نمی بایست در روند حرکت توسعه ای کشور فراموش شود این مهم نیازمند جبران و تصحیح از سوی سیاستگذاران است. به صورت استدلالی می توان متذکر شد امروزه شناسایی و رسیمیت یافتن کانونهای مشارکت عمومی برای رسیدن به اهداف چشم انداز توسعه پایدار و تحول اساسی اجتماعی و فرهنگی از اهمیت زیادی برخوردار است. شوراهای شهر و روستا به راستی از جنبه های اساسی کشف کانون مشارکت و تحول اجتماعی به شمار می روند و می توان امیدوار بود این نهاد ارزشمند جایگاه ممتز خود را به دست آورد.

کاوه اسدی- وکیل پایه یک دادگستری

انتهای پیام/