تکرار لبخندها؛ هدیه روشنایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ چهارشنبه‌سوری که با نام‌های جشن چهارشنبه پایان سال و شب چهارشنبه سرخ نیز شناخته می شود یکی  از شادی های پایان سال  است که در شب واپسین چهارشنبه سال (از غروب سه‌شنبه) برگزار می‌شود و اولین جشن از مجموعه جشن‌ها و مناسبت‌های نوروزی است.

همین موضوع باعث شد تا راهی روستای قارختلوی ایجرود که در 15 کیلومتری شهر زرین آباد از توابع این شهرستان برای تهیه گزارش راهی شوم و گوشه ای از آداب و رسوم زیبای آیین های چهارشنبه سوری را به رشته تحریر درآورم.

سکینه اسماعیلی «شهروند ایجرودی» در گفت و گو با خبر نگار ایجرود خبر، با بیان اینکه یکی از آداب و رسوم در روز چهارشنبه سوری قیچی کردن آب با نیت سپردن درد و بلا و رفع حاجات است، اظهار داشت: این آیین هم اکنون نیز در روستا ها و شهرهای شهرستان ایجرود برگزار می شود.

وی با اشاره به اینکه روشن کردن تنور، درست کردن گندم بو داده (قورقا) و محیای خمیری که صبح زود مادرش برای تهیه نان سنتی (کوکا)، چهارشنبه سوری انجام می داد بخوبی در ذهن او باقی مانده است، افزود:« مادرم نان سنتی(کوکا) درست می کرد و درون آن یک منجق قرار می داد که ببیند از لقمه نان سنتی چه کسی پیدا می شود و بعد از پیدا شدن آن تاریخی نوشته می شد تا ببینند آن سال چگونه سالی است».

شهروند ایجرودی، تصریح کرد: جوانان و نوجوانان در چهارشنبه سوری به بالای پشت بام رفته و با چاقو به دور پشت بام خود که پاجه نام داشت خط دایره مانند می کشیدند و بر روی آن با نیت سرسبزی و سال پربرکت کندم می پاشیدند.

اسماعیلی با تاکید براینکه در چهارشنبه سوری رسم داریم که بر سر مزارها رفته و به منزل کسی می روند که عزیزش به رحمت خدا رفته است، افزود: سپس به بالای پشت بام آن خانه می رفتند و آتش درست می کردند و بعد به خانه های خود برگشته و بالای پشت بام های خود آتش بر پا می داشتند.

وی می گوید:« این نکته قابل توجه بود که برای افراد برای برآورده شدن نیات خود بر بالای پشت بام یکی که اتفاقی انتخاب می شود، می رود و با گوش کردن به صحبت های آن خانواده اگر حرف خوبی بشنود به مراد دلش می رسید».

  شهروند ایجرودی با اشاره بر اینکه پخت نان محلی برای تازه عروسان از رسومات دیگری  است که برای چهارشنبه سوری تدارک دیده می شود،افزود: پخت شیر برنج از دیر باز در این روستا رسم بوده است و در حال حاضر نیز ادامه دارد.

خانم اسماعیلی با بیان اینکه چند سینی بزرگ از خوردنی های مختلف از جمله آجیل، میوه و شیرینی برای تازه عروس ها و نامزد ها تدارک می بینند، ادامه می دهد: در روز چهارشنبه سوری برای تازه عروسان عیدی می برند که بر روی سینی های جمع شده پارچهای قرمز رنگ به نام دواخ می کشند.

 شهروند ایجرودی، با بیان اینکه، با اشاره به اینکه درشب چهارشنبه سوری جوانان و نوجوانان برای شال که سنت دیرینه ای است، برپشت بام ها می روند، افزود: این کار به منظور حاصل شدن حاجات و برای شادی انجام میگیرد و صاحب خانه برای شالی که از پاجه آویزان شده است شیرینی، شکلات، جوراب و گردو یا هر چه که مد نظر صاحب خانه است بسته می شود و به دنبال آن می گوید چک آپار الله مطلبین ورسین- شال را به منظور بالا کشیدن صاحب شال می کشد و می گوید ببر ان شاالله به هر آنچه نیت و حاجت داری برسی.

وی با تاکید بر اینکه صبح فردا به رودخانه رفته آب قیچی می کنند و از آب چهارشنبه سوری، مقداری ماسه و شاخه ای کوچک از درخت با خود به خانه می روند، اذعان کرد: خاکستر آتش چهارشنبه سوری به همراه ماسه رودخانه و شاخه چیده شده در در داخل کیسه دست دوز زیبا قرار می دهند و آن را در کنار مشک دوغ زنی برای خیر و برکت آویزان می کنند.

وی با بیان اینکه پریدن از روی آب از قدیم رسم بوده و شگون دارد،ادامه داد: «صبح روز چهارشنبه بانوان برای اینکه حاجات خود را از خداوند طلب کنند به رودخانه رفته با قیچی کردن آب درد و بلای خود را به آب می سپارند و سلامتی و خوشی را از خدا طلب می کنند و از روی آب به آن سمت می پرند».

اسماعیلی با اشاره بر اینکه در زمان بچگی او از خمیر خال های رنگی را درست می کردند و آن را به تیر چراغ برق می چسباند، گفت: گاهی اگر کسی هنر نقاشی خوبی داشت بر روی تیرها با آن درختی درست می کرد.

انتهای پیام/