پدر همیشه پدر است+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سایت خبری ثامن؛ مرضیه مهدیلو؛ پدر همیشه پدر است اگر لباس خاکی و کثیف میپوشد به کارگری می رود تا لقمه نان حلالی به دست آورد اگر دستانش پینه بسته و nvترک های دستانش هر کدام غم  غریبی داد ، این مایه افتخار پدر است.

اگر با ذوق برای فرزندانش لباس می خرد اما خودش لباس کهنه می پوشد  باز هم پدر است،اگر پیر شده و به عصا تکیه می دهد و دیگر مانند روزهای جوانیش زور و بازو ندارد باز هم پدر است.

اگر چشمانش کم سو شده و دیگر قادر نیست دور دست ها را ببیند نزدیکش بنشین تا حسرت دیدار تو را به دل نداشته  باشید چون او هنوز پدر است.

اگر پیر شده و دستان لرزانش گاهی قاشق غذارا نمی تواند بلند کند تو یاریش کن  خجالت نکش  چون او هنوز پدر  است.

اگر لباس چروک و کهنه می پوشد و هنوز کلاه نمدی قدیمی بر سرش میگذارد به  او افتخار کن بی وفا ! او هنوز پدر است.

راستی اگر این بار از تو پرسیدند پدرت را بیشتر دوست داری یا مادرت را پاسخ کودکانه ات را نگو ، شاید یک مرد در میان جمع خجالت بکشد زیرا او پدر است.

مادر مهربان است همه دوستش داریم و عاشق او هستیم اما پدر هم پدر است راستی دقت کرده اید که پدران شهدا زودتر از مادران شهدا بار سفر را بسته و به دیدار پسر می روند چون او پدر است.

گاهی یادمان می رود پدر کوه غرور و مردانگی است همه درهایش را در دل نگه میدارد و کم کم آب می شود تا تو خم به آبروی نیاوری چون او پدر است.

فاصله نسل های فریب بزرگی بود که گرفتار کرد همه آنهایی را که تمام قدرتشان در پدر خلاصه بود و دستان زمخت و خشن پدر از کار روزانه  همچون چتری امانشان بود، چه کسی باور دارد نه یک نسل بلکه صدها نسل میان  تو و آغوش پدر فاصله بیندازد.

لعنت به فاصله نسل ها! لعنت به همه آن ظواهری که پدر را غمگین می کند لعنت به همه نگاه هایی که از نشان دادن پدر پیر و رنجور خجالت می کشند، لعنت به همه آنچه باعث می شود فراموش کنیم پدر همیشه پدر است.

پدر را چه کسی تفسیر کرد از پول و ماشین و ویلا؟ بشکند دست و قلمی که پدر را کوچک کرد به اندازه دارایی ها مادی ؛ پدر ثروتی به اندازه  همه ثروت های دنیا است و چقدر به پدر بدهکاریم! شاید اگر بدهیمان را به پدر پس دهیم می شود ثروت مند ترین مرد دنیا .

چقدر عذرخواهی به تو بدهکاریم پدر ، ببخش که گاهی آنقدر هستی که نمی بینمت ،ببخش تمام نادانیها و نفهمی ها و کج فهمی هایم را، اعتراض ها و درشتیهایم را ، و هر آنچه را که آزارت داد .

پدر! من چقدر به تو بدهکار هستم؟ سراغ طلبت را نمی گیری شاید اینگونه کمتر خجل شوم از اینکه قدر تورا ندانسته ام ،راستی پدر من همیشه دوستت داشتم و به تو افتخار می کردم حتی زمانی که با لباس های خاکی، صورتی خسته و دستانی پینه بسته درب مدرسه به دنبال می آمدی و چقدر خوشحال می شدم وقتی اتفاقی تو را در خیابان میدیدم و اغوشت برای من باز بود من تورا  میدم پدر فقط تو را؛ 

نخواهم بخشید خودم و همه آنهایی که  پدر را نبینند  چون شکسته شده چون به عصا تکیه کرده و چون پیر و رنجور شده.

رنج میکشم از اینکه می دانم شاید این روزها تکه سنگی بی جان مرهم زخم های فرزندانی باشد که قدر پدر را ندانستند و چقدر سخت است برایشان دیدار با پدر بماند برای قیامت...

 تا روزی که چهره در خاک کشم نگاهت قاب تصویر زندگی‌ام خواهد ماند پدر...