به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر ایذه؛ ورود به عرصه انتخابات شورای شهر در شهری مثل ایذه، همانند بسیاری از مناطق دیگر ابزار و آداب خاص خودش را دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصر ایذه,ازماشین شاسی بلند، کت و شلوار، بادیگارد و حضور ثابت در مراسمات عزا و عروسی گرفته کمپین های شبانه و حضور مستمر در فضای مجازی…
,
«همان فضای مجازی که طی انتخابات گذشته باعث بردکاندیدای فعالترشد و این بار از ابزارهای مهم و کارآمد به حساب می آید و سرلوحهی برنامهی بسیاری از کاندیداهاست و در این رقابت ها مورد اقبال اکثر نامزدها قرار گرفته است.»
کار چندان هم سخت نیست، بدون هیچ گونه فشاری کاندیداهای عزیز دراز می کشند و لنگ بر دیوار و چای در کنار، تا نیمه های شب یک ریز می نویسند و رویای کرسی شورا را مزه مزه می کنند !
نکتهی قابل توجه رونمایی ازمدارک همه جوره برای حضور در این رقابت هاست؛ « از مدرک دامپزشکی گرفته تا آبیاری گیاهان دریایی، مهندسی راه و شهرسازی، عمران، کشاورزی، لیسانس ریاضی و…»
,
,
حالا کنار هر یک از این مدارک یک عنوان تودل برو هم اضافه کنید. مثلا: دکتر، مهندس، استاد و…
گاها دیده شده هنوز رنگ مهرتایید مدرکی خشک نشده سر از فرمانداری شهرستان ایذه در می آورد!
اما سوال اساسی اینجاست که این مدارک چگونه می خواهند نشانهی کارایی و توانایی شخص کاندیداها قرار بگیرند!؟
یعنی صرف داشتن مدرک دکترای شهرسازی آن شخص را باید لایق حضور در شورا بدانیم؟
یا معلم خوب بودن لازمهی حضور در این عرصه می تواند عنوان شود؟
,
,
,
,
مثلا: فرهنگی دلسوز، استادی با لیسانس ریاضی، دکتری که هنوز خودش هم در هضم مدرک دکترایش مانده است.
شاعری که شهر را از دید شعرم ی بیند.
و فرهنگی که می گوید آنقدر می آیم تا مردم خسته شوند و….
و بی شمار جوانانی که در پی شهرت پا به عرصه رقابت گذاشته اند.
حال به مابگویید د راین میان در دچیست و درمان کجاست؟
,
,
,
,
یادداشت: فرزاد الماسی بردمیلی
,انتهای پیام/صا
]
ارسال دیدگاه