سوگند به قلم و آنچه را که می نگارد...

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از آناج، چه خوش سروده است شاعرزنده دل، شادروان میرزا ابوالقاسم عارف قزوینی رحمت الله علیه درمورد نقش قلم وکسی که قلم به دست می گیرد:

قلم گیر وهمچون قلم راست باش
نه هرچه خیال کجت خواست باش

کچی گرزشمشیر جوئی بجاست
قلم راست بایدچوکج شدخطاست

قلــم کزپی زحمت مردم است
قلـم نیست نیش دم کژدم است           

قلـم چون گرفتی دوروئی مکن
غـرض ورزی وکینـه جوئی مکــن

به کف خاک چشـم فتــوت مپاش
گرفتـی قلـــم، بی مـروت مبــــاش

سخن بیشماراست ومطلب هزار
مگــو حــرف بی مغــز نـا استـــــوار

حقیقت اینست که اهمیت قلم تا بدان پایه است که درقرآن کریم مقدس ترین کتاب در عالم آفرینش سوره ای را به خود اختصاص داده است. سوره (ن و القلم و ما یسطرون) سوگند به قلم و آنچه را که می نگارد... قلم از آنچنان جایگاهی برخوردار است که ترشحات نیش آن برتراز خون شهید است (مدادالعلماء افضل من دماء الشهدا). ایثارِ جان عزیز شهدا به منظورتحقق ((قسط)) یعنی عدل و داد است که ضامن برپائی و توسعه همه جانبه آن ((قلم متعهد)) است.

به گفته بزرگان دین مومنین اگرچه همواره اندک هستند، ولی یک لحظه از رسالت خود (در هر شرایط و هر مکان و هر زمان) غافل نیستند و همیشه می کوشند به هر طریق ممکن باکلام، قدم و قلم که سلاح آنها هست در راه بر افراشتن پرچم توحید و محو ظلم و برقراری عدالت فداکاری کنند و به عنواه مجاهدین فی سبیل الله در این راه سر ازپانمی شناسند.

ناگفته پیداست که با قلم می توان حق را ناحق و باطل را حق جلوه داد یا  حقی را از ستمگری به مظلوم باز گرداند و یا آن را به ناحق به ظالم داد. اهمیت قلم درجهان هستی و عالم خلقت مساوی باهمه پدیده ها، نو آوری ها، اکتشافات، اختراعات، علوم و فنون و همه قوانین و مقررات بین المللی است. زیرا تمامی این موهبت ها ره آوردحضورفعال، پویا و شفاف قلم متعهد در عرصه اندیشه انسانی است.

قداست قلم بر هیچکس حتی عوام الناس هم پوشیده نیست. حرمت آن نیز بر همه واجب و لازم است. عدالت خانه ای ینا نمی شود مگر اینکه قلمی متعهد به حرکت درآید.

قلم نباید محصور و بیم ناک باشد، اگربیم و هراسی هست باید به خاطر خوف از خدا و ننوشتن حق باشد. قلم وقتی در دست انسان باید بلرزد که خدای ناکرده عمدا یا نا آگاهانه باطلی را حق و مظلومی را ظالم جلوه دهد.

چیزی که در ارتباط با قلم همواره باید به حصار کشیده شود تکلیف است؟! زیرا تکلیف بردوش انسان مکلف درتمام لحظات زندگی درسختی ورفاه سنگینی میکند ونمی گذاردکه بی تفاوت، غیر مسئول، بی انصاف، مغرض، فرصــت طلب، سودجو، مزدور یا خائن به ملت و دین و میهن باشد.

انسان صاحب تکلیف باری به  هرجهت نیست، خوب می اندیشد، خوب می بیند، حوب قضاوت می کند، خوب می نویسد، خوب انتخاب میکند و آگاهانه در پیش آمدها و رویدادها موضع می گیرد و عصای دست هرکس و ناکسی نمی شود و همواره خواهان آزادی مشروع و تحقق عدالت اجتماعی و رفع ظلم و اجحاف از همنوعان و در صف مقدم پیکار با مفسدین و ستم کاران و حامی مظلومین و رنج دیدگان است.

قلم متعهد همیشه تامین و تضمین منافع و مصالح انسانی را در سرلوحه خویش قرار می دهد. اوضاع واحوال را نقد و تحلیل، خدمتگزاری را تائید و تشویق، خطا و سودجوئی را افشا و خیانت  و فرصت طلبی را محکوم می کند و از نعل وارونه زدن بیزار است و می کوشد ازهر طریق ممکن به حقایق روز دست یاقته و سیاه نمائی ها را با علم و آگاهی رسوا و با ترسیم راه ازبیراهه، بازیچه دست سیاست بازان دوران و قال و قیل دنیاپرستان نشود و مواظب هست که خدای ناخواسته آلوده حب نفس، حب مقام و شیفته زر و زور و تزویر و مطامع و منافع متولیان امورنگردد.

روز قلم در تقویم رسمی ایران روز چهاردهم تیرماه نام گذاری شده است. این روز در سال ۱۳۸۱ پس از پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به ثبت رسید. نام‏گذاری این روز به نام قلم، بی ارتباط با تاریخ کهن متمدن و فرهنگ‏ساز این سرزمین نیست. ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه خود آورده است که چهاردهمین روز از تیرماه را ایرانیان باستان، روز تیر (عطارد) می‏نامیدند. از طرفی سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است. به همین مناسبت این روز را روز نویسندگان می‏دانستند و گرامی می‏داشتند.