پای درد و دل های کارگران کردستانی/وضعیت کارگران در دولت روحانی وخیم تر شده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، نقش کارگران در پیشرفت، ترقی و شکوفایی کشور بی بدیل است ،با نگاهی در همه عرصه های نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران درمی یابیم که کارگران نقش مهمی در امر تولید، پیشرفت و خدمت به مردم برعهده داشته اند .

گرامیداشت روز جهانی کار و کارگر فرصتی است تا از زحمات بی بدیل این قشر زحمتکش قدردانی کنیم.

بهتر است سری هم به دل شهر و مردم بزنیم، سری به کارگران سر چهار راه ها، کارگرانی که هر روز صبح به نیت درآوردن پولی برا بستن زخم همیشه باز مخارج خانواده شان از خانه بیرون می زنند و در یکی از میدان ها یا چهار راه های این شهر جمع می شوند و منتظر کارفرمایی که آنان را برای یک روز هم شده بر سر کاری ببرد.

چشمها خیلی وقت است که بر سر چهارراه ها انتظار می کشند و به منظور امرار معاش روزانه اشان به دنبال هر ماشینی می‌دوند تا شاید روزی‌اشان دست آنها سپرده شده باشد.

فردای روشنی برای کسانی که هر کدام با چندین سال کار کردن برای زندگی باید سر چهار راه بایستند و به چپ و راست نگاه کنند تا مبادا کاری از دستشان برود وجود ندارد.
 

چهار راه سیروس و دور میدان مکان هایی ثابت در سنندج است که کارگران هر روز صبح تجمع کرده و منتظر می مانند تا پیشنهاد کار دریافت کنند.

یکی از کارگرانی که در چهارراه سیروس خیابان سنندج است می گوید: در این شهر بیش از 15 سال است کارگری می کنم اما با وجود قول های مسئولان هنوز شغلی مناسب برای من و امثال من ایجاد نشده است.

کارگر دیگر می گوید : صبح زود بیدار شدن و آمدن به سر چهار راه برای من به کاری عادی تبدیل شده و خیلی از روزها هم هیچ کاری برایم پیدا نمی شود و بعدازظهر دست خالی  به خانه برمیگردم.

سعید کارگری با هفت نفر خانوار است که در مورد درآمدش در ماه می گوید: هیچ درآمدی ندارم از عید تا حالا ۱۰ روز هم کار نکردم بیمه جایی نیستم مگر یارانه کفاف زندگیمان را می دهد ؟

صباح به نمایندگی از کارگران جلو می آید و می گوید: شغل ما کارگری است اما واقعا نیازمندیم به خاطر هزار تومان از صبح تا شب اینجا منتظر می نشینیم آخر سر هم دست خالی به خانه برمیگردیم و باید شرمنده زن و فرزند باشیم.

وی ادامه می دهد: این کارگران دردهای زیادی دارند، یکی می خواهد دختر عروس کند یکی پسرش را داماد یکی هم خانه ندارد، اما مگر این پول کفاف جایی را می دهد.

ابراهیم یکی دیگر از کارگران مسن این چهار راه است که می گوید: بیکار می آییم میدان و بیکار برمیگردیم، با این حقوق از عهده ی ۶ نفر خانوار بر نمی آیم، الان نزدیک دوهفته است که هر روز به اینجا می آیم اما کاری نیست.

علی محمد با بیان اینکه وضعیت کارگران در دولت روحانی وخیم تر شده است می گوید: در دولت قبل حداقل در 20 روز از ماه کار داشتیم اما در دولت روحانی یک روز در ماه هم به زور می توان کار پیدا کرد و بعضی از ماه ها حتی هزار تومان هم درآمد نداریم.

این دسته از کارگران که درآمد روزانه شان بستگی به شرایط آب و هوا ، زور بازو و نظر صاحبان کار دارد به اصطلاح "کارگران فصلی" نامیده می شوند آنها هر صبح با این نگرانی از بستر برمی خیزند که مبادا امروز کاری پیدا نکنند.
 

بیشتر این کارگران در قسمت‌های ساختمانی مشغول فعالیت هستند که معمولاً‌ تنها ۶تا ۷ ماه سال برای کار کردن فرصت دارند. این کارگران که بدنه اصلی ساخت و ساز مسکن را تشکیل می دهند، همواره برای امنیت شغلی خود ابراز نگرانی دارند.

هم اکنون کارگر ساختمانی تحت پوشش هیچ قانونی نیست صاحب کار حقوق را یک ماه نگه دارد یا شش سال حقوق ندهد به هیچ مرجعی نمی‌توانند شکایت کنند و این بزرگترین مشکل کارگران ساختمانی است.

ضعیف بودن فضای تولید در شهری همچون سنندج، امکان جذب کارگران موقت و فصلی را در شرایط بعد از تابستان نامساعد کرده و به همین خاطر این افراد در زمستان و پاییز به جمع بیکاران می‌پیوندند.
 

البته بماند که مشکل کارگران فصلی تنها مختص آنها نیست بلکه چند وجهی است و دارای تبعات اقتصادی و آسیبهایی در سطح جامعه است که صدمات فراوانی را به این قشر و بازار کار و اشتغال کشور وارد می‌کند.

امید است که این گزارش کُردتودی بتواند گوشه ای از مشکلات این کارگران را به گوش مسئولین شهر برساند.

انتهای پیام/