به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمد ایرجیان کارشناس حوزه سلامت با بیان اینکه یکی از پارامترهای پیشرفت متوازن یک کلانشهر، نسبت سرانه فضای سبز موجود به جمعیت آن شهر است، به خبرنگار زیتون گفت: تاریخچه فعالیت و عملکرد شهرداری و شورای شهر در تولید یا حفظ سرانه فضای سبز، متاسفانه مطلوب نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون,وی افزود: تبریز به عنوان شهری که زمانی باغشهر بود و مناطقی از شهر هنوز هم با نام و نشان فضای سبزشان مشهورند، اکنون تهی از باغات شده و برجهای بیقواره جای درختان را گرفتهاند.
,ایرجیان اظهار داشت: دیگر در باغمیشه نمیتوان باغی را مشاهده کرد و خبری از فضای سبز در کوچهباغ یا قرهآغاج نیست؛ تپلی باغ حتی یک درخت هم ندارد.
,کارشناس ارشد حوزه سلامت بیان کرد: شورای شهر آتی به عنوان جهت دهنده اصلی حرکت شهرداری به حفظ منابع سبز حاضر و در مرحله آتی ایجاد فضای سبز جدید را باید مورد توجه قرار دهد. در حال حاضر بخشی از فضای سبز موجود در اختیار شهروندان میباشد. بخشی مثل باغهای کوچک و بزرگی است که در مناطق مرکزی یا کنار تبریز مثل چایکنار و باغمیشه قرار دارند و به علت عملیاتهای شهرسازی قناتهای تأمین کننده آب، این باغها خشک شده و مالکین برای تأمین آب با مشکلات عدیدهای مواجه هستند.
,ایرجیان خاطرنشان کرد: جالب است تنها مفر نجات این باغها فاضلابهای شهری است که با هزار مشکل و البته با منت در اختیار باغداران قرار میگیرد. در صورت عدم تآمین آب، باغها خشک شده و تبریز بخشی از ریه خود را از دست خواهد داد.
,وی متذکر شد: اما اگر همین باغدار بخواهد با تغییر کاربری و تبدیل آن به سندی با کاربری مسکونی اقدام کند، شهرداری با دریافت دو برابر ارزشِ منطقه، علاوه بر تأمین بودجه خود، بخشی دیگر از ریه تبریز را نابود میکند و این رویه متأسفانه در شهرداری مقبولتر است.
,وی افزود: بخشی دیگر از فضاهای سبز تبریز، مزارع صیفیجات با قدمت چند صد ساله در اطراف شهر است. مناطقی مثل آناخاتون، حکم آباد، قراملک که فعلاً به علت اشتغال قشری از اهالی هنوز پابرجا میباشد. تلاش و همت اهالی که به صورت کاملاً سنتی در حال کشت هستند، به علت عدم صرفه اقتصادی و کفاف معاش در حال نابود شدن است و طبق معمول شهرداری با تملک تدریجی این فضاها به قیمت نازل و البته با ناز و منت علاوه بر بیکار نمودن شاغلان، فضاهای سبز دیگری را نابود میکند.
,کارشناس حوزه سلامت گفت: این فضاهای سبز نابود شده توسط شهرداری چگونه بازتولید میشود؟ این یک سوال مهم و کلیدی است. تعریف شهرداری بسیار مهم و البته قابل تأمل است؛ کاشت چمن و درختان بیخاصیت که حتی یک میوه هم ندارند و برای نگهداری آنها صدها نفر کارگر لازم است که شهرداری از دادن حقوقشان در سر موعد به عجز آمده است.
,وی افزود: در مقابلِ نابود کردن مزارع صیفی و درختان میوه که بدون یک ریال هزینه برای شهرداری اداره میشدند، البته با نام توسعه پارک بزرگ تبریز! نکتهای مهم در تملک این زمینها هست که با چنان قیمت نازلی تملک میشود و برای مالک تأمین معاش به صرفه نیست.
,ایرجیان اظهار داشت: این چرخه بسیار مضحک است. اما چاره کار چیست؟ چاره کار اشتراک دادن خود مردم و مالکان اصلی این مزارع در بوجود آمدن پارک بزرگ تبریز است بدون اینکه مزارع مفید را ازدست بدهیم. چقدر خوب بود کرتهای این مزارع حفظ میشد و پیرامون این کرتها، پیادهروی، سنگفرش با چراغهای مجلل و جویهای آبی که هم نقش آبنمای این پارک طبیعی را به عهده دارند و هم وظیفه آبیاری این مزارع را عهدهدار هستند و در کنار اینها کانکسهای زیبایی که زحمتکشان و صاحبان مزارع محصولات مزارع خود و مایحتاج تازه و طبیعی مردمی که برای جلای روحشان به این پارک آمدهاند را نیز تأمین میکنند!
,کارشناس حوزه سلامت در پایان بیان کرد: در بخشهایی نیز میتوان زمین بازی، شهربازی و سایر نیازهای تفریحی را فراهم نمود. چقدر از بودجه شهرداری در تملک بیجای این زمینها حفظ میشود که میتوان از آن در مکانیزاسیون و توسعه هر چه بیشتر شهر استفاده نمود! یا در باغات کوچک به جا مانده از باغمیشه میتوان با اعطای مجوز باغرستوران یا خدمات تفریحی در باغ یک طرح برد- برد را برنامهریزی کرد که هم باغدار به نان و معیشت خود میرسد و هم شهر صاحب فضای سبز مفید پایداری خواهد شد و این رویه غیر معقول که شهرداری در حال تبدیل کردن فضای سبز مفید بدون هزینه به فضای سبز غیر مفید با هزینه سرسامآور است، تغییر مییافت.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه