به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار؛ میزگرد آسیب شناسی تعزیه خوانی صبح امروز با حضور استادان تعزیه استان اصفهان در کانون لقمان حکیم دولت آباد برخوار برگزار شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, چشم برخوار,پیشکسوت تعزیه شهرستان برخوار در این مراسم گفت: تعزیه از کلمه تعزیت به معنای عزاداری است که برای زنده نگه داشتن یاد حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و اهداف و آرمان های ایشان برپا می شود.
حسین طاهری خورزوقی افزود: قدیم الایام به دلیل این که فیلم و سریالی نبود افراد داستان هایی مانند رستم و سهراب با تئاتر و نمایش نقالی می کردند، در مورد زمینه های ایجاد تعزیه هم همین اتفاق افتاده است برخی افراد اهل ذوق و دوستدار اهل بیت با مطالعه کتب و روایات، مصائب اهل بیت علیهم السلام را به نمایش در می آوردند تا به این طریق یاد و نام اهل بیت (ع) به خصوص حضرت سیدالشهدا را زنده نگه دارند.
وی فرق شبیه خوانی با تعزیه خوانی را در بکاء و گریه و اندوه در تعزیه دانست و افزود: امروزه زرق و برق تعزیه، گریه و اندوه را از این مراسم دور کرده است و یکی از عواملی که در گذشته باعث گریه و بکاء مردم در مراسم تعزیه قدیم می شد، اخلاصی بود که در فضای تعزیه و ذاکران آن موج می زد.
طاهری ادامه داد: اگر چه امام حسین (ع) مظلوم، ریاکاران را هم می پذیرد و گریه دروغین را هم قبول می کند اما هر چه تعزیه خوان ها بیشتر اخلاص و تقوا داشتند مجالس آن ها بیشتر صفا داشت.
این تعزیه خوان قدیمی در پاسخ به اینکه چرا مجالس تعزیه مجالس حزن و اندوه نیست اظهار کرد: هر چه از حقیقت ائمه علیهم السلام فاصله بگیریم، حرف و کلام ما در دل مردم نفوذ نمی کند و نفس حق جو و با معرفت است که می تواند در دل مردم نفوذ و اشک مردم را سرازیر کند.
این پیشکسوت تعزیه و مداحی ادامه داد: امروزه مردم فهیم شده اند و تاریخ اهل بیت (ع) را می خوانند و در صورتی که تعزیه خوانی غلو کند یا اشتباه بخواند، به او متذکر می شوند.
طاهری ضمن انتقاد از برخی انحرافات در تعزیه گفت: در کتب و نسخ قدیمی برای هر موضوع تعزیه آداب و وسایلی بود و هر تعزیه قانون خودش را داشت به طوری که تعداد اسب ها هم در آن نسخه ها ذکر شده بود.
این تعزیه خوان پیشکسوت و نامدار شهرستان برخوار با بیان اینکه سوار شدن بر اسب گرانقیمت برای تعزیه خوان افتخار محسوب نمی شود، تصریح کرد: کسی که با اخلاص خودش را در نقش یکی از بزرگان صحرای کربلا قرار داده است، نباید نوع اسب برایش اهمیت داشته باشد.
وی ادامه داد: حداقل کاری که یک تعزیه خوان باید رعایت کند، ظاهر صلاح بودن است و به نظر من اگر باطن ذاکران و تعزیه خوان ها هم اصلاح شود مستجاب الدعوه می شوند.
این مداح و تعزیه خوان در پایان سخنان خود ضمن بیان این که در روزهای خاص باید تعزیه همان روز خوانده شود اظهار کرد: زمان تعزیه نباید با شعرخوانی اضافی طولانی شود و فراموش نکنیم که اطناب در تعزیه حق الناس است.
حسن نرگس خانی نیز ضمن بیان این که امام حسین (ع) قتیل العبرات است و این اشک ها و مصیبت ها است که یاد و خاطره امام حسین را زنده نگه داشته است، عنوان کرد: هنگامی که مستمع محتوای شعر و نمایش را بفهمد و داستان کربلا خوب برای او تداعی شود اشکش جاری می شود.
یکی دیگر از ذاکران و تعزیه خوانان در پاسخ به این سوال که جوانان باید چه مراحلی را طی کنند تا نزد مردم محبوب باشند، اظهار کرد: یک تعزیه خوان در مرحله اول باید بتواند خودش را در شخصیت نقش خود قرار دهد به عنوان مثال مانند حضرت علی اکبر (ع) شود و برای این کار لازم است با مطالعه کتبی که در رابطه با زندگینامه این حضرات نوشته شده است از رفتار و کردار آن ها الگوبرداری کند.
حسن برکتی پور یادآور شد: اکر خودمان در جایگاه و نقش حضرت ابوالفضل قرار دهیم و شناخت و معرفتمان را نسبت به آن حضرات آل الله افزایش دهیم دیگر فلان اسب و فلان وسایل و تزئینات برای ما اهمیت ندارد.
تعزیه خوان برخواری نیز ضمن تاکید بر تاثیر بصیرت افزایی نسبت به امام و جایگاه آنان گفت: مهم ترین ایراد و نقد تعزیه ها و تعزیه خوان های ما این است که به آن به عنوان یک کاسبی نگاه می کنند تا یک اقدام مذهبی و معرفتی.
حسین داوری تاکید کرد: اگر هدف امام حسین (ع) و زنده نگه داشتن هدف کربلا باشد، دیگر نه اسب گران قیمت اهمیت دارد و نه ابزار و وسایل.
انتهای پیام/
پیشکسوت تعزیه شهرستان برخوار در این مراسم گفت: تعزیه از کلمه تعزیت به معنای عزاداری است که برای زنده نگه داشتن یاد حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و اهداف و آرمان های ایشان برپا می شود.
حسین طاهری خورزوقی افزود: قدیم الایام به دلیل این که فیلم و سریالی نبود افراد داستان هایی مانند رستم و سهراب با تئاتر و نمایش نقالی می کردند، در مورد زمینه های ایجاد تعزیه هم همین اتفاق افتاده است برخی افراد اهل ذوق و دوستدار اهل بیت با مطالعه کتب و روایات، مصائب اهل بیت علیهم السلام را به نمایش در می آوردند تا به این طریق یاد و نام اهل بیت (ع) به خصوص حضرت سیدالشهدا را زنده نگه دارند.
وی فرق شبیه خوانی با تعزیه خوانی را در بکاء و گریه و اندوه در تعزیه دانست و افزود: امروزه زرق و برق تعزیه، گریه و اندوه را از این مراسم دور کرده است و یکی از عواملی که در گذشته باعث گریه و بکاء مردم در مراسم تعزیه قدیم می شد، اخلاصی بود که در فضای تعزیه و ذاکران آن موج می زد.
طاهری ادامه داد: اگر چه امام حسین (ع) مظلوم، ریاکاران را هم می پذیرد و گریه دروغین را هم قبول می کند اما هر چه تعزیه خوان ها بیشتر اخلاص و تقوا داشتند مجالس آن ها بیشتر صفا داشت.
این تعزیه خوان قدیمی در پاسخ به اینکه چرا مجالس تعزیه مجالس حزن و اندوه نیست اظهار کرد: هر چه از حقیقت ائمه علیهم السلام فاصله بگیریم، حرف و کلام ما در دل مردم نفوذ نمی کند و نفس حق جو و با معرفت است که می تواند در دل مردم نفوذ و اشک مردم را سرازیر کند.
این پیشکسوت تعزیه و مداحی ادامه داد: امروزه مردم فهیم شده اند و تاریخ اهل بیت (ع) را می خوانند و در صورتی که تعزیه خوانی غلو کند یا اشتباه بخواند، به او متذکر می شوند.
طاهری ضمن انتقاد از برخی انحرافات در تعزیه گفت: در کتب و نسخ قدیمی برای هر موضوع تعزیه آداب و وسایلی بود و هر تعزیه قانون خودش را داشت به طوری که تعداد اسب ها هم در آن نسخه ها ذکر شده بود.
این تعزیه خوان پیشکسوت و نامدار شهرستان برخوار با بیان اینکه سوار شدن بر اسب گرانقیمت برای تعزیه خوان افتخار محسوب نمی شود، تصریح کرد: کسی که با اخلاص خودش را در نقش یکی از بزرگان صحرای کربلا قرار داده است، نباید نوع اسب برایش اهمیت داشته باشد.
وی ادامه داد: حداقل کاری که یک تعزیه خوان باید رعایت کند، ظاهر صلاح بودن است و به نظر من اگر باطن ذاکران و تعزیه خوان ها هم اصلاح شود مستجاب الدعوه می شوند.
این مداح و تعزیه خوان در پایان سخنان خود ضمن بیان این که در روزهای خاص باید تعزیه همان روز خوانده شود اظهار کرد: زمان تعزیه نباید با شعرخوانی اضافی طولانی شود و فراموش نکنیم که اطناب در تعزیه حق الناس است.
حسن نرگس خانی نیز ضمن بیان این که امام حسین (ع) قتیل العبرات است و این اشک ها و مصیبت ها است که یاد و خاطره امام حسین را زنده نگه داشته است، عنوان کرد: هنگامی که مستمع محتوای شعر و نمایش را بفهمد و داستان کربلا خوب برای او تداعی شود اشکش جاری می شود.
یکی دیگر از ذاکران و تعزیه خوانان در پاسخ به این سوال که جوانان باید چه مراحلی را طی کنند تا نزد مردم محبوب باشند، اظهار کرد: یک تعزیه خوان در مرحله اول باید بتواند خودش را در شخصیت نقش خود قرار دهد به عنوان مثال مانند حضرت علی اکبر (ع) شود و برای این کار لازم است با مطالعه کتبی که در رابطه با زندگینامه این حضرات نوشته شده است از رفتار و کردار آن ها الگوبرداری کند.
حسن برکتی پور یادآور شد: اکر خودمان در جایگاه و نقش حضرت ابوالفضل قرار دهیم و شناخت و معرفتمان را نسبت به آن حضرات آل الله افزایش دهیم دیگر فلان اسب و فلان وسایل و تزئینات برای ما اهمیت ندارد.
تعزیه خوان برخواری نیز ضمن تاکید بر تاثیر بصیرت افزایی نسبت به امام و جایگاه آنان گفت: مهم ترین ایراد و نقد تعزیه ها و تعزیه خوان های ما این است که به آن به عنوان یک کاسبی نگاه می کنند تا یک اقدام مذهبی و معرفتی.
حسین داوری تاکید کرد: اگر هدف امام حسین (ع) و زنده نگه داشتن هدف کربلا باشد، دیگر نه اسب گران قیمت اهمیت دارد و نه ابزار و وسایل.
انتهای پیام/
پیشکسوت تعزیه شهرستان برخوار در این مراسم گفت: تعزیه از کلمه تعزیت به معنای عزاداری است که برای زنده نگه داشتن یاد حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و اهداف و آرمان های ایشان برپا می شود.
حسین طاهری خورزوقی افزود: قدیم الایام به دلیل این که فیلم و سریالی نبود افراد داستان هایی مانند رستم و سهراب با تئاتر و نمایش نقالی می کردند، در مورد زمینه های ایجاد تعزیه هم همین اتفاق افتاده است برخی افراد اهل ذوق و دوستدار اهل بیت با مطالعه کتب و روایات، مصائب اهل بیت علیهم السلام را به نمایش در می آوردند تا به این طریق یاد و نام اهل بیت (ع) به خصوص حضرت سیدالشهدا را زنده نگه دارند.
وی فرق شبیه خوانی با تعزیه خوانی را در بکاء و گریه و اندوه در تعزیه دانست و افزود: امروزه زرق و برق تعزیه، گریه و اندوه را از این مراسم دور کرده است و یکی از عواملی که در گذشته باعث گریه و بکاء مردم در مراسم تعزیه قدیم می شد، اخلاصی بود که در فضای تعزیه و ذاکران آن موج می زد.
طاهری ادامه داد: اگر چه امام حسین (ع) مظلوم، ریاکاران را هم می پذیرد و گریه دروغین را هم قبول می کند اما هر چه تعزیه خوان ها بیشتر اخلاص و تقوا داشتند مجالس آن ها بیشتر صفا داشت.
این تعزیه خوان قدیمی در پاسخ به اینکه چرا مجالس تعزیه مجالس حزن و اندوه نیست اظهار کرد: هر چه از حقیقت ائمه علیهم السلام فاصله بگیریم، حرف و کلام ما در دل مردم نفوذ نمی کند و نفس حق جو و با معرفت است که می تواند در دل مردم نفوذ و اشک مردم را سرازیر کند.
این پیشکسوت تعزیه و مداحی ادامه داد: امروزه مردم فهیم شده اند و تاریخ اهل بیت (ع) را می خوانند و در صورتی که تعزیه خوانی غلو کند یا اشتباه بخواند، به او متذکر می شوند.
طاهری ضمن انتقاد از برخی انحرافات در تعزیه گفت: در کتب و نسخ قدیمی برای هر موضوع تعزیه آداب و وسایلی بود و هر تعزیه قانون خودش را داشت به طوری که تعداد اسب ها هم در آن نسخه ها ذکر شده بود.
این تعزیه خوان پیشکسوت و نامدار شهرستان برخوار با بیان اینکه سوار شدن بر اسب گرانقیمت برای تعزیه خوان افتخار محسوب نمی شود، تصریح کرد: کسی که با اخلاص خودش را در نقش یکی از بزرگان صحرای کربلا قرار داده است، نباید نوع اسب برایش اهمیت داشته باشد.
وی ادامه داد: حداقل کاری که یک تعزیه خوان باید رعایت کند، ظاهر صلاح بودن است و به نظر من اگر باطن ذاکران و تعزیه خوان ها هم اصلاح شود مستجاب الدعوه می شوند.
این مداح و تعزیه خوان در پایان سخنان خود ضمن بیان این که در روزهای خاص باید تعزیه همان روز خوانده شود اظهار کرد: زمان تعزیه نباید با شعرخوانی اضافی طولانی شود و فراموش نکنیم که اطناب در تعزیه حق الناس است.
حسن نرگس خانی نیز ضمن بیان این که امام حسین (ع) قتیل العبرات است و این اشک ها و مصیبت ها است که یاد و خاطره امام حسین را زنده نگه داشته است، عنوان کرد: هنگامی که مستمع محتوای شعر و نمایش را بفهمد و داستان کربلا خوب برای او تداعی شود اشکش جاری می شود.
یکی دیگر از ذاکران و تعزیه خوانان در پاسخ به این سوال که جوانان باید چه مراحلی را طی کنند تا نزد مردم محبوب باشند، اظهار کرد: یک تعزیه خوان در مرحله اول باید بتواند خودش را در شخصیت نقش خود قرار دهد به عنوان مثال مانند حضرت علی اکبر (ع) شود و برای این کار لازم است با مطالعه کتبی که در رابطه با زندگینامه این حضرات نوشته شده است از رفتار و کردار آن ها الگوبرداری کند.
حسن برکتی پور یادآور شد: اکر خودمان در جایگاه و نقش حضرت ابوالفضل قرار دهیم و شناخت و معرفتمان را نسبت به آن حضرات آل الله افزایش دهیم دیگر فلان اسب و فلان وسایل و تزئینات برای ما اهمیت ندارد.
تعزیه خوان برخواری نیز ضمن تاکید بر تاثیر بصیرت افزایی نسبت به امام و جایگاه آنان گفت: مهم ترین ایراد و نقد تعزیه ها و تعزیه خوان های ما این است که به آن به عنوان یک کاسبی نگاه می کنند تا یک اقدام مذهبی و معرفتی.
حسین داوری تاکید کرد: اگر هدف امام حسین (ع) و زنده نگه داشتن هدف کربلا باشد، دیگر نه اسب گران قیمت اهمیت دارد و نه ابزار و وسایل.
انتهای پیام/
پیشکسوت تعزیه شهرستان برخوار در این مراسم گفت: تعزیه از کلمه تعزیت به معنای عزاداری است که برای زنده نگه داشتن یاد حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و اهداف و آرمان های ایشان برپا می شود.
حسین طاهری خورزوقی افزود: قدیم الایام به دلیل این که فیلم و سریالی نبود افراد داستان هایی مانند رستم و سهراب با تئاتر و نمایش نقالی می کردند، در مورد زمینه های ایجاد تعزیه هم همین اتفاق افتاده است برخی افراد اهل ذوق و دوستدار اهل بیت با مطالعه کتب و روایات، مصائب اهل بیت علیهم السلام را به نمایش در می آوردند تا به این طریق یاد و نام اهل بیت (ع) به خصوص حضرت سیدالشهدا را زنده نگه دارند.
وی فرق شبیه خوانی با تعزیه خوانی را در بکاء و گریه و اندوه در تعزیه دانست و افزود: امروزه زرق و برق تعزیه، گریه و اندوه را از این مراسم دور کرده است و یکی از عواملی که در گذشته باعث گریه و بکاء مردم در مراسم تعزیه قدیم می شد، اخلاصی بود که در فضای تعزیه و ذاکران آن موج می زد.
طاهری ادامه داد: اگر چه امام حسین (ع) مظلوم، ریاکاران را هم می پذیرد و گریه دروغین را هم قبول می کند اما هر چه تعزیه خوان ها بیشتر اخلاص و تقوا داشتند مجالس آن ها بیشتر صفا داشت.
این تعزیه خوان قدیمی در پاسخ به اینکه چرا مجالس تعزیه مجالس حزن و اندوه نیست اظهار کرد: هر چه از حقیقت ائمه علیهم السلام فاصله بگیریم، حرف و کلام ما در دل مردم نفوذ نمی کند و نفس حق جو و با معرفت است که می تواند در دل مردم نفوذ و اشک مردم را سرازیر کند.
این پیشکسوت تعزیه و مداحی ادامه داد: امروزه مردم فهیم شده اند و تاریخ اهل بیت (ع) را می خوانند و در صورتی که تعزیه خوانی غلو کند یا اشتباه بخواند، به او متذکر می شوند.
طاهری ضمن انتقاد از برخی انحرافات در تعزیه گفت: در کتب و نسخ قدیمی برای هر موضوع تعزیه آداب و وسایلی بود و هر تعزیه قانون خودش را داشت به طوری که تعداد اسب ها هم در آن نسخه ها ذکر شده بود.
این تعزیه خوان پیشکسوت و نامدار شهرستان برخوار با بیان اینکه سوار شدن بر اسب گرانقیمت برای تعزیه خوان افتخار محسوب نمی شود، تصریح کرد: کسی که با اخلاص خودش را در نقش یکی از بزرگان صحرای کربلا قرار داده است، نباید نوع اسب برایش اهمیت داشته باشد.
وی ادامه داد: حداقل کاری که یک تعزیه خوان باید رعایت کند، ظاهر صلاح بودن است و به نظر من اگر باطن ذاکران و تعزیه خوان ها هم اصلاح شود مستجاب الدعوه می شوند.
این مداح و تعزیه خوان در پایان سخنان خود ضمن بیان این که در روزهای خاص باید تعزیه همان روز خوانده شود اظهار کرد: زمان تعزیه نباید با شعرخوانی اضافی طولانی شود و فراموش نکنیم که اطناب در تعزیه حق الناس است.
حسن نرگس خانی نیز ضمن بیان این که امام حسین (ع) قتیل العبرات است و این اشک ها و مصیبت ها است که یاد و خاطره امام حسین را زنده نگه داشته است، عنوان کرد: هنگامی که مستمع محتوای شعر و نمایش را بفهمد و داستان کربلا خوب برای او تداعی شود اشکش جاری می شود.
یکی دیگر از ذاکران و تعزیه خوانان در پاسخ به این سوال که جوانان باید چه مراحلی را طی کنند تا نزد مردم محبوب باشند، اظهار کرد: یک تعزیه خوان در مرحله اول باید بتواند خودش را در شخصیت نقش خود قرار دهد به عنوان مثال مانند حضرت علی اکبر (ع) شود و برای این کار لازم است با مطالعه کتبی که در رابطه با زندگینامه این حضرات نوشته شده است از رفتار و کردار آن ها الگوبرداری کند.
حسن برکتی پور یادآور شد: اکر خودمان در جایگاه و نقش حضرت ابوالفضل قرار دهیم و شناخت و معرفتمان را نسبت به آن حضرات آل الله افزایش دهیم دیگر فلان اسب و فلان وسایل و تزئینات برای ما اهمیت ندارد.
تعزیه خوان برخواری نیز ضمن تاکید بر تاثیر بصیرت افزایی نسبت به امام و جایگاه آنان گفت: مهم ترین ایراد و نقد تعزیه ها و تعزیه خوان های ما این است که به آن به عنوان یک کاسبی نگاه می کنند تا یک اقدام مذهبی و معرفتی.
حسین داوری تاکید کرد: اگر هدف امام حسین (ع) و زنده نگه داشتن هدف کربلا باشد، دیگر نه اسب گران قیمت اهمیت دارد و نه ابزار و وسایل.
انتهای پیام/
پیشکسوت تعزیه شهرستان برخوار در این مراسم گفت: تعزیه از کلمه تعزیت به معنای عزاداری است که برای زنده نگه داشتن یاد حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و اهداف و آرمان های ایشان برپا می شود.
,حسین طاهری خورزوقی افزود: قدیم الایام به دلیل این که فیلم و سریالی نبود افراد داستان هایی مانند رستم و سهراب با تئاتر و نمایش نقالی می کردند، در مورد زمینه های ایجاد تعزیه هم همین اتفاق افتاده است برخی افراد اهل ذوق و دوستدار اهل بیت با مطالعه کتب و روایات، مصائب اهل بیت علیهم السلام را به نمایش در می آوردند تا به این طریق یاد و نام اهل بیت (ع) به خصوص حضرت سیدالشهدا را زنده نگه دارند.
,وی فرق شبیه خوانی با تعزیه خوانی را در بکاء و گریه و اندوه در تعزیه دانست و افزود: امروزه زرق و برق تعزیه، گریه و اندوه را از این مراسم دور کرده است و یکی از عواملی که در گذشته باعث گریه و بکاء مردم در مراسم تعزیه قدیم می شد، اخلاصی بود که در فضای تعزیه و ذاکران آن موج می زد.
,طاهری ادامه داد: اگر چه امام حسین (ع) مظلوم، ریاکاران را هم می پذیرد و گریه دروغین را هم قبول می کند اما هر چه تعزیه خوان ها بیشتر اخلاص و تقوا داشتند مجالس آن ها بیشتر صفا داشت.
,این تعزیه خوان قدیمی در پاسخ به اینکه چرا مجالس تعزیه مجالس حزن و اندوه نیست اظهار کرد: هر چه از حقیقت ائمه علیهم السلام فاصله بگیریم، حرف و کلام ما در دل مردم نفوذ نمی کند و نفس حق جو و با معرفت است که می تواند در دل مردم نفوذ و اشک مردم را سرازیر کند.
,این پیشکسوت تعزیه و مداحی ادامه داد: امروزه مردم فهیم شده اند و تاریخ اهل بیت (ع) را می خوانند و در صورتی که تعزیه خوانی غلو کند یا اشتباه بخواند، به او متذکر می شوند.
,طاهری ضمن انتقاد از برخی انحرافات در تعزیه گفت: در کتب و نسخ قدیمی برای هر موضوع تعزیه آداب و وسایلی بود و هر تعزیه قانون خودش را داشت به طوری که تعداد اسب ها هم در آن نسخه ها ذکر شده بود.
,این تعزیه خوان پیشکسوت و نامدار شهرستان برخوار با بیان اینکه سوار شدن بر اسب گرانقیمت برای تعزیه خوان افتخار محسوب نمی شود، تصریح کرد: کسی که با اخلاص خودش را در نقش یکی از بزرگان صحرای کربلا قرار داده است، نباید نوع اسب برایش اهمیت داشته باشد.
,وی ادامه داد: حداقل کاری که یک تعزیه خوان باید رعایت کند، ظاهر صلاح بودن است و به نظر من اگر باطن ذاکران و تعزیه خوان ها هم اصلاح شود مستجاب الدعوه می شوند.
,این مداح و تعزیه خوان در پایان سخنان خود ضمن بیان این که در روزهای خاص باید تعزیه همان روز خوانده شود اظهار کرد: زمان تعزیه نباید با شعرخوانی اضافی طولانی شود و فراموش نکنیم که اطناب در تعزیه حق الناس است.
,حسن نرگس خانی نیز ضمن بیان این که امام حسین (ع) قتیل العبرات است و این اشک ها و مصیبت ها است که یاد و خاطره امام حسین را زنده نگه داشته است، عنوان کرد: هنگامی که مستمع محتوای شعر و نمایش را بفهمد و داستان کربلا خوب برای او تداعی شود اشکش جاری می شود.
,یکی دیگر از ذاکران و تعزیه خوانان در پاسخ به این سوال که جوانان باید چه مراحلی را طی کنند تا نزد مردم محبوب باشند، اظهار کرد: یک تعزیه خوان در مرحله اول باید بتواند خودش را در شخصیت نقش خود قرار دهد به عنوان مثال مانند حضرت علی اکبر (ع) شود و برای این کار لازم است با مطالعه کتبی که در رابطه با زندگینامه این حضرات نوشته شده است از رفتار و کردار آن ها الگوبرداری کند.
,حسن برکتی پور یادآور شد: اکر خودمان در جایگاه و نقش حضرت ابوالفضل قرار دهیم و شناخت و معرفتمان را نسبت به آن حضرات آل الله افزایش دهیم دیگر فلان اسب و فلان وسایل و تزئینات برای ما اهمیت ندارد.
,تعزیه خوان برخواری نیز ضمن تاکید بر تاثیر بصیرت افزایی نسبت به امام و جایگاه آنان گفت: مهم ترین ایراد و نقد تعزیه ها و تعزیه خوان های ما این است که به آن به عنوان یک کاسبی نگاه می کنند تا یک اقدام مذهبی و معرفتی.
,حسین داوری تاکید کرد: اگر هدف امام حسین (ع) و زنده نگه داشتن هدف کربلا باشد، دیگر نه اسب گران قیمت اهمیت دارد و نه ابزار و وسایل.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه