زندگی جانباز شیمیایی در مخروبه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میناب جنوب،روزی که دزدی آمد و سنگی انداخت، حسین توانش، طاق شد، جوانی اش را فراموش کرد؛ هوای جبهه و جنگ در وجودش طنین افکن شد، تصمیم گرفت تا به جبهه برود و ضرب شستی به دشمن نشان دهد.

حسین از زادگاهش در روستای دهوسطی در شهرستان میناب طی خدمت مقدس سربازی عازم منطقه مرزی کردستان  شد که با رشادت های خود توانست دو سال علیه کفر در لباس مقدس سربازی با دشمن بجنگد.

حسین فرهادی به واسطه پاتک دشمن  در شهر پانه در منطقه کردستان شیمیایی شد تا چشم هایش کم سو شود هم اکنون نیز او را بعنوان یک رزمنده دوران هشت سال دفاع مقدس می شناختند و خاطرات جبهه و جنگ این رزمنده زبانزد خاص و عام است.

رزمنده ای که  دو چشم خود را  به پاس امنیت و آسایش ما فدای داد اما در پس بی مهری  یادها فراموش شده اینک توان مالی ثبت درصد جانبازی برایش امکان پذیر نیست.

علی فرهادی پسر این رزمنده دفاع مقدس دل پردردی دارد، از این روزهایی که پدر حسابی تنها شده است؛ می‌گوید: از وقتی که پدرم از جبهه برگشت، برای اینکه بتواند مایحتاج زندگی ما را فراهم کند با وجود شیمیایی بودنش شغل کارگری را انتخاب کرد تا اینکه بعد از گذشت چند سال بینایی اش را به صورت کامل از دست داد.

فرهادی کوچک که خود شغل کارگری دارد، افزود: دیگر‌ کمتر کسی سراغ پدرم را می‌گیرد؛ حتی گاهی ما فرزندان هم در حقش کم لطفی می‌کنیم، اما دوستان و افرادی که او را می‌شناسند هم دیگر مانند سابق سراغی از پدر نمی‌گیرند؛ بالاخره هر چه باشد او یکی از گنجینه‌های دفاع مقدس است.

علی گلایه‌های دیگری هم داشت که خواست ناگفته بماند و ادامه داد: پدر ما برای خدا و انجام تکلیف به جبهه رفت و خجالت می‌کشیم از اینکه بخواهیم ذره‌ای این نعمت خدا، سوء استفاده کنیم،‌ حقیقتاً وقتی می‌بینیم برخی مشکلات را با  مسئولی درمیان می‌گذاریم که اصلاً در این فضاها نیست، شأن خود نمی‌دانیم که بخواهیم این ماجراها را بیشتر تکرار کنیم.

وی اضافه کرد: پدرم به واسطه نداشتن تمکن مالی حاضر نشد سراغی از پرونده شیمیایی بودنش را  برای ثبت درصدی از جانبازی دنبال کند، چندین بار اهالی روستا با جمع آوری کمک های مردمی مبالغی برای پدرم تهیه کردند و برای اینکه بتواند از حقی که باید به او داده می شد دفاع کند به تهران رفت ولی موفق نشد، گویا برای این گونه کارها هزینه زیادی باید داشته باشی تا به نتیجه برسی .

علی فرهادی گفت:  پدرم  در بنیاد ایثارگران میناب پرونده دارد  اما تا کنون هیچ مسئولی نه اینکه از پدرم سراغی می گیرد بلکه هزینه ای هم برایش متقبل نمی شوند.

گفتنی است، منزل مسکونی این رزمنده نیز بر اثر قدمت زیاد فرسوده شده و برخی از تعمیرات با همکاری شورای اسلامی و مردم محل انجام شده است.

روستای دهوسطی با جمعیت بالای دو هزار نفر در 5 کیلومتری میناب قرار دارد.

انتهای پیام/