به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازترنم دشتی گلیمبافی از مهمترین صنایعدستی استان بوشهر میباشد که متأسفانه طی سالهای اخیر به بوته فراموشی سپردهشده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ترنم دشتی,گلیم که از قدیم بهعنوان فرشی زیبا در شهرستان دشتی به شمار میرفت و در بیشتر خانههای وجود داشت و حتی در مراسمات شادی مانند عروسی بر سر در خانهی عروس بهعنوان برکت خانه آویزان میشد اکنون جایگاهی در میان خانههای دشتی ندارد.
,گلیمبافی را باید از هنرهای حالا قدیمی شهرستان دشتی به شمار آورد که دیگر با توجه به مشکلات ایجادشده بر سر راه بافندگان آن دیگرکسی دار گلیم در خانهای برپا نمیکند.
,گلیمبافی هنری اصیل که با دستان زنان روستایی روح در کالبد نخهای بیجان میدمید و فصل بهار و خزان را در قابی زیبا زیر پای مردمان دیار دشتی پهن میکرد تا هم منبع درآمدی برای زنان خانهدار باشد و هم جایگاه هنر دشتی در میان هنرمندان والا بماند این روزها فقط در موزهها یافت میشود یکبار دیگر شاهد خاموشی هنری اصیل از سرزمین دشتی باشیم.
,
, دیر زمانی نبود که صدای برپایی دار گلیم و صدای دلنشین کلکیت (وسیلهای برای بافتن گلیم) از همهی خانههای روستایی به گوش میرسید اما هماکنون این صدا خاموش شده است و با خاموشی خود زنگ خطر از بین رفتن هنری اصیل را به صدا درآورده است.
,گلیمبافی که از هنرهای اصیل شهرستان دشتی به شمار میرود اکنون با مشکلات عدیدهای روبروست که این هنر صنعتی را با رکود کامل مواجه ساخته است.
,آسیه زربین از گلیمبافان قدیمی شهر شُنبه در گفتگو با این پایگاه خبری با اشاره به مشکلات سر راه گلیمبافان گفت: گلیمبافان شنبهای و در کل شهرستان دشتی با کمبود مواد اولیه مانند نخ و دار قالی که پایه و اساس قالیبافی است مواجه هستند و منبع درآمدی خوبی هم برای تأمین آن ندارند به همین دلیل اکثر زنان و دختران این شهرستان چیدن گوجه را به نشستن پای دار قالی ترجیح میدهند.
,وی در مورد فروش گلیمهای بافتنی و بازار نامناسب آن نیز چنین میگوید: متأسفانه حاصل دسترنج چندین ماهی یک قالیباف در عرض چند سایه و باقیمتی پایین خریداری میشود و همین بازار خراب نیز موجب ناامیدی بافندگان قالی از ادامه کار میشود.
,زهرا کهن دیگر بافنده گلیم شنبهای هم در گفتگو با ما با اشاره به فراموششدن این هنر والا گفت: گلیمبافی یک هنر بزرگ است و هنرمند در این کار تمام ذوق و سلیقه فردی خود را به دستانش میدهد حاصل آن فرشی زیبا شود اما افسوس که دیگر باید این هنر را یک هنر فراموششده بدانیم.
,
, وی اذعان داشت: دیگر در این زمانه کسی گلیم را برای فرش خانه انتخاب نمیکند و حتی برای پادری هم کسی گلیم را انتخاب نمیکند، شاید سجادهای کوچک در خانه سهم گلیمباف باشد که آنهم باید خدا را شکر کرد.
,گرچه در سالهای اخیر مسئولین صنایعدستی استان تلاشهایی را برای احیای هنرهای اصیل و قدیمی استان انجام دادهاند، اما ظاهراً این تلاشها کافی نبوده است و گلایههای گلیمبافان خود گواه تلاش ناکافی مسئولان میباشد.
,در حال حاضر عمدهترین بازارهای گلیم را شیوخ عربی خلیجفارس تشکیل میدهند و اگر نتوانیم بازار مناسب برای این هنر صنعت پیدا کنیم این هنر زیبا را باید در موزهها در آینده باید جستجو کنیم.
,هنری زمانی سرچشمه اشتغال در شهرستان دشتی بود و اکثر زنان روستایی دشتی در هر خانهای داری از قالی برپا میکردند اکنون به نقشههای گلیمبافی را باید در فراموشخانه ذهن مردم دشتی یافت نمود، چهبسا دیگر هنرهای دشتی هم با این کار به بوته فراموشی سپرده شود.
,گزارش: وحید ابراهیمی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه