برخورد با روزه‌خواری در تفرجگاه ها نیازمند اقدام جدی و قاطعانه است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیرغار، هرچند آغاز تابستان امسال با ماه مبارک رمضان هم‌زمان‌شده ولی کم نیستند مسافرانی که از شهرهای دور و نزدیک، برای لذت بردن از مواهب طبیعی در این ماه راهی شهرستان فارسان می‌شوند.

با گرم شدن هوا و شروع فصل تابستان ،شهرستان فارسان با داشتن آب‌وهوایی مناسب میزبان میهمانانی است که از اقصی نقاط ایران برای تفریح و فرار از گرمابه این خطه زیبای می‌آیند  .اما متأسفانه این روزها در برخی مکان‌های گردشگری اثری از ماه مبارک رمضان و روزه‌داری نیست که متأسفانه روزه‌خواری درملأعام در حال شدت یافتن است.

پیر غار یکی از جاذبه‌های گردشگری بی‌نظیر در استان چهارمحال و بختیاری به شمار می‌رود که مجموعه‌ای کامل از جاذبه‌های تاریخی و طبیعی است.

استان چهارمحال و بختیاری یکی از استان‌های جنوب غربی زاگرس است که دارای جاذبه‌های تاریخی و گردشگری بسیاری است. شرایط توپوگرافی و اقلیمی این استان در کنار بارش‌های قابل‌توجه برف و باران موجب ایجاد جاذبه‌های تاریخی و گردشگری بسیاری در این استان شده است که در نوع خود بی‌نظیر هستند.

روزه‌خواری در تفرجگاه‌ها و حتی در شهر و در مقابل چشم روزه‌داران است

افرادی که به بهانه مسافر بودن با در دست داشتن بطری آب‌معدنی و خوراکی به روزه‌خواری مشغول هستند در جای خود نیازمند برخوری جدی و قاطعانه است.

این‌گونه مسائل نه‌تنها توهین به روزه‌داران است ،بلکه در صورت عدم برخورد به مسافران این‌گونه القاء می‌کند که هر خلاف و گناه آشکار دیگری را می‌توانند در این شهر انجام دهند.

زیر پا گذاشتن حدود و مقررات، فرزند شوم هرج‌ومرج را در جامعه به بار می‌آورد. پس به‌حکم عقل می‌بایست اهرم‌هایی بازدارنده و مجازاتی پیش‌گیرنده برای متخلفان وضع گردد که دیگرکسی فکر سرپیچی از قانون در سر نپروراند و درنتیجه میل عمومی به هنجارشکنی از میان برود.
 
روزه‌خواری به‌تنهایی در هیچ‌یک از قواعد قانون مجازات، مورد جرم انگاری قرار نگرفته است. بنابراین هرچند که از منظر شرعی، روزه‌خواری بدون عذر شرعی حرام است؛ اما چنانچه یک فرد، چه با عذر شرعی و چه بدون عذر شرعی، روزه نگیرد، هیچ‌گونه جرمی را ازنظر قانون مجازات انجام نداده است اما تظاهر به روزه‌خواری درملأعام ازنظر قانون جرم قلمداد می‌شود.

ماده 638  قانون مجازات اسلامی می‌گوید: هرکس علناً در انظار عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید، علاوه بر کیفر عمل به حبس از ده روز تا دو ماه یا تا 74 ضربه شلاق محکوم می‌گردد و درصورتی‌که مرتکب عملی شود که نفس آن عمل داری کیفر نیست ولی عفت عمومی را جریحه‌دار نماید فقط به حبس از ده روز تا دو ماه یا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد.

روزه‌خواری نیز مصداق همین قانون است با روزه‌خواران درملأعام برخورد می‌شود؛کسانی که اقدام به روزه‌خواری درملأعام می‌کنند به 10 روز تا دو ماه حبس و یا 74 ضربه شلاق محکوم می‌شوند.

انتهای پیام/