امر به معروف و نهی از منکر،خط و مشی برای آتش به اختیار بودن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آرمان کرمان ؛ واژه آتش به اختیار خیلی سریع در فضای مجازی و رسانه ها منتشر شد اما به دنبال مطرح کردن آن گروهی از مخاطبان مضاعف شدن مسئولیت خود را دانستند و چراغ دغدغه مندی خود را برای نجات فرهنگ جامعه روشن کردند و دانستند که مقصود حضرت آقا فعال بودن هست نه منفعل بودن و اما متاسفانه عده ای معنای آن را ثقیل کردند ومفهوم آن را در حوزه های سلبی تعریف کردند که نهایتا به اعتقاد آنها به گونه ای هرج و مرج ختم می شود و این نهایت کم لطفی و ناشی گری است و این برداشت خلاف صریح بیانات و نظرات رهبری و مبانی انقلاب است.

آتش به اختیار بودن فعال و اجرای رویکردهای مسوولانه و خلاقانه با حرکت های خودجوش و استفاده از خلاقیت‌های فردی و گروهی برای پیشبرد هدف های فرهنگی است که خلاء و ضعف های که باعث به مسلخ کشیده شدن  فرهنگ جامعه شده است را پر و جبران کند.

در حقیقت آتش به اختیار مفهوم هرج و مرج طلبانه نیست و به این معنی هم نیست که افسران جنگ نرم و فعالان فرهنگی از هیچ کسی خط نگیرند و خودسرانه عمل کنند. آتش به اختیار به این معناست که وقتی تساهل فرهنگی و اجتماعی خود را نمایان کرد و به شکل موریانه ای وارد جوامع اسلامی شد تا نسل جوان را بی هویت و بی غیرت سازد و از طرف دیگر وقتی متولیان فرهنگی حدود میان مسایل اصلی و فرعی را تشخیص ندهند و نهادهای فرهنگی را گرفتار امور فرعی کنند و امور اصلی فرهنگی  مدیریت نشود نوبت به آتش به اختیار می رسد.

یعنی جوانان انقلابی و پیرو خط امام با مدیریت گروهی و هسته های فرهنگی به صورت خودجوش از فرهنگ اصیل اسلامی دفاع کنند و شبهات فرهنگی را پاسخ دهند. و با استفاده از احکام امر به معروف و نهی از منکر که خط و مشی اصلی مسیر آتش به اختیار است گامی در تسهیل مسیر فرهنگی جامعه اسلامی که قربانی کم کاری های فرهنگی و هجمه های دشمن قرار گرفته است بردارد.

پس آتش به اختیار زاییده دو عامل یعنی هجوم حداکثری دشمن در حوزه فرهنگ و ضعف مدیریتی نهادهای فرهنگی است البته افسران جوان جنگ نرم نباید از این غافل شوند که مراد از واژه آتش به اختیار اقدام جهادی همراه با منطق و اخلاق و رعایت قانون است چرا که خلاف این دشمن را به هدفش نزدیکتر می کند.

رفتارهای هنجار شکنانه و خارج شدن از اصول منطقی و شرعی آتش به اختیار بودن را به چیز دیگری تعبیر می کند که مراد و منظور اصلی آن نیست. افسر میدان فرهنگی که دغدغه اش اصلاح امور فرهنگی است باید بداند هدف وسیله را توجیه نمی کند او می داند برای رسیدن به هدف فقط باید از ابزار و صراط حق عبور کرذ.

انتهای پیام/