ادعای روحانی با مذهب شیعه مطابقت ندارد/ در شیعه حجیت و مشروعیت حکومت از آن خداست نه از آن مردم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  محمد محمدی قائینی در گفتگو با خبرنگار نافع در رابطه با سخنان اخیر رئیس جمهور که به نوعی زیر سوال بردن مشروعیت ولایت و امامت بود، بیان داشت: در خصوص تمسک نمودن آقایان به خطبه 92 نهج البلاغه – بخشی که حضرت امیر فرمودند: علی نسبت به کسی که شما مردم، او را به ولایت منصوب بکنید از همه شما شنواتر و مطیع تر است- باید گفت که اینها از این سخن استفاده کرده  اند تا نشان دهند ملاک در مشروعیت و حجیت کسی که بر سر کار می آید رأی مردم است و هرکس که مردم او را انتخاب بکنند بر همه لازم است از او تبعیت کنند و وظیفه آنها اطاعت از اوست ولو آن شخصی که بنا است اطاعت بکند علی ابن ابی طالب باشد! هر کس سر کار آمد همه باید از او تمکین بکنند، دستورات و اوامر او لازم العطاعه است، حتی بر شخصی مثل علی بن ابی طالب!

وی در پاسخ به این نظر عنوان داشت: در جواب باید عرض بکنم که بسیار جای تعجب دارد تمسک کردن به این بخش از خطبه و بیان سخنی که کاملا مغایر با اعتقاد شیعه است.

محمدی قائینی با اشاره به شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید معتزلی تصریح نمود: حتی خودِ ابن ابی الحدید معتزلی که از علمای اهل سنت است، زمانی که به شرح این خطبه میپردازد، بیان می کند که تمام امامیه اتفاق نظر دارند که امامت امری است که باید توسط پیغمبر بیان شود و اگر ایشان شخصی را از جانب خدا به امر امامت و خلافت جامعه اسلامی منصوب نمودند، بر همه مردم لازم است که از امر ایشان تبعیت نموده و مطابق نظر ایشان عمل کنند.

*ولایت مختص خداوند متعال است و مردم نسبت به انتخاب خلیفه و حاکم هیچ نوع ولایتی ندارند

این استاد درس خارج با اشاره به این موضوع که آنچه در ظاهر کلام دیده می شود جدای از چیزی است که مدنظر حضرت بوده و کلام امام حاوی رمز و پیامی می باشد، گفت: استدلال ما برای کسانی که این جمله را مستمسک قرار دادند تا بیان کنند کسی را که مردم انتخاب کرده اند همه باید از وی تبعیت کنند ولو امام معصوم! این است که ما چه در این خطبه و چه در خارج از این خطبه ادله بسیاری داریم که بیان می دارد ولایت، مختص خداوند متعال است و مردم نسبت به انتخاب خلیفه و حاکم هیچ نوع ولایتی ندارند.

محمدی قائینی در ادامه به تشریح ادله موجود در رابطه با این امر پرداخت و تصریح کرد: در آیه 55 سوره مائده صریحا بیان شده است: «إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤتُونَ الزَّکاةَ وَ هُم راکِعُونَ»؛ ولایت فقط مختص خدا و پیغمبر (ص) و علی بن ابیطالب (ع) است و یا آیات دیگری که می فرماید ولی شما فقط خدا و رسول است و هر کسی که رسول، او را انتخاب بکند و یا آیاتی که بیان می دارد ولایت فقط متعلق به خداست و هر که را که خداوند تائید کند او ولایت دارد، لذا یقینا این کلمه ولیتموه که در خطبه 92 آمده، ظاهر آن اراده نشده است و معنای ظاهر کلمه که بیان می دارد شما ولایت به او می دهید، آن ولایتی نیست که شرعی و جعلی باشد.

وی ادامه داد: منظور از ولیتموه در این خطبه یعنی کسی که سر کار بیاید.

این استاد درس خارج سپس به دلایل موجود در نهج البلاغه که بر رد این مدعا صدق می کند اشاره کرد و گفت: به عنوان قرائن خارجی رد این مدعا، ما به غیر از آیات قران، خطبه هایی در خود نهج البلاغه داریم از جمله خطبه شقشقیه است که در این خطبه حضرت به شدت به کسانی که قبل از ایشان خلافت را گرفته بودند، حمله می کنند؛ آن زمانی که می فرمایند: «این ها غاصب حکومتند، اینان آمده اند خلافت را غصب کرده اند و حق مرا برده اند»، چراکه علی از جانب خدا و پیغمبرش منصوب به خلافت شده بود.

*جریان تاریخ، سخنی جز این می گوید

محمدی قائینی در ادامه اشاره ای به تاریخ اسلام نمود و اظهار داشت: جریان تاریخ نیز نشان می دهد که علی علیه السلام خود مخالف با این دیدگاه بود که هر کسی را مردم سر کار آوردند، همه باید از او اطاعت کنند؛ اگر علی موافق این نظر بود چه دلیلی داشت که درب خانه علی را به آتش بکشند؟! چه دلیلی داشت که فاطمه در حمایت از حق ولایت علی سیلی بخورد؟! چرا باید طناب بر گردن علی بیاویزند و به مسجد ببرند تا از او برای خلافت ابوبکر بیعت بگیرند؟! اگر علی موافق بود پس شمشیر عمر بر گردن علی برای بیعت گرفتن چه می گوید؟!

در ادامه محمدی قائینی به شواهد موجود در خودِ خطبه پرداخت و گفت: هر که به خطبه بنگرد متوجه خواهد شد که این خطبه، خطبه اعتراض است؛ حضرت در ابتدای خطبه -زمانی که پس از قتل عثمان مردم به سراغ ایشان می آیند- اینگونه به مردم می فرمایند: «مرا رها کنید و به سراغ دیگری بروید»؛ این سخن را از روی ناراحتی بیان می کنند، چرا؟ چون اعتقادشان بر این است که حقیقت پوشیده شده و مردم از راه حق جدا شده اند.

وی ادامه داد: لذا حضرت معتقدند که اگر من خلافت را بپذیرم نه دلهای مردم با من یکی است و نه عقل مردم آنچه را که من می خواهم اجرا کنم، می پذیرد. یعنی من قائل به امامت هستم و فقط بر اساس حکم خدا و دستور قرآن و سنت پیغمبر عمل می کنم، نه بر اساس خواسته های شما، لذا می فرماید: «دنبال من نیایید و شما کنار بروید».

استاد حوزه های علمیه همدان با اشاره به این سخن حضرت که فرمودند راه اسلام کج شده و از مسیر خارج شده است و اگر من بر سر کار آیم راه حقیقی را اجرا و پیاده خواهم کرد، تصریح نمود: حضرت در این جملات با زبان اعتراض بیان می کند که اگر من خواسته شما را پذیرفته و خلافت را در دست گیرم آن چیزی را که خودم می دانم عمل می کنم، نه آنچه شما بخواهید و من کاری را خواهم کرد که خدا و رسولش از من خواسته اند نه دیدگاه و نظر مردم! و عملا حرف شما مردم در دین و احکام دین بر من هیچ اثری ندارد.

محمدی قائینی با تاکید بر این نکته که حضرت علی فرمودند اگر بر سر کار آیند نه واسطه ای را می پذیرند و نه سرزنش دیگران در ایشان اثر خواهد کرد، تشریح کرد: این یعنی نه سفارش قبول می کنم و نه به اعتراض کسی عمل خواهم کرد، من به دنبال حق و به دنبال اجرای احکام دین خدا بر زمین هستم. ولو نظر تمام شما مردم بر خلاف نظر من باشد من اعتنایی به نظر شما نخواهم کرد.

وی افزود: لذا در انتهای خطبه می فرماید: «من غیر از آنی هستم که شما می پسندید؛ شما به دنبال این هستید که کسی را بر خلافت بنشانید که مطابق میل شما عمل کند و من آن شخص نیستم پس بروید و کس دیگری را انتخاب کنید و اگر مرا رها کنید من همانند دوران سه خلیفه قبلی و همانند شما مردم، ساکت خواهم بود و زندگی خواهم کرد و کاری به حکومت نخواهم داشت».

این استاد حوزه در ادامه با اشاره به اینکه این همان جمله ای است که آقایان به آن تمسک کرده اند، گفت: میگویند حضرت فرموده من هر چه شما بگویید می شنوم! این سخن، سخن کنایه ای است و معنایش این است که من چاره ای ندارم که سکوت بکنم، مبادا بترسید که اگر مرا انتخاب نکردید به سراغ توطئه بروم و کودتا کنم و دنبال تشکیل حکومت برای خود باشم، نه. من همانند دوران سه خلیفه قبلی کاری نخواهم کرد و مردم و حکومت را به خودشان وامی گذارم.

محمدی قائینی با اشاره به بخش دیگری از سخنان امیرمومنان در خطبه 92 که باز از روی گله و شکایت بیان شده و ناراحتی حضرت از مردم را نشان می دهد و در آن جا بیان داشتند: «اگر شما مرا به عنوان مشاور و وزیر خود قبول داشته باشید، بهتر از این است که امیر باشم؛ چراکه اگر من ریاست را بپذیرم آنطور که خود تشخیص دهم جامعه را اداره می کنم نه آنگونه که شما می پسندید»، اظهار داشت: زمانی که می فرمایند اگر کس دیگری را برگزینید من به او مشورت خواهم داد، حضرت به مردم می فهمانند که عدم انتخاب ایشان مشکلی را ایجاد نخواهد کرد.

وی افزود: درواقع اینجا حضرت به نوعی با مردم اتمام حجت می کنند که ای مردم بدانید جامعه ای که علی رئیس آن باشد بر طبق اوامر الهی اداره خواهد شد نه خواست مردم! و این مسئله سبب ایجاد اصطکاک در جامعه خواهد شد چنانکه عملا هم این اتفاق افتاد و زمانی که علی روی کار آمد اولین کسانی که در مقابل حضرت ایستادند و با وی مخالفت کردند بزرگان جامعه و همان رفقای حضرت بودند؛ طلحه، زبیر، عبدالله بن زبیر، عبدالله بن عمر، مروان و خیلی افراد دیگر

قائینی تصریح نمود: زیرا دیدند که علی بر طبق میل آنها عمل نمی کند، او به دنبال حق است، بیت المال را مساوی تقسیم می کند و تفاوتی بین مولا و عبد، سیاه و سفید، پیر و جوان و زن و مرد قائل نیست.

 * در شیعه حجیت و مشروعیت حکومت از آن خداست نه از آن مردم 

این استاد درس خارج، به عنوان آخرین دلیل بر رد مدعای مذکور، به ماجرای بیعت گرفتن از علی (ع) پس از خلیفه دوم اشاره کرد و عنوان داشت: زمانی که عبدالرحمن بن عوف که از اعضای شورای شش نفره تعیین خلیفه بود به حضرت علی علیه السلام گفت که با تو بیعت می کنم مشروط بر این که بر اساس کتاب خدا و سنت پیغمبر و روش دو خلیفه سابق عمل کنی، حضرت فرمودند: «خیر. من بر اساس کتاب خدا و سنت پیغمبر و رأی و علم خودم عمل خواهم کرد، نه به رأی خلفای سابق» و صریحا فرمودند که من خلفای سابق را قبول ندارم و رأی مردم را هم قبول ندارم؛ لذا در شیعه حجیت و مشروعیت حکومت از آن خداست نه از آن مردم.

*افرادی که چنین ادعایی را بیان می کنند یا جاهلند یا از مذهب شیعه خارج شده اند

وی در ادامه افزود: این امر مورد اتفاق تمام علمای شیعه است که مشروعیت هر نظامی بر اساس نص خدا و پیغمبر است و جای تعجب است که کسانی که به این خطبه تمسک کرده اند توجه به این همه ادله و شواهد موجود نکرده اند.

محمدی قائینی گفت: این افراد یا از نظر علمی جاهل هستند و یا خدای نکرده از جریان مذهب شیعه خارج شده اند؛ فلذا تمسک به این جمله نه معنایش این است که آقایان فهمیده اند و نه با مبانی شیعه منطبق است و نه با جملات خود امیرالمومنین، که حق بودن و مشروعیت را به رای مردم ندانسته بلکه به رعایت دستورات اسلام و نص پیغمبر از طرف خداوند می دانند.

وی در پایان اظهار داشت: جای تاسف دارد کسانی که لباس روحانیت بر تن دارند، سخنانی می گویند و ادعایی دارند که نه با مذهب شیعه مطابقت دارد، نه با جملات و ادبیات عرب و نه با سایر سخنان و بیانات امیرالمومنین!

مژگان ورمزیار

انتهای پیام/