درد دل جوانان شیروانی که از بیکاری رنج می برند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی شیروان ، نرخ بیکاری در استان خراسان شمالی طبق اعلام مرکز آمار ایران از 8.6 درصد در سه ماه اول سال 95 به 10.8 در سه ماه اول سال 96  رسیده و نرخ بیکاری این استان نسبت به مدت مشابه 2.2 درصد افزایش داشته است.
بیکاری یکی از علل و مشکلات اصلی مردم و جمعیت جوان خراسان شمالی و بویژه شهرستان شیروان است و در سال‌های اخیر نرخ بیکاری در استان نه تنها کاهشی پیدا نکرده بلکه افزایش نگران کننده‌ای داشته است.
عده‌ای در این میان به جوانان برچسب می‌زنند و می‌گویند که دلیل بیکاری‌شان پرتوقع بودنشان است. اما کافی است پای حرف‌های جوانی بنشینند که تحصیلاتش تمام شده و راه‌های زیادی را برای کار جست‌وجو کرده است. یا جوانی که از ابتدا به دنبال کار فنی و یدی رفته و به‌تازگی از کارخانه‌ای که در آن کار می‌کرده تعدیل شده است.
 پدر و مادرهایشان خیلی کم سن و سال‌تر از آنها بودند که وارد بازار کار شدند و زیربار هزینه زندگی یک خانواده رفتند و هنوز دارند ادامه می‌دهند چراکه فرزندانشان نمی‌توانند از عهده زندگی مستقل برآیند.
یکی از شهروندان میانسال شیروانی در گفتگو با خبرنگار ما از وضعیت بیکاری ابراز ناراحتی کرد و گفت : در حال حاضر سه جوان تحصیل کرده در منزل دارم که دو پسر و یک دختر هستند .
وی اظهار داشت : یک پسرم تا مقطع کارشناسی ارشد تحصیل کرده ویک پسر دیگرم لیسانس حقوق دارد و دخترم هم لیسانس پرستاری دارد اما متاسفانه هر سه نفرشان بیکار هستند
حسین زاده اظهار داشت : هر موقع که به خانه میرم و با دیدن وضعیت فرزندانم حالم بد می شود و من و همسرم با این سن و سال باید نگران آینده فرزندانمان باشیم و امیدواریم که شرایط بازار کار طوری پیش برود که همه جوانان  شغل مناسب پیدا کنند.
یکی از جوانان تحصیل کرده شیروانی که دارای مدرک کارشناسی معماری است ، هم اکنون مشغول کارگری است، اظهار کرد: بعد از فارغ التحصیلی در سال ۹3، در آزمون های مختلف استخدامی شرکت کردم، به شرکت های دولتی و خصوصی مراجعه کردم که متأسفانه همگی به بهانه اینکه مدرک معماری به کار ما نمی آید و فقط باید مدرک عمران داشته باشید تا استخدام شوید پذیرش نشدم.
این کارشناس کارگری!!! اذعان کرد: زیر دست کسانی کار می کنم که کم سن تر از من هستند، اما چون برای درس خواندن وقت نگذاشته اند و تحصیلاتی ندارند، در این شغل استاد شده و از نظر مالی هم تأمین هستند. ولی من از نظر مالی چیزی ندارم.
وحید اظهار داشت : الان با هرکسی که همسن و سال من است صحبت کنید ناراضی است چون یا بیکار است و یا اگر خوش بینانه نگاه کنیم کاری دارد که مرتبط با رشته تحصیلی اش نیست.
حسین متولد ‌سال 68 و فارغ التحصیل رشته مدیریت‌ دولتی است. وقتی درخصوص علاقه کاری و نظرش درباره آینده شغلی‌اش می‌پرسیم؛ با خنده می‌گوید که دیگر بیکاری عادی است و اگر کار گیر نیاوری و نتوانی شغلی داشته باشد، شاید آنچنان هم سرکوفت نخوری و همین هم در نوع خودش دلگرمی است! ولی درنهایت به مقایسه خود با برادرش پرداخته و می‌گوید: «با برادرم تفاوت سنی حدودا10 سال دارم او در میانه‌های ‌سال ٥٠ متولد شده است و حالا دو فرزند دارد و در آن زمان با حضور در دانشگاه تربیت معلم به راحتی معلم شد و همیشه به من می‌گوید شماها تنبل شده‌اید و برایتان کار کردن و زحمت کشیدن سخت است اما انگار نمی‌داند که من با لیسانس مدیریت‌دولتی از دانشگاه‌سراسری، هیچ جایگاهی در این جامعه ندارم و این اوج بی‌رحمی است.
انتهای پیام / م الف