سلفی با طعم خِفَت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای،اینها عادت دارند با هرچیزی که از اروپا بیاید سلفی بگیرند و برایشان فرقی نمیکند که هواپیما باشد یا چهره ای که چند روز پیش تر از تحریم های سنگین علیه کشورمان حمایت کرده باشد.

سلفی میگیرند، ذوق زده می شوند، هول برشان می دارد و حواسشان به دوربین های خبرنگاران نیست، البته بعید می دانم که اگر متوجه لنز دوربین های حساس و خبرساز بشوند هم از انجام حرکات سخیف خود ابایی داشت باشند.

دست و پای خودشان را گم میکنند، نمی دانند چه می کنند، عزت خودشان که بماند، عظمت و استقامت مثال زدنی یک ملت را زیر دست و پای سوخته از هول حلیم خودشان، لگد مال میکنند.

در عالم هپروت خود غرق شده اند، یادشان رفته است که برای هر ثانیه از حضورشان در مجلس و برای هر صندلی از آن چه خونهایی داده شده است، انگار آلزایمر دارند و زود فراموش میکنند؛ آخر، مگر چند روز از پر شدن شکم پاسدار درب ورودی مجلس از سرب گلوله های داعش می گذرد؟.

تکرار تاریخ ننگین قاجارها

تاریخ را تکرار می کنند، بی هیچ مزد و مواجبی، ذهن ملت را تا عمق رویدادهای خفت بار قاجار خودفروخته میبرند، و طعم زمخت کلاس و پرستیژهای فرنگ رفته ها و فرنگی مابان را به زیر زبان آدم می کشانند، همان هایی که به مدد یکبار حضور در محافل اروپایی ها و یا یک سفر چند روزه به فرنگستان، ملت را به چشم حقارت نگاه می کردند و هیچ خدایی را بنده نبودند.

بگذریم از این اداعای سخیف تر که: یکی از همین سلفی بگیرانِ عزت بر باد ده، برمی گردد و در عوض عذر خواهی و ابراز ندامت، مشتی حرف مفت به خورد افکار عمومی می دهد و مدعی میشود که: این سلفی ها نشان از عمق علاقه مردم ایران به فرهنگ قاره سبز می باشد!!.

خودش را به جای مردم جا می زند و از طرف مردم حرف می زند، کدام مردم؟ کدام فرهنگ قاره سبز؟ اگر برآورد شما از اقبال افکار عمومی بر اساس رای صندوق ها بر اساس لیست های ارائه شده باشد که لا شک فیه؛ اما بهتر است بعد از حرکت حقارت آمیزتان هم سری به افکار عمومی بزنید!.

شاید ججم سنگین هشتک های« #سلفی_حقارت» کمی از چُرت و خواب آلودگی تان را بپراند و بفهمید که چه دسته گلی به آب داده اید، البته بماند که چنانچه آسمان به زمین بیاید، باز هم نگاه شما به یک اروپایی، از پایین به بالا خواهد بود.

یا اگر وقت کردید سری به پست کانال فرزند شهید همت بزنید که گفت: «این عکس حتی در حد انتشار در صفحه محمد مهدی همت هم نیست، اما چه کنم که قلبم دارد می سوزد؛ اما خدا را شاکرم که پدرم نیست که بتواند این روزها را ببیند».

در روزهای سالگرد انقلاب مشروطیت و روزگار تحمیل مادر تحمیل ها، حالمان را خراب تر کردید، عزتمان را به مفتی و با یک سلفی خفت بار معامله کردید و اجازه ندادید که اروپایی ها برای یک لحظه هم از عواقب حمایت های خود از تروریسم و تحریم های سنگین علیه کشورمان، نگران باشید.

آنها حتما بعدها در کتاب های خاطرات تاریخی خود خواهند نوشت: «ما عاشق تحریم آنها بودیم و آنها عاشق سلفی با ما».

اسماعیل زمندی

انتهای پیام/