گفتگو با آزاده راوری که بیش از 8 سال در اسارت بود+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کاروانسرا؛ آنچه از نظر شما می گذرد حاصل گفتگو کاروانسرا با آزاده سرافراز شهرمان "حاج احمد کاربخش" است که به مناسبت 26 مردادماه سالروز بازگشت اولین گروه از آزادگان سرافراز به میهن اسلامی، آماده شده است.

لطفا خود را معرفی کنید؟
اینجانب احمد کاربخش متولد ۱٣۴٣ در راور هستم.

در چه تاریخی و چند سال داشتید که عازم جبهه شدید؟
در 17 سالگی و در 13 فروردین سال 1361 عازم جبهه شدم.

چه شد که به جبهه رفتید؟
در آن زمان با توجه به عرق وطن پرستی و مقابله با تجاوز رژیم بعث عراق تعداد زیادی از هموطنانمان و بخصوص جوانان عازم جبهه شدند و من هم دوست داشتم در این حرکت بزرگ سهمی داشته باشم و وظیفه خود دانستم که در جبهه حضور پیدا کنم.
در چه تاریخی و در چه عملیاتی اسیر شدید؟

بنده در عملیات بیت المقدس و در تاریخ 10 اردیبهشت 1361 اسیر شدم.

در جبهه چه وظیفه ای داشتید و نحوه اسارت خود را شرح دهید؟
بنده به عنوان کمک آرپیجی زن بودم و نحوه اسارت اینگونه بود که ما در عملیات بیت المقدس در تیپ ثارالله کرمان خط شکن دوم بودیم، که در درگیری شبانه و پیشروی های صورت گرفته توانستیم مقر فرماندهی عراقی ها را به دست بگیریم و تعداد زیادی اسیر و مهمات را بدست آوریم، اما قرار بود بعد از پیشروی ما نیروهای خودی از دو محور دیگر به ما ملحق شوند، اما آنها موفق نشده بودند و ما در مقر مستقر شده بویدم که ساعت 5 صبح و زمانی که هوا گرگ و میش شده بود عراقی ها ما را محاصره کردند و راه برای عقب نشینی نداشتیم و قیچی شدیم که در نتیجه تعدادی از بچه ها شهید و زخمی شدند و من هم که از ناحیه پا زخمی شده بودم به اسارت نیرو های بعثی درآمدم.

از همشهریان کسی همراه شما در این عملیات بود و چند نفر اسیر شدید؟
بله از همشهریان شهید یحیی کاربخش همراهم بود که متاسفانه ترکش به سر ایشان برخورد کرد و شهید شدند و در این عملیات حدود 60 نفر از همرزمانم اسیر شدیم.

خاطره تلخی از دوران اسارت خود بگویید؟

اسارت تمامش خاطرات تلخ است. برای من تلخترین خاطره زمانی بود که خبر رحلت امام خمینی(ره) به ما رسید، همه ما دچار ناراحتی و افسردگی شدیدی شدیم.
خاطره شیرینی از دوران اسارت خود بگویید؟

گفتم اسارت تمامش تلخی است. اما خاطره ای دارم با اینکه تلخ بود ولی همیشه به یاد آن روز میخندم، جریان از این قرار بود که برای بیرون رفتن از آسایشگاه ما را به صف می کردند، پیر مرد خوش روی و خوش خنده ای داشتیم که جلوی من در صف ایستاده بود، وقتی سرباز عراقی از کنار ما رد شد من به شوخی پیرمرد را هل دادم او فکر کرد سرباز هولش داده و خود را جمع وجور کرد بعد به پیرمرد گفتم من این کار را کردم که با هم شروع به خندیدن کردیم، خندیدن همانا، دیدن این صحنه توسط سرباز عراقی همانا، با زبان عربی از من پرسید به چه میخندی گفتم من نخندیدم عراقی گفت تو به من خندیدی هرچه گفتم نه، باور نکرد، مرا به بیرون برد و اینقدر مرا با مشت و لگد زد که نگو و نپرس، فقط خدا خدا میکردم زیر مشت و لگدش دوام بیارم، چرا که به ناحق داشتم کتک میخوردم!

مدت اسارت شما چند سال بود و این مدت چگونه گذشت؟
8.5 سال در اسارت بودم و در اسارت روزهای سختی داشتم، یادم می آید به خاطر شکنجه هایی که ما را دادند، دندان و انگشتانم شکست و حتی ریه ام نیز با مشکل مواجه شد.
چه زمانی آزاد شدید و از لحظه استقبال بگویید؟
دقیقا 6 روز پس از تبادل اولین گروه از اسرا در تاریخ 1 شهریور سال 1369 از اسارت آزاد شدم. استقبال از اسرا در شهرهایی که از آنها گذر کردیم بی حد و وصف بود و در شهر راور نیز استقبال بسیار خوبی از ما شد و جمعیت زیادی آمده بودند که از ورودی شهر (شریف آباد) مورد استقبال مردم قرار گرفتیم و در آن روز به همراه من آقایان محمد یزدیزاده و مهدی روحانی نیز از اسارت آزاد شده بودند.

به عنوان یک آزاده نظر شما در مورد مدافعین حرم چیست؟

وظیفه همه ماست که از حریم اهل بیت(س) دفاع کنیم و تاریخ باید بداند دفاع از حریم اهل بیت(ع) دلیل نمیخواهد و راهنمایش دل است و مطمن باشید اگر مدافعین حرم در کشورهای سوریه و عراق جلوی داعش را نمی گرفتند الان از ایران ما سر درآورده بودند.
به نظر شما اسارات و شهادت شهید مدافع حرم "حججی" چه پیامی داشت؟
بیعت با اهل بیت (ع) بیعتی است به رنگ خون که جلوه ای از این عهد و پیمان را پیکر مطهر شهدای مدافع حرم به تصویر می کشند و انتشار تصاویر اسارت و شهادت ایشان جلوه ای از عاشورا و کربلا بود و این وظیفه ما را دو چندان می کند که خون این شهدای عزیز را زنده نگه داریم و ما مدیون خون شهدای جنگ تحمیلی و مدافع حرم هستیم و انقلاب ما نیز به خون شهدا زنده است.

در ادامه تصاویری از زمان اعزام، اسارت و استقبال از ایشان در راور را ببینید.

انتهای پیام/