چریکی که آوازه شجاعتش به گوش امام خمینی (ره) هم رسیده بود/ پاسداری که رهبری به او لقب استادی می دهد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از  صبح توس؛ محمود کاوه در سال ۱۳۴۰ در شهر مشهد به دنیا آمد،  پدرش از کسبه مشهدی بود اصلیتشان از روستای بیهود توابع شهرستان قاینات در خراسان جنوبی بود؛ محمود در دوران شاهنشاهی مقلد امام خمینی (ره) بود و با علمای بزرگ مشهدی مانند آیت الله سید علی خامنه‌ای و سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد ارتباط داشت.

محمود در مدرسه‌ راهنمایی‌غزنوی‌، ثبت‌ نام‌ و به‌ ادامه‌ تحصیل‌ مشغول‌ شد، او بعد از اتمام دوره راهنمایی، به کسب علوم دینی در حوزه علمیه پرداخت و مدتی بعد با مشورت مقام معظم رهبری  به این نتیجه رسید که اگر با اخذ مدرک پایان دبیرستان وارد حوزه شود، موفق‌تر خواهد بود لذا وارد حوزه شد و مدتی درس طلبگی خواند.

شاگرد دیروز، استاد امروز

محمود کاوه جزو اولین نفراتی بود که در کلاس های درسی معروف مقام معظم رهبری در مسجد کرامت شرکت می کرد و آقا نیز توجه خاصی به ایشان داشتند؛ مقام معظم رهبری در تعریف مقام والای شهید کاوه می فرمایند:( محمود پیش از انقلاب شاگرد ما بود اما اکنون استاد ما شد).
با شروع مبارزات و حرکات مبارزاتی با رژیم شاهنشاهی بر اثر شرکت‌ در جلسات‌ علمای‌ مبارز مشهدی‌ همچون‌ شهید هاشمی‌نژاد وشهید کامیاب‌، تفکر مبارزاتی‌ او شکل‌ می‌گیرد و با شروع‌ تظاهرات‌ خیابانی‌در سال‌ 1357 در راهپیمایی‌ها تا مرز شهادت‌ پیش‌ می‌رود.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی عضویت‌ در این‌ نهاد مقدس‌ رابرمی‌گزیند و پس‌ از گذراندن‌ دوره‌ی‌ آموزش‌، به‌ عنوان‌ مربی‌ تاکتیک‌ پادگان‌امام‌ رضا (ع) انتخاب‌ می شود.
او پس از گذراندن دوره آموزش چریکی به آموزش نظامی نیروهای سپاه و بسیج پرداخت، پس از آن برای حفاظت از بیت امام خمینی (ره) در یک ماموریت شش ماهه به تهران عازم شد؛ با شروع جنگ تحمیلی به همراه تعدادی از نیروهای خراسان به جبهه‌های جنوب اعزام شد.

محمود که یک نیروی چریکی حرفه ای بود که در اولین فرصت با جلب رضایت فرمانده پادگان با شور و شوقی فراوان به منطقه کردستان که در آن زمان توسط گروهک ها و عناصر ضدانقلاب دچار مشکلات و آشوب شده بود عزیمت کرد.

محمود بلافاصله بعد از ورود به کردستان به همراه تعداد دیگری از پاسداران برای آزادسازی به بوکان رفت و پس از مدتی با همان سن و سال کم به عنوان فرمانده انتخاب شد؛ او که در این مدت به عنوان فرمانده نیروهای سپاه سقز، فرمانده گروهان اسکورت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سقز و بعد از آن نیز به دلیل تلاش بسیار زیاد، جدیت و پشتکار، شجاعت و روحیه شجاعت‌طلبی که داشت در مدت کوتاهی به سمت فرماندهی عملیات سپاه سقز منصوب شد.

 در این زمان با ناباوری همگان همراه تعداد کمی نیرو، عملیات آزاد سازی منطقه مرزی بسطام را با شهامت غیر قابل وصفی طرح ریزی و45 کیلومتر جاده مرزی را طی یک مرحله و در عرض 24 ساعت در قلب منطقه تحت نفوذ ضد انقلاب آزاد نمود موفقیت های محمود باعث شد تا کوموله ها برای سر او جایزه تعیین کنند.

چریک دل باخته به امام و اسلام

سرتیپ شهید حسن آبشناسان فرمانده لشکر 23 نوهد می‌گوید: اگردر دنیا یک چریک پاکباخته و دل باخته به اسلام و حضرت امام(ره) وجود داشته باشد، محمود کاوه است و هر رزمنده‌ای که بخواهد خوب پخته و آبدیده شود باید با تیپ ویژه شهدا پیش برود؛ او دارای فضایل روحی و اخلاقی ویژه‌ای بود و انجام کار خالصانه و بی‌ریا را سرلوحه زندگی خود قرار داده بود؛ عموماً کم سخن می‌گفت و بیشتر عمل می‌کرد و همواره سعی می‌کرد وحدت ارتش و سپاه حفظ شود و ارتشیان نیز او را از خود می‌دانستند.
این خصال و روحیات فرماندهی بود که تیپ شهدا را به آن جایی رساند که مقام معظم رهبری درباره این یگان و شهید کاوه فرمودند: تیپ ویژه شهدا که ایشان فرماندهی‌اش را برعهده داشتند یکی از واحدهای کارآمد ما محسوب می‌شد، او در عملیات گوناگون شرکت داشت و کارآزموده میدان جنگ شده بود.

شهید آبشناسان اینطور ادامه می دهد: از لحاظ نظم، اداره واحد، مدیریت قوی، دوستی و رفاقت با عناصر لشکر، از لحاظ معنوی، اخلاق، ادب، تربیت، توجه و ذکر، یک انسان جوان، اما برجسته بود؛ این جوان (شهید کاوه) جزو عناصر کم‌نظیری بود که او را در صدد خودسازی یافتم حقیقتاً اهل خودسازی بود، هم خودسازی معنوی و اخلاقی و تقوایی و هم خودسازی رزمی.

برای جستجوی بیشتر حالات شهید محمود کاوه به سراغ همسر این شهید بزرگوار رفته و با او به گفتگو پرداختیم.
فاطمه عماد الاسلامی از خاطرات آن روزهای خود با پسر سر به زیر همسایه شان در مشهد الرضا می گوید.
او می گوید: خواهر محمود آقا همکار من بود و با او در مددکاری سپاه در همان بحبوحه جنگ فعالیت های فراوانی داشتیم، مادر آقا محمود آن سال ها مریض بود و من نیز برای سرکشی و احوال جویی به خانواده شهدا و رزمندگان می رفتم و حاج خانم کاوه نیز که گویا مرا پسندیده بود برای من درد و دل می کرد؛ رفت و آمدها که بیشتر شد پس از اولین مرخصی محمود به خواستگاری ما آمدند.

همسر شهید کاوه ادامه می دهد: خب من محمود را دوست داشتم و شرطم این بود که همسرم نیز پاسدار باشد و خب محمود هم که از فرماندهان بود و مانند خودم در جبهه فعالیت می کرد بهترین گزینه برای من محسوب می شد؛ زود مقدمات ازدواج فراهم شد و برای عقد نیز به بیت حضرت امام (ره) رفتیم.

عقدمان را حضرت امام خواندند/ آوازه محمود به امام نیز رسیده بود

عماد الاسلامی گفت: آن زمان کم تر کسی بود که اوضاع جنگ را رصد می کرد و آقا محمود کاوه را نمی شناخت! آوازه پیروزی ها و فداکاری هایش به شخص حضرت امام نیز رسیده بود، به بیت امام (ره) که رسیدیم محمود خیلی خوشحال بود من هم بیش تر از او، امام وارد شدند و یکی از حاضرین گفت: آقا داماد برادر کاوه است، محمود کاوه! میشناسیدشان که؟ امام به محمود لبخندی زدند و برایش دعا کردند و صیغه محرمیت خوانده شد.

وی با اشاره به ویژگی های اخلاقی همسرش عنوان کرد: آقا محمود حقیقتا یک روحیه نظامی داشت چون از همان ابتدای زندگی وارد مبارزه با رژیم شاهنشاهی شده بود و بلافاصله بعد از شروع جنگ نیز به جبهه می رود و از همان ابتدا نیز فرماندهی بخش های مختلف را به عهده می گیرد که آخرین آن هم فرماندهی لشکر ویژه شهدا است.

همسر شهید کاوه تصریح می کند: ایم که می گویم محمود فرمانده لشکر شد و آن هم یک لشکر مانند لشکر ویژه شهدا که فعالیت های پارتیزانی و چریکی خاصی را انجام می داد، آن هم برای یک جوان 25 ساله چیزی شبیه به رویا بود و این هم به دلیل ویژگی خارق العاده آقا محمود بود.

سردار رشید اسلام محمود کاوه در دهم شهریور ماه سال 1365 در عملیات کربلای 2 در بالای قله 2519 حاج عمران بر اثر اصابت گلوله توپ  به شهادت رسید.

گزارش: حسین حقی

انتهای پیام/