پیشینه قاتلان امام حسین (ع)

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبنم همدان: مقام معظم رهبری (ظله تعالی) در دیدار با دست اندکاران راهیان نور بیاناتی از یک رزمنده همدانی فرمودند :"اگر می خواهی از سیم خاردار رد شوی اول باید از سیم خاردار نفست عبور کنی ."

در خصوص قاتلان کربلا و سابقه آنها گفتگویی با مهدی حامدی مدرس و کارشناس علوم قرآنی انجام دادیم .

سابقه قاتلان کربلا

حامدی در ارتباط با خواص باطل اظهار داشت :شبث بن ربعی دیرتر از همه اسلام آورد علامه شهیدی او را به طاووس تشبیه کرده است .پس از رحلت پیامبر  مرتد گردید و طرفدار پیامبران دروغین شد .وقتی ابوبکر  پیامبران دروغین را شکست داد دوباره مسلمان شد در زمان حضرت امیر المومنین (ع)جزو سپاهیان حضرت علی (ع) بود پس از مدتی به خوارج پیوست .پس از متفرق شدن خوارج دوباره به سپاه امام علی (ع) پیوست .بعد از شهادت حضرت علی (ع) به معاویه ملحق شد و سعی کرد امام حسن (ع) را به معاویه تحویل دهد .بعد از امامت امام حسن (ع) به امام حسین (ع) نامه نوشت و در سپاه یزید علیه ایشان جنگید .شبث بعد ها به همراهی مختار ثقفی  خونخواهی امام حسین (ع) درآمد و رئیس پلیس مختار شد .زمانی که مختار به قلع و قمع قاتلین امام حسین (ع) مشغول شد او را نیز تعقیب کرد که شبث به بصره نزد زبیریان فرار کرد و پس از آن در به شهادت رسیدن مختار توسط زبیریان حضور داشت .شبث در سال هشتاد قمری پس از یک قرن عمر مرد .

دنیا دوستی عامل پشت پرده حادثه کربلا

مدرس علوم قرآنی تصریح داشت :رد پای دنیا دوستی در همه شرارت های کربلا نمایان است واقعه کربلا نشان داد که چگونه زمانی که  پای دنیا در میان باشد قدم ها در دشمنی با امام پیشی می گیرد امام صادق (ع) فرمود :"کسی که دلباخته ریاست باشد هلاک می شود. "

بدترین معامله تاریخ

حامدی اذعان داشت :بدترین تجارت تاریخ را عمرسعد بن ابی وقاص کرده است .عمر سعد از طرف یزید به حکمرانی ری منسوب شده بود. آماده حرکت به ری بود که خبر حرکت امام حسین (ع ) به ابن زیاد رسید .عبید الله بن زیاد او را وا داشت تا قبل از رفتن به ری با امام حسین (ع) بجنگد .عمر بن سعد راضی به این کار نبود اما عبید الله بن زیاد او را تهدید کرد اگر با امام حسین (ع) نجنگد باید فرمان حکومت ری را پس دهد .عمر بن سعد یک شب از عبید الله فرصت خواست , همه نزدیکان خود را فراخواند و با آنها مشورت کرد همه او را از این کار باز داشتند اما در نهایت او  تصمیم گرفت به جنگ به امام حسین (ع) برود .

طمع ریاست عامل بزرگترین گناه تاریخ

وی افزود: عمر بن سعد با شخصیت امام حسین (ع) بیگانه نبود اما آنچنان شیفته ریاست بود که بار بزرگترین گناه تاریخ را به دوش کشید .عمر بن سعد دستور داد آب را به روی اهل بیت پیامبر (ص)بستند و همچنین دستور داد پس از شهادت سید الشهدا (ع)بر بدن مطهرش اسب تاختند .

قاتلی که 16 بار با پای پیاده به سفر حج رفت

مدرس علوم قرآنی  تصریح داشت  :یکی دیگر از چهره های منفور تاریخ شمر است .نامش شرحبیل و کنیه اش ابو السابغه بود .ما بیشتر درباره رذالت دشمنان اباعبدالله الحسین (ع) شنیده ایم; اما در وصف عبادات شمر نوشته اند که شانزده بار با پای پیاده به سفر حج رفته است .

وی خاطرنشان کرد: فکر نکنید شمر اهل نماز و روزه نبوده است و یا اهل شرب خمر و عربده کشیدن بوده است .شمر و بسیاری از اشراری که مقابل امام حسین (ع) ایستادند اهل تهجد بودند. پیشانی آنها بسته بود  و حتی بعضی از آنها با پیامبر دیده شده بودند  .شمر یار ویاور امیرالمومنین در جنگ صفین بود. حتی در مبارزه با ادهم بن محرز باهلی (از سپاهیان معاویه ) شمشیر خورد و زخمی شد و به بیان امروز شمر جانباز جنگ صفین بود.

حامدی در مورد لغزشهای شمر گفت: شمر در بحبوحه حیله مکارانه  قران بر سر نیزه کردن عمر و عاص  بر امام خود شورید و به خوارج پیوست .وقاحت شمر به حدی رسید که  راس مبارک سید الشهدا (ع) را از تن جدا کرد و بر بدن مبارک حضرت اسب تاخت. خیمه اهل بیت (ع) را آتش زد و حتی گستاخی را به حدی رساند که قصد شهادت امام سجاد (ع) را کرد .

انتخاب بین حقیقت و منفعت

حامدی اذعان داشت :شمر و عمر سعد هر دو امام را به خوبی می شناختند اما اینکه  چرا راه باطل را برگزیدند باید بگویم بین حقیقت و منفعت تفکر لازم است. البته تفکری که آن را از هفتاد سال عبادت برتر می دانند. وقتی ملاک حق برای بی ریشه ها نان باشد سرگرم کار خودشان هستند, فرقی بین حق و باطل قائل نمی شوند و حق در دیگی است که برای آنها بجوشد .هنگامی که حضرت علی (ع) امیرشان باشد لبیک می گویند و با معاویه می جنگند و حقوقشان را از بیت المال می گیرند. فردا که فرزند معاویه امیر است باز هم لبیک می گویند و به روی فرزند حضرت علی (ع) تیغ می کشند. چنین مردمانی با کوچکترین شایعه ای دگرگون می شوند. اگر دنیایشان تهدید شود چهره عوض می کنند .

وی در خصوص مردم کوفه اظهار داشت: برخی از کوفیان از پیروزی ابتدایی مسلم بوی نان به مشامشان رسیده بود. پس به او  پیوستند اما با شایعه حرکت سپاه شام به سوی کوفه و تهدید به قطع شدن سهمشان ازبیت المال نظر آنها چرخید و تیر هایشان را به سوی امام حسین (ع) نشانه گرفتند .امام حسین (ع) فرمود :مردم بندگان دنیایند و دین لقلقه زبان آنهاست.تا هنگامی  به دنبال دین می روند که معیشت آنها برقرار باشد اما زمانی که به بلا آزموده شوند تعداد دینداران اندک خواهد شد .

حامدی در پایان خاطر نشان کرد :شهدای کربلا همه در یک روز کشته شدند ,توابین هم در یک روز کشته شدند اثری که توابین در تاریخ به جا گذاشتند یک هزارم اثری که  شهدای کربلا به جا  گذاشتند نیست .دلیل آن این است که آنها در زمان خود نیامدند دیر تصمیم گرفتند دیر تشخیص دادند .تصمیم گیری خواص در وقت لازم ,تشخیص خواص در وقت لازم ,گذشت خواص از دنیا در لحظه لازم, اقدام خواص در لحظه لازم برای خدا دنیا را نجات می دهد .این سنت الهی است زمانی که از خون ترسیدیم از بی پولی ترسیدیم خوف گذشت از عیش و نوش و خوشی خودمان را  داشتیم ,حرکت نکردیم حتی اگر ده نفر هم مانند امام حسین (ع) بیایند و ما هیچ گامی در راه ارزشهای والا برنداریم همگی شهید خواهند شد .

انتهای پیام /