اگر استاندار بودم تمام معلمان معتاد مدارس را اخراج می کردم/ پروژه تاریخی پل سیدی را به اتمام می رساندم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آرمان کرمان، یادش به خیر دوران نوجوانی، همان زمان که بی دغدغه و شاد از کوچه پس کوچه های زندگی مان دوان دوان عبور می کردیم و آرزو داشتیم زودتر بزرگ شویم تا از این دو گانگی شخصیت رها شویم، چرا که برخی اوقات ما را کودک می پنداشتند و گاهی آن قدر بزرگ که خودمان شوکه می شدیم و در دلمان ذوق می کردیم.

دوران زیبای نوجوانی دوران آرزوهایی بود که فکر می کردیم اگر بزرگ شویم می توانیم به همه آن ها جامه عمل بپوشانیم اما بعد ها مصداق این ضرب المثل قیف و قیر شدیم و ما ماندیم و دنیایی از آرزروهای ناکام، هر زمان از من سوال می کردند می خواهی چه کاره شوی در دلم می گفتم رئیس جمهور یا استاندار.

همین شد تا سقف آرزوهای این نوجوانان را با خودم بسنجم و آن ها را محکی بزنم که آیا دوست دارند روزی حداقل استانداراین پهناورترین استان کشور شوند، عزمم را جزم کردم،کاغذ و قلمم را برداشتم و راهی شدم، کوچه به کوچه، پارک به پارک، رفتم تا نوجوانانی را پیدا کردم که بدشان نمی آمد استاندار شوند، از آن ها سوال کردم اگر همین الان شما را به عنوان استاندار کرمان انتخاب می کردند چه کاری را در اولویت قرار می دادید، حرف هایی را زدند که جای خالی اش در خیلی از ادارات این شهر حس می شد و خوشحال بودم که آن ها با وجود کمی سن شان چیزهایی را درک می کردند که خیلی از مسئولین ازآن غافل اند که در ادامه به آن ها اشاره می شود؛

*** من اگر استاندار می شدم بر تعداد اماکن تفریحی و پارک های استان اضافه می کردم، چون مردم کرمان بسیار افسرده هستند و نیاز دارند تا چنین فضاهایی روحیه آن ها را بهتر کند، نمی دانم چرا کسی به این مسئله توجهی نمی کند.

*** من اگر استاندار بودم اولین کاری که می کردم همه معلمان معتاد مدارس را اخراج می کردم تا هیچ دانش آموزی به دلیل اعتیاد و اعصاب نداشتن معلمش کتک نخورد یا تنبیه نشود، بارها شده است که بوی سیگار معلم باعث سرفه های شدید من شده ولی به جای دلجویی با یک پس گردنی من را به بیرون از کلاس هدایت کرده است.

*** اگر استاندار بودم قبل ازهر کاری پل سیدی شهر کرمان را به اتمام می رساندم، چرا که داستان این پل سر دراز دارد و از وقتی که کودکی بیش نبودم این پل قرار بود به زودی تکمیل شود و بدتر از همه دو تن از بهترین دوستانم را به دلیل وضعیت نامناسب این پل از دست دادم و کشته شدند.

*** من اگر استاندار بودم همه قهوه خانه ها را پلمپ می کردم، همین پارک شورا را نگاه کنید، کنار هر سرسره و وسیله بازی یک عده ای قلیان به دست نشستند و این باعث می شود که ذهنیت کودکی که همین حوالی مشغول بازی است تغییر کند و آن را امری عادی و شایسته تلقی کند.

*** من اگر استاندار بودم ورودی های شهر را که عنوان تاریخی ترین استان کشور را به خود اختصاص داده است سر و سامان می دادم تا نمادی باشد که هر مسافری از همان ابتدای ورود پیشینه تاریخی و فرهنگی کرمان را درک کند نه اینکه با تلی از نخاله های ساختمانی رو به رو شود.

***اگر استاندار بودم به مناطق جنوبی استان توجه بیشتری می کردم، چون مشکلات زیادی داریم که اصلا به چشم هیچ مسئولی نمی آید و در صحبت هایشان می گویند همه چیز خوب و آرام است در حالی که در واقعیت این نیست، ما حتی مدرسه مناسبی برای تحصیل نداریم.

***اگر استاندار بودم امکانات ورزشی را برای نوجوانان فراهم می کردم تا بتوانند عصرها حداقل فوتبال، تنیس و یا هر ورزشی که می خواهند انجام دهند، متاسفانه در استان کرمان فضای ورزشی مناسبی برای ما نوجوانان فراهم نیست.

***به استاندار بودن زیاد فکر نکردم ولی اگر مسئولیتی در نظام آموزشی کشور داشتم اولین کاری که می کردم نظام آموزشی کشور را از این حالت تئوریک خارج می کردم، مشکل نظام آموزشی ما این است که در طول ۱۲ سال دوران مدرسه تئوری به دانش آموزان می گویند حفظ کن و بعد از چند سال این دانش اموز که وارد دانشگاه شود دیگر نمی تواند کار پژوهشی کند.

به تمام مدارس دنیا که نگاه کنید می بینید از همان ابتدا خلاقیترا به آن ها آموزش می دهند و همین خلاقیت برگ برنده در همه امور است وگرنه تئوری درس خواندن ارزشی ندارد.

***اگر استاندار بودم سعی می کردم ایده های خلاقانه نوجوانان را برای کشوری شدن و طرح در صنعت حمایت کنم چون بسیاری از ایده های من و هم سالان من می تواند حتی در جهان انقلاب ایجاد کنند ولی چون امکانات مادی و حمایت لازم را نداریم هیچ وقت در آن مسیر حرکت نمی کنیم، مثلا دوست من با پدرش به زمین های کشاورزی شان می رفت و می دید که برای سم پاشی دستگاه مناسبی نیست به ذهنش می رسد که یک دستگاه متناسب با نیاز خود طراحی کند و این یک ایده بسیار عالی است اما برای انبوه سازی نیاز به هزینه دارد که کسی او را حمایت نمی کند.

***من اگر استاندار بودم همه افاغنه را از استان کرمان بیرون می کردم تا موقعیت کاری پدر من و خیلی از دوستانش به خطر نیفتد و هر اتفاقی بیفتد کارفرمایان آن ها تهدید کنند که اگر نمی توانی یک افغانی را جای تو بیاورم.

انتهای پیام/