مقاومت جانانه مردم روستای اسلام آباد در برابر نیروهای ضد انقلاب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، رادمردی که نام روستای اسلام آباد ـ از توابع شهرستان کامیاران ـ را برای همیشه جاودانه کرد، دلاور کُردی از خیل محرومان متدین و از تبار نستوهان که ایستادگی در برابر ظلم و ستم و بی دینی را سرلوحه زندگی خود قرار داد؛ شهید حاج سعید ورمزیار.

حاج سعید از همان ابتدای حضور ضدانقلاب در منطقه به مخالفت با آنها برخاست و به نقد باورهای غلطشان پرداخت. در خرداد ماه سال 59 همراه با 40 نفر از یارانش به سازمان پیشمرگان مسلمان کرد پیوست و به مصاف بی باوران دین ستیز رفت و در کنار مرحوم حاج میکائیل حمه گلانی عهده دار تأمین امنیت منطقه شد.

اهالی روستای اسلام آباد که 16 شهید تقدیم انقلاب اسلامی نموده اند، در دفاع از انقلاب متحمل سختی های فراوان شدند. نیروهای ضد انقلاب تا جایی پیش رفتند که تصمیم گرفتند روستا را به نابودی بکشانند و همه ساکنان آن را قتل عام کنند، اما اراده  آهنین مردان و زنان این روستا کید دشمن را به خود آن ها بازگرداند.

اوایل سال59 فشار ضدانقلاب بر مردم روستای اسلام آباد به بالاترین حد رسید، با وجود اینکه مردم مسلح نشده بودند، اما به دلیل ممانعت از ورود ضدانقلاب به روستا و مخالفت شدید با آن ها، نیروهای ضدانقلاب کینه مردم روستای اسلام آباد را به دل گرفته بودند و مردم را اذیت و  آزار می کردند. عوامل ضد انقلاب حتی جهاد گرانی را که برای خدمت به مردم به روستا آمده بودند را مورد شکنجه قرار دادند.

کاسه صبر مردم لبریز شد و به محض پاکسازی جاده کامیاران ـ سنندج، بلافاصله 40 نفر از مردان و جوانان روستا با راهنمایی و هدایت شهید حاج سعید ورمزیار به سازمان پیشمرگان مسلمان کرد پیوستند و با همکاری نیروهای مرحوم حاج میکائیل حمه گلانی توانستند ضربات سنگینی به ضدانقلاب وارد نمایند.

عناصر گروهک کومله مرتب نامه می نوشتند و مردم را تهدید می کردند و از آن ها می خواستند تسلیم شوند. اما مردم برای تهدیدهای کومله ارزشی قایل نبودند و هم چنان با تمام قدرت در برابر آن ها ایستاده بودند.

عوامل ضد انقلاب چندین بار به صورت پراکنده به روستا حمله ور شدند، اما نتوانستند کاری انجام دهند و با سرشکستگی به عقب برگشتند. تا این که عناصر گروهک رزگاری در سحرگاه روز 5/7/59 ساعت 4 صبح روستا را به محاصره در آوردند و با شلیک مداوم خمپاره و آرپی جی به داخل روستا قصد داشتند مردم را قتل عام کنند. اما به دلیل پیش بینی هایی که از قبل برای انتقال مردم انجام شده بود، نتوانستند کاری بکنند.

در ساعات اولیه درگیری شهید صالح ورمزیار که مسیول سرکشی به سنگرها بود در یکی از ارتفاعات روستا به شهادت رسید و پیکر پاک و مقدسش با مشقت فراوان و بعد از یک ساعت از بالای ارتفاعات به داخل روستا منتقل شد.

درگیری بسیار شدید بود و به همین خاطر امکان دفن پیکر شهید ورمزیاری وجود نداشت، لذا پیکر ایشان دو روز در داخل روستا روی زمین ماند و روز سوم پس از عقب نشینی نیروهای ضدانقلاب به خاک سپرده شد.

در این نبر چند روزه، مردم اسلام آباد با کمک نیروهای حاج میکائیل و جمعی از برادران مهاجر توانستند ضربات سنگینی به نیروهای ضدانقلاب وارد کنند. در این درگیری علاوه بر شهید صالح ورمزیاری، پیشمرگ مسلمان کرد شهید توفیق بیسارانی نیز به شهادت رسید.

نیروهای ضدانقلاب بعد از این واقعه هرگز جرأت حمله به روستای اسلام آباد را پیدا نکرد و برای انتقام شکست مفتضحانه خود اقدام به مین گذاری در اطراف روستا و جاده ها کردند و تعدادی از مردم روستا را به شیوه ای ناجوانمردانه به شهادت رساندند.

امروز اهالی منطقه به جای استفاده از واژه «دول کرو» و یا «اسلام آباد» برای این روستا از واژه روستای حاجی سعید استفاده می کنند.

حاج سعید ورمزیار

انتهای پیام/