رویای پیوستن به تجارت جهانی برجام را به ایران تحمیل کرد/ مسئول بخش توجیه‌‌کننده مذاکرات در ایران جاسوس طرف مقابل بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ امیررضا اسعدی مدرس دانشگاه و پژوهشگر روابط بین الملل در گفت‌‌وگو با  آناج در ارتباط با چرخش موضع سیاسی دولت تدبیر و امید طی دو دوره انتخاباتی و نیز دوران قبل و بعد برجام، اظهار داشت: رفتارهای سیاسی آقای روحانی و طیف سیاسیون حامی دولت او در سال‌های اخیر را می‌‌توان به سه دوره پیش از انتخابات سال ۹۶، دوره تبلیغات انتخابات سال ۹۶ و دوره پس از انتخابات سال ۹۶ تقسیم کرد که هر کدام از این سه دوره متاثر از عوامل گوناگونی بودند که تبعات خاص خود را در پی داشته‌‌‌اند. 

وی توضیح داد: در دوران قبل از انتخابات سال ۹۶ دولت آقای روحانی در اندیشه تدبیری برای بهبود روابط خارجی و ورود به عرصه تجارت جهانی البته به عنوان صرفا وارد کننده بود که نتیجه آن تحمیل برجام بر پیکره نظام بود.

این استاد دانشگاه با اعلام اینکه ورود گسترده به عرصه تجارت جهانی برای ایران نقش یک وارد کننده خوب را به ارمغان می‌‌آورد، خاطرنشان ساخت: دوره چهار ساله اول روحانی فعالیت موثری در جهت تولیدات صنعتی انبوه برای گسترش صادرات بطور ملموس انجام نشد و در واقع گسترش روابط تجاری از این منظر تنها به معنی گسترش واردات بوده است.

وی اظهار کرد: با آغاز اجرای توافق برجام دولت و سیاستمداران آن خصوصا در عرصه اقتصادی خود را برای جهشی چشمگیر آماده می‌کردند که ابعاد دیگری از عناد دول استکباری با کشور رخ نمود که آن را در عدم پوشش صحیح و کامل مسائل اقتصادی در توافق برجام که بخشی از آن به وجود پدیده U turn در معاملات دلاری ایران مربوط می‌شود و بخش دیگر وجود جاسوسان و مغرضین در تیم مذاکره کننده ایرانی در توافق برجام خلاصه کرد.

اسعدی با بیان اینکه در حقیقت می‌‌توان گفت از طرف دولت یک جاسوس که عامل خود طرف غربی مذاکره است برای مذاکرات در بخش اقتصادی که تنها بخش توجیه کننده وقوع مذاکرات بود انتخاب می‌‌شود، متذکر شد: بخش دوم این عناد را می‌توان در منع تلویحی بانک‌ها و شرکت‌‌های بین المللی از مبادلات با ایران جستجو کرد که بارها از طرف سیاستمداران آمریکایی در هر دو جناح آمریکا اتفاق افتاد.

پژوهشگر روابط بین الملل با اشاره به اینکه پس از ناکامی دولت در نتیجه گیری از برجام هدف‌‌گذاری دولت برای بهبود وضعیت معیشتی افتصادی مردم که آن را منوط به بهبود روابط خارجی کرده بود نیز بی‌‌نتیجه ماند، تشریح کرد: آقای روحانی و تیم همراه او مجبور بودند در مقابل این ناکامی‌‌ها در دوره دوم یعنی دوره انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ تدبیری بیاندیشند تا امیدی به حفظ نهاد ریاست جمهوری در ید قدرت خود داشته باشند اما این کورسوی امید نیز با خالی بودن دست دولت در موضوعاتی مانند ایجاد شغل و سایر امور مرتبط با وعده های انتخاباتی سال ۹۲ رو به زوال بود.

وی در همین راستا افزود: تا اینکه قشری متمایل به فرهنگ و اندیشه‌‌های غرب و علاقه مند به مراودات مستمر با غرب که پرورده دولت برآمده از انتخابات سال ۷۶ بودند مورد هدف دولت قرار گرفت، امید دولت آقای روحانی برای به عرصه آوردن این قشر در انتخابات سال ۹۶ تنها بر این موضوع سوار بود که ایشان کلماتی نظیر آزادی، تساهل و دموکراسی را کلید واژه جذب آنان قرار دهد و تا حدی که ممکن باشد به برخی اصول اساسی انقلاب بتازد تا بلکه هیجانی در این بخش از جامعه ایجاد کرده و آنها را به پای صندوق‌‌های رای بکشاند البته ناگفته نماند که سوابق اجرایی و امنیتی جناب روحانی بطور کامل در تعارض با تعریف نیروهای سیاسی غرب گرا از این موضوعات بود.

انتهای پیام/