به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبریه، مرگ در اثر زلزله شاید یکی از وحشتناک ترین کابوسهای انسان باشد اما تواتر این پدیده در بعضی از نقاط جهان باعث شده است که بسیاری با این کابوس زندگی کنندکشور ما به دلیل قرار گرفتن بر روی گسلهای فعال همیشه با این پدیده دست به گریبان بوده است اما این دغدغه همیشگی هیچ گاه به برنامه ریزی منجر نشده است .بعد از زمین لرزه آه و افسوس است و چشمهای نگران برای زمین لرزه دیگر.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبریه, ., .,برغم تلاش و بسیج همه دستگاهها و سازمانها، هنوز گروهی از شهروندان زلزلهزده با مشکلاتی همچون کمبود چادر، نبود امکانات بهداشتی ،قطعی آب و برق و ... مواجه هستند و برودت هوا، شرایط را برای این هموطنان سختتر کرده است.
, .,
, گلایه یکی از حادثه دیدگان زلزله کرمانشاه از ضعف امدادرسانی
, گلایه یکی از حادثه دیدگان زلزله کرمانشاه از ضعف امدادرسانی,,
یکی از شهروندان حادثه دیده سرپل ذهاب با بیان اینکه شب سردی را گذرانده با گلایه از امدادرسانی گفت: هنوز آواربرداری کامل صورت نگرفته است و متاسفانه بیشتر شهر خراب شده است ولی هنوز امکانات اولیه زندگی برای مردم حادثه دیده این شهرخوب تامین نگردیده است و شب گذشته در سرما و بی سرپناهی بسر بردیم.
,,
وی با اشاره به اینکه روز قبل حتی در تامین آب نیز به ما امدادی نرسید تا نزدیکی ظهر بیان نمود: بعد از آن همه امید که از طریق رادیو شنیدیم و بیان امدادرسانی ها بازهم آخر شب سرپناهی برای خواب نداشتیم و خیلی از مردم زلزله دیده آسمان را سقفی برسر خود دیدند.
,,
این شهروند نبود امکانات بهداشتی را نیز دردناک بیان کرد و از نیروهای ارتش و سپاه و هلال احمر که تنها افراد حمایت کننده در روز قبل بودند تشکر کرد و افزود: مردم غیور این استان مرزی که هفت سال با جان و مال خود در برابر دشمنان در جنگ تحمیلی جنگیدن توقعی بیش از این داشتند.
,,
وی با ابراز نگرانی از کندی آوار برداری و تخریب صورت گرفته برای افرادزنده در زیر آوار گفت: شاید آمار کم کشتگان بحرانی بودن موضوع را برای دولتمردان کاسته است ولی باید بگویم مردم این شهر بی خانمان و آواره شده اند آن همه در این فصل سرد که وجود سرپناه یک الزام است ما حتی از تامین آب و نان خود ناتوان شده ایم و زخمی و مجروح زیادی داریم و داغدار عزیزانمان گشته ایم.
,
, در شهرهای زلزله زده پیچیده واویلا و صدای حزین زنان و مردان کردی که خانواده هایشان را از دست داده اند
, در شهرهای زلزله زده پیچیده واویلا و صدای حزین زنان و مردان کردی که خانواده هایشان را از دست داده اند,,
پیرزنی تنها که تمام اعضای خانواده اش را از دست داده و هنوز هم در بهت و حیرت به سر می برد واز داغ مردن خانواده اش مویه سرداده است و صورت خراشیده و به زبان کردی از خاطرات و ویزگی های فرزندانش ترانه می سراید بسیار غم انگیز و درد آور است.
,,
آن طرف تر زن و شوهری که کودکشان را از دست داده اند بر پیکر فرزندشان ایستاده اند و با حسرت به جسم بی جانش که تمام امید زندگیشان بوده نگاه می کردند ومی گفتند: ده رمانِ زامان، دَرده گه یْ کاریم /هامْ رازِ نالَه یْ ، شُوان بی داریم /راحَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم/مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم/آیْ را حَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم/مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم/ خیال دُ وِیْ تُاو نیشْتَنِ وَ جَرْگَم /دوریتْ قَسَمْ ، رازیمُ وَ مَرْگَم.
,
, ,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه