سیستان و بلوچستان رکوردار فرسایش بادی و خاکی/اقدامات مسئولان در زمینه فرسایش خاک کارآمد نبوده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حسین سرگزی در گفت و گوی تفصیلی با عصرهامون که به مناسبت روز جهانی خاک انجام شد، افزود: دو فرسایش آبی و بادی در دنیا وجود دارد.

وی با بیان اینکه در بخش آبی دارای فرسایش های شیاری و پاشمانی هستیم، گفت: اراضی جنوب سیستان و بلوچستان شیب دار هستندو باران های مونسون نیز در فصل خشک که زمین فاقد پوشش لازم است وجود دارد و چون خاک های موجود در منطقه ما جوان و تکامل یافته نیست و عمق خاک نیز در اراضی شیب دار کم و بارندگی های موجود در منطقه سیل آسا و رگباری است که با توجه یه این باران، اندک خاک تولید شده سالانه موجود در اراضی شیب دار به پایین دست وارد شوند.

وی ادامه داد: در پایین دست و به خصوص بخشی از دشت ها به مثل دشت چابهار که نزدیک دریا واقع شده اند، جنس خاک مارن و سیلت است، چون سیلت خاک خیلی زیاد است در زمان برخورد آب با توجه به خاصیت نوع خاک، روان شدن آب در منطقه را شاهد می باشیم که براین اساس فرسایش بالای آبی را در منطقه شاهد هستیم.
این کارشناس خاک تصریح کرد: اصطلاحی در جنوب استان به نام گرگرو وجود دارد که از نظر علمی به آن فرسایش خندقی می گویند که به شدت در استان ما چشم اندازهای عجیب و غریبی دارد و حتی یکی از نقاط دیدنی هم به حساب می آید ولی حجم میزان هدر رفت خاک را بسیار زیاد کرده به طوری که  در استان شاید سالانه به نسبت بارندگی، بیش از 20تن درهکتار فرسایش آبی در جنوب استان داشته باشیم.

وی با اشاره به بخش فرسایش بادی نیز گفت: قبلا منطقه آمودریا در روسیه که بیشترین فرسایش بادی را داشته که با توجه به وجود بیش از 80روز طوفانی در منطقه سیستان، به این حد بسیار نزدیک شده ایم و این امر باعث تحت تاثیر قرارگرفتن بخش زیادی از اراضی ما در فرسایش بادی شده است.
سرگزی با بیان اینکه ما رکوردار فرسایش آبی و خاکی در کشور هستیم در خصوص دلایل فرسایش ها گفت:یکسری از دلایل اقلیمی و طبیعی هستند که از جمله آنها می توان به واقع شدن در منطقه تحت تاثیر فرسایش، شیب دار بودن اراضی، کمبود بارش باران، خشکی هوا، وجود خاک های جوان، بارش باران های سیل آسا، وزش باهای تند و غیره اشاره کرد.

وی با اشاره به این نکته که فرسایش ها طبیعی و یا انسان ساز می باشند، تصریح کرد:در بخش انسان ساز دلایلی مثل بخش اجتماعی و فرهنگی از جمله چرای دامها در مناطق محل های فرسایش پذیر، شخم زدن زمین، جالیزکاری در فصل بادهای فرساینده و غیره وجود دارد.

وی افزود: بخشی از این دلایل هم مدیریتی است که از جمله آنها می توان به برنامه جامع نداشتن، ندیدن کل یک حوزه آبخیز و منابع آبی یک منطقه، موازی کاری دستگاه ها، عدم هماهنگی کمبود بودجه و اعتبارات، عدم وجود شناخت بین تصمیم گیران و تصمیم سازان، ضعف دانش، عدم بهره گیری از تکنولوژی های جدید، عدم توجه به مسائل زیست محیطی در پروژه های عمرانی و غیره اشاره کرد.

وی در پاسخ به سوالی در زمینه تایید و یا رد ورود رسوبات از افغانستان به وسیله آب های دشتمال، تصریح کرد: این موضوع امری قطعی است، رسوباتی که به همراه آب وارد می شود، منبع تغذیه بادهای این خطه از کشور محسوب می شود، جابجایی خاک هابا آب دشتمال از دید افغانستان فرسایش آبی در بالا دست و از دید ما منبع تغذیه برای فرسایش بادی در پایین دست است.

این کارشناس گفت: وضعیت خاک های استان اصلا خوب نیست در شمال استان میزان شوری و قلیایی خاک بسیار بالا بوده و  میزان مواد عالی و عناصر غذایی خاک بسیار پایین است و به همین دلیل خاک ها بسیار فقیرند و نیاز به تناوب دارند که این اتفاق نمی افتد، مسئولان و مدیران مرتبط با بخش خاک متاسفانه این دید را ندارند که مشکل ما در شمال استان آب نیست بلکه خاک ضعیف و تحلیل رفته است.

وی خاطر نشان کرد: در جنوب استان هم مشکل فرسایش آبی داریم و هم میزان دام و بوته کنی در عرصه های فرسایش پذیر بسیار زیاد بوده و در چند ساله اخیر خشکسالی عامل بسیار وحشتناکی درمنطقه برای فرسایش خاک در استان شده است.

سرگزی با اشاره به اقدامات دستگاه ها اجرایی و تاثیرگذاری آنها بر حفاظت از خاک، گفت: بخشی از اقدامات در کانونهای بحرانی تاثیرگذار بوده اما اعتبارات دائمی نیست و وسعت عملیات بسیار محدود است و اولویت بندی مناسبی برای اجرای پروژه ها نداریم و اقدامات کارآمد نبوده است.
 
انتهای پیام/