شهر در محاصره دستفروشان/ بیکاری عامل استقبال مردم جنوب شرق کشور از مشاغل کاذب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از لادیز؛امروزه با افزایش نرخ بیکاری در جامعه، افراد زیادی برای امرار معاش به دستفروشی روی می آورند و شاید وضعیت اقتصادی نامناسب مردم و قیمت پایین محصولات و دسترس بودن را می توان از عوامل استقبال دستفروشی در سطح جامعه دانست.

شهرستان میرجاوه با وجود آمار 18 درصدی بیکاران، رتبه نخست بیکاری را در سیستان و بلوچستان داراست و شاید همین موضوع باعث شده تا افراد زیادی برای تامین زندگی و خانواده خود به دستفروشی روی بیاورند تا هم مخارج زندگی خود را به دست آورده و هم از پرداخت مالیات معاف باشند، اما این دستفروشان مشکلاتی نیز برای شهر به وجود آورده اند و صرف نظر از اختلال در تردد شهری، تجمع دستفروشان در خیابان انقلاب میرجاوه که یکی از خیابان های اصلی شهر محسوب می شوند موجب زشت شدن چهره این خیابان و ایجاد مشکلاتی برای کسبه این شهر شده است.

میرجاوه بالاترین میزان بیکاری را در سیستان و بلوچستان داراست
فرماندار میرجاوه پیش از این در جلسه شورای اداری شهرستان گفته بود که میرجاوه در سال 91 به شهرستان ارتقا یافته و از 3 بخش مرکزی، ریگ ملک و لادیز تشکیل شده و جمعیتی بالغ بر 47 هزار نفر دارد، که 20 درصد جمعیت در مناطق شهری و 80 درصد جمعیت در مناطق روستایی زندگی می کنند

محمد میهنی بابیان اینکه 51 درصد جمعیت شهرستان را بانوان و 49 درصد را مردان تشکیل داده اند، افزود: زندگی و اقتصاد مردم میرجاوه برپایه کشاورزی و دامداری تامین می شود و بخش صنعت و معدن در این شهرستان با وجود پتانسیل های بسیار و معادن طلا سهمی در اشتغالزایی مردم نداشته است و این شهرستان با آمار 18 درصدی در بیکاری جوانان بالاترین میزان بیکاری را در استان سیستان و بلوچستان داراست.

دستفروشی تنها منبع درآمد زندگی ام است
یکی از دستفروشان که با دیدن خبرنگار ما مانع از عکس گرفتن و تهیه گزارش شده بود ،می گفت:این تنها در آمد زندگی ام است هر روز از روستا به شهر می آیم تا با فروش محصولاتم خرج خانواده ام را به دست بیاورم عکس های شما برایم دردسر درست کرده و محل کارم را از دست می دهم.

دستفروش دیگری می گوید: در آمدم آنقدر نیست که جایی را اجاره کنم و یا برای انتقال به مکان دیگر به شهرداری مالیات بدهم این تنها منبع درآمد زندگیم هست اگرچه زیاد نیست اما چاره ای جز این کار ندارم.

اگرچه برخی شهروندان از شلوغی،ازدحام و زباله هایی که این دستفروشان در خیابان ریخته اند ابراز شکایت و نارضایتی می کنند اما برخی نیز خرید از دستفروشان را به خرید از فروشگاه ها ترجیح می دهند چرا که در روزهایی که شرایط اقتصادی جامعه روز به روز بدتر می‌شود و قدرت خرید مردم هم کمتر شده و خرید از دستفروشان بهترین گزینه برای آنان است، از سوی دیگر برخی اصناف نیز از کار کردن دستفروشان در کنار مغازه های خود ناراضی هستند، چراکه آنها برای مغازه های خود مالیات، بیمه و اجاره مغازه پرداخت می کنند اما دستفروشان بدون پرداخت هیچ هزینه ای همان کالا را می فروشند.

بند نخست ماده 55 قانون شهرداری مصوب 1334 ، می‌گوید که طبق این ماده به شهرداری تکلیف شده است که با هرگونه سدمعبری برخورد کند، بر این اساس نیازی نیست که حتما سدکننده معبر مجرم باشد. سدمعبر طبق قانون خود تخلف محسوب و شایسته برخورد به شیوه جمع موانع سد کننده برای رفع این مشکل است، بر اساس آن شهرداری به عنوان رفع کننده سد معابر معرفی شده است اما اجازه دفع سد معبر را ندارد.

شهرداری بودجه کافی برای اسکان و ساماندهی دستفروشان را ندارد
شهردار میرجاوه درباره اقدامات شهرداری برای ساماندهی دست فروشان به خبرنگار لادیز، اظهار کرد: میرجاوه از سال 1917 شکل و شمایل شهری گرفته اما از عواید شهری و گمرکات بی بهره است، دستفروش ها شهروند هستند و نیازمندی خود را از این طریق تامین می کنند بنابراین به آنها اجازه کسب و کار دادیم.

عزیزاحمد ریگی گفته است که پیش از این محلی را برای اسکان دستفروشان جانمایی و تسطیح کردیم و زیرسازی هایی لازم در محل انجام شد اما برای ساماندهی محل نیاز به تخصیص اعتباری ویژه داریم و شهرداری بودجه کافی برای اسکان و ساماندهی دستفروشان را ندارد از طرفی دیگر در سطح شهرستان میرجاوه فضای کافی برای استقرار مغازه برای دستفروش ها موجود نیست.

وی کمبود منابع درآمد را عامل اصلی مشکلات شهرداری می داند و می گوید که شهرداری میرجاوه درآمدی ندارد و از درآمد گمرکات و منابع درآمدی بی بهره است از طرفی مردم میرجاوه سطح معیشتی بسیار پایینی دارند و هم مرزی با کشور پاکستان نیز بر وضعیت اقتصادی و معیشت مردم تاثیر گذاشته است و مسئولین باید علاوه بر رفاه مردم تمهیدات لازم را برای تامین امنیت آنان نیز بیندیشند.

عزیزاحمد ریگی با بیان اینکه درآمد شهرداری از محل مالیات ها و عوارض مردم تامین می شود، می گوید که به دلیل وضعیت نامناسب معیشت مردم، ساخت و سازی در شهرستان انجام نمی شود و تنها منبع درآمد شهرداری از محل مساعدات دولت است که آن نیز به دلیل مشکلات اقتصادی موجود، جوابگوی مشکلات شهر نیست.

اما از آن‌جایی که حذف دستفروش‌ها با توجه به شرایط اقتصادی کشور غیرممکن به نظر می‌رسد، نظم و ساماندهی و در نظر گرفتن محلی برای استقرار آن‌ها از راه‌هایی است که به نظر قابل اجراست، ساماندهی دستفروشان و ایجاد بازارهای خاص برای این قشر از جامعه می تواند باعث کاهش مشکلات شهری شده و منبع در آمدی برای شهرداری ها باشد ، از سوی دیگر با نظم بخشیدن به دستفروشان می توان موجب رونق صنعت گردشگری و تولیدات داخلی شد و از دستفروشی به عنوان فرصتی برای کارآفرنی، تجارت و بهبود وضعیت اقتصادی مردم و جامعه استفاده کرد.

انتهای پیام/