به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ منصور صادقی اصل در زیتون نوشت: شعار "مرگ بر گرانی" ظاهرا تنها شعاری است که کسی با آن مشکلی ندارد، نه دولت و نه مجلس ، نه اصلاح طلبان و نه اصولگرایان و نه صدا و سیما و رسانه های اصلاح طلبان و نه فرمانداران و استانداران و ...
راستی چرا با این شعار کسی مشکلی ندارد و جالب تر از آن اینکه، همه حاضرند با این شعار عکس یادگاری بگیرند و خود را معترض وضع موجود معرفی کنند؟
به نظر می رسد غالب حضراتی که با این شعار عکس یادگاری می گیرند هنوز صابون " گرانی" به تن های مبارکشان مالیده نشده است و احتمالا درآمد و ثروت نجومی یا شبه نجومی دارند و یا جزو آنهایی هستند که می خوابند و حقوق 8 میلیون تومان ناقابل دریافت می کنند .
البته انصافا هم نباید کسی با شعار "مرگ بر گرانی" مشکلی داشته باشد، چرا که مانند "تیر هوایی " به کسی برنمی خورد و تساهلات و تصمیمات و "سیاست های اقتصادی غیر خردمندانه و غیرمسئولانه ای" که منجر به گرانی شده است ، پشت پرده این شعار کلی پنهان می شود! و همینطور وقتی سیاست های غیر کارشناسی و غیرمسئولانه پنهان شد به راحتی سیاست مداران و مدیران و مسئولان و وزیران و وکیلان و غیره ، که اتخاذ سیاست های غلط محصول ناکارآمدی آنان است به راحتی پنهان می شوند و بدین منوال حضرات به زیست سیاسی خود ادامه می دهند و در نتیجه چرخ سرنوشت کشور و مردم بر همان مدار می چرخد و کشور گرفتار یک " دور" و چرخه معیوب می شود ، ولی ظاهرا برخی از ماها نمی خواهیم حلقه های قبل از حلقه "گرانی" را ببینیم ! شاید نگرانیم در فرایند علی و معلولی پدیده " گرانی" پای خودمان هم کما بیش بلنگد و شریک جرم باشیم.
نگارنده متخصص و دانش آموخته رشته اقتصاد نیست اما این بدیهیات را می داند که اساسا عبارت "گرانی" و نقطه مقابل آن "ارزانی " در علم اقتصاد وجود نداشته و تعریفی ندارد ، گرانی یک مفهوم نسبی است ، یک پرس چلو کباب باید هم از یک لیوان آب در شرایط عادی گرانتر باشد.
گرانی و ارزانی تابعی از عوامل مختلف بویژه "عرضه" و "تقاضا" است که هرکدام از اینها خود تابعی از متغییرهای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و غیره می باشد ، حتی شرایط اقتصادی هیچ کشوری بی ارتباط با فلسفه اقتصاد حاکم بر پاردایم مدیریتی آن کشور نیست ...
,
,
,
,
,
ماحصل کلام اینکه با "مرگ بر گرانی" گفتن ارزانی حاصل نمی شود و ایضا با "مرگ بر بیماری" گفتن سلامتی حاصل نمی شود! کما اینکه با حلوا حلوا گفتن دهان هم شیرین نمی شود....
چرا مسئولان و تصمیم گیران اقتصادی کشور غایب این صحنه هستند ؟ اگر اعتراض عمومی به شرایط اقتصادی کشور را بجا می دانید چرا پاسخگو نیستند؟ و صد البته پاسخگویی فقط بسنده کردن به گفتار و تکرار آمار نیست، اگر نمی توانید امور اقتصاد کشور را تمشیت کنید چرا به ماندن در مسئولیت اصرار می کنید؟ بدیهی است واگذاری مسئولیت عندالزوم عین پاسخگویی است! نگران هم نباشد ، الحمدلله در جمهوری اسلامی ایران قحط الرجال نیست.
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه