سبک زندگی رضوی؛ الگوی مغفول جامعه ایرانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی قم فردا؛ در زمانه‌ای که سیطره الگوی زندگی غربی بر سبک زندگی ایرانی-اسلامی، پیامدهای گسترده و مخربی را به جامعه تزریق کرده است، نگاه به سبک زندگی امام رضا(ع) می‌تواند الگویی باشد برای نجات انسان‌هایی که در وانفسای تعاریف نادرست سنت و مدرنیته سردرگم مانده‌اند و فرهنگ های وارداتی  را بدون هیچ تامل و تعللی  می پذیرند.

مقام معظم رهبری در سفری که سال گذشته به استان خراسان داشتند با تأکید به سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی، به مؤلفه‌هایی تاکید کردند که از سبک زندگی غربی به جامعه ما تحمیل شده و مشکلات بسیاری را رقم زده است. اما نگاه به جزئیات سبک زندگی امام رضا می‌تواند مسیر روشنی باشد برای گذار از مشکلات زندگی این روزها که گاه حل نشدنی به نظر می آیند.

ما که داعیه دار بهترین سبک زندگی برای بشر امروز و مشکلاتش هستیم و دنیا و آخرت را توامان مکمل یکدیگر میدانیم ومثل مسیحیت و بودا و هندویسم قائل به رهبانیت نیستیم ودنیا را فدای آخرت نمیکنیم، طبعا در مرحله اول باید سبک زندگی خودمان را اصلاح کنیم و اول آتش دامن خودمان را خاموش کنیم ، بعد دیگران می فهمند که ما می توانیم آتش را خاموش کنیم .آن وقت است که تمام دنیا دست نیاز به سبک زندگی  ایرانی -اسلامی  دراز می کنند .اما نکته قابل توجه این است که اگر ما نیز از سبک زندگی و سیره نبی اکرم و اهل بیت علیهم السلام مغفول باشیم و در صدد عملی کردن سبک زندگی  پیشوایان خود نباشیم و از آن منبع غنی  و بیکران هستی بهره  کافی را نبریم، نه تنها نمی توانیم داعیه دار این باشیم که عمل به دین اسلام سعادت دنیوی و اخروی انسان را تامین می کند، بلکه کتاب فرهنگ و تمدن خود را بسته و تماما مصرف کننده فرهنگ وارادتی و غربی بشر امروز می شویم. و حتی ممکن است که کار به جایی برسد که این پرچم اسلام از دست ما بیافتد و طبق آن روایت شریف دیگران از عمل به اسلام از ما پیشی بگیرند .آنوقت است که از اسلام جز پوسته و قشری تزیینی چیزی نمی ماند.

سبک و سیره زندگی امام رضا (ع)درعین غنی و الگو بودن برای ما ایرانی ها که داعیه دار سبک زندگی اسلامی هستیم، متاسفانه مغفول واقع شده است. و جامعه ایرانی به جای اینکه در اجتماع و اخلاق و خانواده واقتصاد و سیاست به سبک زندگی آن امام رئوف بپردازند و ایشان را سرمشق و الگوی عملی زندگی خود قراردهند،صرفا به زیارت و توسل وتبرک جستن به آن حضرت می پردازند و بیشتر در صدد برآورده شدن حاجات شخصی خود می باشند. حتی برای متدینین ما نیز سیره و سبک زندگی امام رضا (ع) امری فراموش شده و غریب است.نشان آن این است که ما اسلام را خلاصه کرده ایم در روز عاشوراو سینه زنی و لباس سیاه پوشیدن و چراغانی نیمه شعبان و محاسن گذاشتن مردان و محجبه بودن زنان.اما حالا همین فرد که عاشق امام رضاست و سفر مشهدش ترک نمی شود، در خانه با شوهرش با زنش ، با بچّه‌هایش، با همسایه‌ها و دیگران، چه‌طور رفتار می‌کند؟ این آدم، در اداره چه‌کار می‌کند؟ با مستاجرش چه برخوردی دارد؟ در بازار چطور معامله می کند؟ متاسفانه نحوه تعامل ما با دیگران، تفاوتی با تعامل یک جامعه غیرمذهبی ندارد. حتّی گاهی ممکن است در بعضی جاها، عقب‌افتاده هم باشیم.

وجود مبارک حضرت امام‌رضا(ع) افتخار بزرگی برای ملت ایران است، آن حضرت در زهد، تقوا، اخلاق،آداب معاشرت،احترام به حقوق دیگران و در همه عرصه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نمونه و الگوی کامل بشریت هستند.

امام رضا(ع) در برخورد با مردم چهره راستین اسلام را با عمل خویش در برابر دستگاه خلافت پوشالی بنی عباس ترسیم کرد. به عنوان نمونه، ابراهیم‏ بن عباس میگوید:
«هیچ نشنیدم و ندیدم کسى برتر از ابوالحسن رضا علیه‏ السلام باشد. بر هیچ کس به سخن خویش بى‏مهرى و ستم روا نداشت، سخن هیچ کس را نبرید، هیچ نیازمندى را بى‏پاسخ نگذاشت، پاى خود در حضور هیچ کس دراز نکرد، در پیش هیچ کس لم نداد، هرگز غلامان و وابستگان خویش را ناسزا نگفت، به گاه خنده قهقهه نزد، بر سفره غلامان و وابستگان خود مى‏نشست، بسیار در پنهان صدقه مى‏داد و به دیگران کمک مى‏کرد».
او حتى در برخورد با غلامان و خادمان هرگز حاضر نبود کرامت انسانى آنان را نادیده بگیرد و چیزى از حقوق آنان فرو گذارد. او حتى در ریزترین نکته‏ها این کرامت را پاس مى‏داشت.
یاسر خادم آن حضرت مى‏گوید: امام رضا علیه السلام به ما فرمود: «اگر بر بالاى سر شما ایستادم و در حال غذا خوردن بودید بلند نشوید تا غذا خوردن را به پایان برید». گاه یکى از ما را مى‏خواست و چون به او مى گفتند در حال غذا خوردن است مى‏فرمود : «بگذارید تا غذایش را بخورد».

حضرت هر گونه اندرز گونه‏اى را که با اصل کرامت انسان ناسازگار باشد نمى پذیرفت و همچنان به سادگى و دورى از تکلف در برخورد با دیگران ادامه مى‏داد. آری، تفاوت ائمه معصومین (ع) از جمله امام رضا(ع) با خلفای زمان خویش در سبک زندگی ساده و بی آلایش ایشان و توجه به اقشار مردم به ویژه مظلومان و مستضعفان بود و این سبک باعث متفاوت شدن آن حضرات می شد.

گاهی به تنها چند مورد از سجایای اخلاقی امام هشتمی که برکت میزبانی‌اش نصیب مردم کشور ما شده است نشان می‌دهد که در این هیاهوی مادی و فرهنگ القایی غرب، الگو برداری از سبک زندگی امام رضا(ع) است که می تواند نقطه پایانی باشد بر شبی تمام‌نشدنی که بر سبک زندگی امروز آدم‌ها سایه افکنده است.و این شدنی نیست مگر با کاربردی کردن سیره و سبک زندگی امام رضا(ع) در زندگی روزمره مردم که این مهم در مرحله اول به دوش محققین و پژوهش گران حوزوی است تا در باب فقه و اخلاق، سبک زندگی اسلامی نیاز امروز را مطابق با سبک زندگی  معصومین تبیین اجتهادی کنند و به فراخور آن دوران، با دخالت عقل و تجربه و ذوق و نظر به عرف و بسترها و استعدادهای واقعی زندگی امروز،آن را در اختیار مبلغین و تمامی عاشقان آن حضرت قرار دهند.

انتهای پیام/