اخبار داغ
  1. ابهام چند صد میلیاردی در شرکتهای صندوق بیمه عشایر | به نام روستائیان به کام میدری و رفقا + سند
  2. پلیس با همه توان پای کار تأمین امنیت دانش‌آموزان است
  3. آینه‌ای در برابر هشت سال پایداری؛ تکاپوی یک ژانر برای ماندگاری
  4. «رئیس‌جمهور در میدان» برای زلنسکی؛ «گفت‌وگو نکنیم، چه کنیم؟» برای پزشکیان
  5. یک بام و دو هوای سازندگی/ مقاومت برای اوکراین خوب است برای ایران نه!
  6. پایان هژمونی در سایه هزینه‌ها: چگونه جنگ ۴۰ روزه معادله قدرت جهانی را وارونه کرد
  7. اول مهر در میناب؛ زنگ مدرسه‌ای که زیر آوار خاموش شد
  8. از سخنرانی رهبر شهید تا ایستادگی شهید رئیسی؛ روایت مقاومت ایران در سازمان ملل
  9. وقتی ایران از تریبون تهدید عبور کرد؛ پاسخ قاطع تهران به نمایش جنگ‌طلبانه ترامپ در سازمان ملل
  10. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  11. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  12. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  13. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  14. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  15. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  16. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  17. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  18. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  19. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  20. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون

در امتداد درد این‌ روزهایمان؛

محبت را از همدیگر دریغ نکنیم؛ شاید فردایی نباشد/ مباد بگویید مسافران بیمه‌اند! دل ما دردها دارد هنوز

محبت را از همدیگر دریغ نکنیم؛ شاید فردایی نباشد/ مباد بگویید مسافران بیمه‌اند! دل ما دردها دارد هنوز
از مسئولین قطع امید کرده و به آسمان چشم دوخته‌ایم؛ قطع امید کرده‌ایم از مسئولی که مبادا با گفتن همه مسافران بیمه‌اند نمکی بر زخم‌هایمان بپاشند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، این روزها شنید خبرهای بد گویی که جزئی لاینفک از زندگی ما شده و هرروزمان اگر با حادثه تلخ و خبری ناگوار گره نخورد به شب نمی‌رسد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

حال بد این ماه‌ها و مسئولینی که زحمت پاسخگویی به خود نمی‌دهند یک طرف و داغ آخرین وداع با عزیزان از دست رفته از یک طرف قلب‌هایی را به آتش می‌کشد و زخم‌هایی به جای می‌گذارد که شاید تا آخر عمر هیچگاه التیام پیدا نکنند.

,

چه کسی فکر می‌کرد مسافران قطار تبریز-مشهد مقصدشان بهشت باشد و دیگر هیچگاه به شهرشان باز نگردند؟ مگر به ذهن فرزندی خطور می‌کرد که پدرش صبح یک روز به معدن برود و هیچگاه بازنگردد؟ همسری حتی به خواب هم نمی‌دید که در دریا شوهرش میان شعله‌ها بسوزد.

,

مسافران تهران یاسوج نیز زمانی که پا به این هواپیما گذاشتند لحظه‌ای به این فکر نمی‌کردند که شاید هواپیما میزبان آخرشان و کوه دنا آرامگاهشان شود.

,

مصیبت‌های این روزهای ما کم نیست و گله از مسئولینی که به وقت حوادث به طور ناگهانی غیب می‌شوند و آب‌ها از آسیاب که افتاد جلوی دوربین‌ها حاضر می‌شوند؛ گفتنی نیست که این قصه تراژدی غمناک این احوال کشور است.

,

می‌گویند از شهید چمران پرسیدند:" که تعهد بهتر است یا تخصص ؟ ایشان گفتند: “میگویند تقوا از تخصص لازم تر است. آن را می پذیرم. اما می گویم آن کس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد بی تقواست.“

,

علی‌ایحال سخن گفتن از غیرمتخصصین بی‌تقوایی که بر صندلی مسئولیت نشسته‌اند دردی را دوا نمی‌کند که هیچ داغ تازه‌ای را به دل می‌گذارد و این روزها فقط می‌توانیم بگوییم قدر همدیگر را بدانیم شاید این آخرین فرصت ما باشد.

,

آخرین فرصت خداحافظی, آخرین فرصت دیدن لبخند هم و آخرین فرصتی که ممکن است دست همدیگر را بفشاریم؛ گویی این روزهای ما پرالتهاب‌تر از هرروز شده وتنها چاره ما نیز دانستن قدر یکدیگر شده و بس!

,

از مسئولین قطع امید کرده و به آسمان چشم دوخته‌ایم؛ قطع امید کرده‌ایم از مسئولی که مبادا با گفتن همه مسافران بیمه‌اند نمکی بر زخم‌هایمان بپاشند و مبادا در بحران‌های طبیعی و غیر طبیعی‌مان غافل‌گیر شوند!

,

تنها دوای این روزهای ما مهربانی است که نکند در این روزهای پر التهاب عزیزمان از در برود و حسرت دوباره برگشتنش بر دلمان بنشیند, مهربانی و محبت را از یکدیگر دریغ نکنیم که به هیچکس وعده دیدن صبح فردا داده نشده است.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه