اخبار داغ
  1. ابهام چند صد میلیاردی در شرکتهای صندوق بیمه عشایر | به نام روستائیان به کام میدری و رفقا + سند
  2. پلیس با همه توان پای کار تأمین امنیت دانش‌آموزان است
  3. آینه‌ای در برابر هشت سال پایداری؛ تکاپوی یک ژانر برای ماندگاری
  4. «رئیس‌جمهور در میدان» برای زلنسکی؛ «گفت‌وگو نکنیم، چه کنیم؟» برای پزشکیان
  5. یک بام و دو هوای سازندگی/ مقاومت برای اوکراین خوب است برای ایران نه!
  6. پایان هژمونی در سایه هزینه‌ها: چگونه جنگ ۴۰ روزه معادله قدرت جهانی را وارونه کرد
  7. اول مهر در میناب؛ زنگ مدرسه‌ای که زیر آوار خاموش شد
  8. از سخنرانی رهبر شهید تا ایستادگی شهید رئیسی؛ روایت مقاومت ایران در سازمان ملل
  9. وقتی ایران از تریبون تهدید عبور کرد؛ پاسخ قاطع تهران به نمایش جنگ‌طلبانه ترامپ در سازمان ملل
  10. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  11. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  12. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  13. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  14. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  15. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  16. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  17. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  18. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  19. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  20. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون

کمتر از دو هفته مانده به سال جدید؛

چرا دیگر شور و شوق قدیم برای عید وجود ندارد؟/ عیدنوروز مهمان ناخوانده خانه‌های ایرانی

چرا دیگر شور و شوق قدیم برای عید وجود ندارد؟/ عیدنوروز مهمان ناخوانده خانه‌های ایرانی
اگر سالها پیش عید بهانه‌ای برای دلخوشی بود این سالها گویی مهمان ناخوانده‌ای است که حتی اگر بتوانیم در را به رویش باز نمی‌کنیم و از سر جبر روزگار به استقبالش می‌رویم.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، کمتر از دوهفته دیگر سال ۹۶ با تمام فراز و فرودهایش تمام می‌شود و جایش را به سال جدیدی می‌دهد که کسی شور و شوقی برای استقبال از آن ندارد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

فارغ از شلوغی این روزهای خیابان‌ها و بازار اشتیاق سابق برای استقبال از عید از خانه‌های مردم رخت بسته است و گویی دیگر صله ارحام و حال و احوال با دوستان و آشنایان وظیفه‌ای شده که تنها برای رفع تکلیف انجام می‌دهیم.

,

از هرکس که می‌پرسیم از اوضاع بد اقتصادی و وضع خراب بازار می‌گوید اما آیا وضعیت اقتصادی دهه‌های ۴۰,۵۰,۶۰ و حتی ۷۰ بهتر از امروزمان بود که شادی‌هایمان قربانی اقتصاد شده است؟ مگر تا دو دهه اخیر خانواده‌ها یک دست لباس برای پنج فرزندشان نمی‌خریدند و کودکان نیز از ذوق این یک دست لباس شب‌ها خوابشان می‌برد؟

,

مگر آن روزها خانواده‌ها بیشتر از یک نوع میوه و یک استکان چای پیشکش دیگری برای مهمانانشان داشتند که امروز بی‌حوصلگی عید و غیرعیدمان را به مشکلات مالی گره می‌زنیم؟

,

باید قبول کرد که اگرچه آن سالها پول نبود اما دلِ خوش بود؛ هیچکسی برای پول و پذیرایی بیشتر مهمان خانه‌ای نمی‌شد و بازدیدهای عید صله ارحام و خوش بودن کنار هم بود نه نشان دادن اثاثیه خانه و ثروت بیشتر.

,

حال خوش آن سال‌های این روزها در روستاها و شهرستان‌های کوچک همچنان جاری می‌باشد اما به هر اندازه‌ای شهرهای بزرگ به پیشرفت علمی و صنعتی نزدیک شدند به همان اندازه نیز از حال خوب و سادگی گذشته فاصله گرفتند و گویی در میدان کسب درآمد دلخوشی‌ها را باخته‌ایم.

,

ناامیدی که این روزها برخی رسانه‌های آنور و حتی اینور آبی به خورد مردم داده‌اند در ذهن آنها ملتی افسرده و ناراحت ساخته که از هیچ‌چیزی لذت نمی‌برند و به جای آن چشم دوخته‌اند به شادی‌هایی که از آنها دور است و حتی اگر آن را نیز به دست آورند بازهم ناراضی به دنبال چیز دیگری خواهند رفت.

,

اگر سالها پیش عید بهانه‌ای برای دلخوشی بود این سالها گویی مهمان ناخوانده‌ای است که حتی اگر بتوانیم در را به رویش باز نمی‌کنیم و از سر جبر روزگار به استقبالش می‌رویم؛ حال بدمان را از نسل خودمان به فرزندانمان نیز منتقل کرده‌ایم و حتی عیدی سال نو نیز آن جذابیت گذشته را ندارد.

,

به هر اندازه که می‌توانیم از این حالمان چند روزی فاصله بگیریم و به دور از روزمرگی‌هایمان هوای عید را داشته باشیم زیرا با نو شدن طبیعت تغییر و تحول در احوالاتمان کار سختی نیست.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه